Kaszaki są torbielami, które tworzą się w okolicy mieszków włosowych i gruczołów łojowych. Powstają na skutek zaczopowania ujścia mieszka włosowego – stopniowo pod skórą gromadzi się sebum i złuszczony naskórek. Kaszaki nie są bolesne, mogą osiągać wielkość od kilku milimetrów do kilku centymetrów. Są wypełnione białą lub żółtą wydzieliną o konsystencji serka topionego. W przypadku naruszenia kaszaka wyczuwalny jest nieprzyjemny zapach łoju.
Kaszaki dzielimy na:
- tricholemmalne (wywodzą się z mieszków włosowych),
- epidermalne (naskórkowe).
Jak wygląda kaszak?
Kaszak ma postać grudki: białej, żółtej lub w kolorze skóry. Nie boli. Jest wyczuwalny pod palcem, powinno się móc nim poruszyć. Tworzą się w różnych miejscach, najczęściej jednak tam, gdzie rosną włosy, a skóra wydziela nadmiar sebum – na twarzy, na głowie, na powiekach.
Kaszaki osiągają różne wielkości – od kilku milimetrów do kilku centymetrów. Zazwyczaj nie są to groźne zmiany, a usuwa się je ze względów estetycznych.
Kaszak – przyczyny powstawania
Kaszaki można podzielić pod kątem powstawania na dwa rodzaje:
- kaszak rzekomy, będący wynikiem nieprawidłowej higieny osobistej. Cysta powstaje na skutek zaczopowania gruczołu łojowego,
- kaszak prawdziwy, o podłożu genetycznym (na ten defekt skórny narażone są osoby z zespołem Gardnera. Zazwyczaj po usunięciu kaszaka pojawiają się nawroty).
Uważa się, że pewną rolę w powstawaniu kaszaków odgrywają niewłaściwie dobrane kosmetyki, które przyczyniają się do zatykania porów, np. oleje naturalne, woski, lanolina, itp. Ponadto obserwuje się predyspozycje rodzinne do występowania tego rodzaju zmian.
Kaszaki najczęściej powstają w wieku dojrzewania, a także miedzy 30. a 40. rokiem życia, częściej u mężczyzn niż kobiet. Bardzo rzadko pojawiają się u dzieci.
Do zaczopowania ujścia gruczołu dochodzi także w wyniku:
- uszkodzenia oraz zapalenie mieszka włosowego,
- nieprawidłowej pracy gruczołu łojowego,
- stanu zapalnego skóry,
- pęknięcie gruczołu łojowego na skutek zmian trądzikowych,
- urazu
- zakażenia wirusem HPV.
Kaszak a inne zmiany
Jeśli nie mamy pewności, co do rodzaju zmiany pojawiającej się na skórze, zawsze należy skonsultować się z lekarzem dermatologiem. Wiele zmian jest do siebie bardzo podobnych. Z kaszakiem najłatwiej pomylić:
- prosaka – małą grudkę zlokalizowaną w okolicach oczu,
- tłuszczaka – łagodny nowotwór tkanki łącznej,
- ropień – infekcję bakteryjną skóry,
- nerwowłókniaka – łagodny nowotwór utworzony z osłonek nerwów obwodowych.
Żadnych zmian nie wolno usuwać samodzielnie lub w gabinecie kosmetycznym. Może to doprowadzić do stanu zapalnego skóry lub innych groźnych powikłań.
Jak zapobiegać powstawaniu kaszaków?
Odpowiednia pielęgnacja skóry kosmetykami dobranymi do jej rodzaju może pomóc ograniczyć ryzyko powstawania kaszaków. Jeśli nie wiemy, jakie kosmetyki są dla nas odpowiednie, warto zasięgnąć porady lekarza. Pomocne z pewnością będzie stosowanie peelingów złuszczających naskórek.
Czy kaszak boli? Czy pęknie sam?
Kaszak zazwyczaj nie pęka sam i nie boli. Może dojść do jego uszkodzenia w wyniku urazu, jednak warto wtedy skonsultować zmianę z lekarzem, torbiel może nie oczyścić się pełni . Wtedy lekarz usuwa pozostałości.
Czy kaszaki są groźne?
Nie, kaszaki nie są groźnymi zmianami. Analizie histopatologicznej poddawane są jedynie duże zmiany, o średnicy powyżej 5 cm. oraz takie, które mają tendencję do nawracania.
Jak usunąć kaszaka?
Kaszaki usuwa się za pomocą laseroterapii lub krioterapii. Po zabiegu należy unikać słońca i wody przez około 8 tygodni. Nie zaleca się samodzielnego usuwania zmian, ani usuwania ich w gabinetach kosmetycznych.
Autor: Redakcja
Polecane artykuły:
