Przyczyny trądziku na plecach
Etiopatogeneza trądziku jest złożona i wieloczynnikowa. Na rozwój tej choroby skóry wpływ mają:
- uwarunkowania genetyczne,
- przerost gruczołów łojowych,
- zwiększona aktywność hormonów płciowych,
- zaburzenia rogowacenia mieszków i zakażenia bakteryjne.
Przebieg choroby jest przewlekły i charakteryzuje się wielopostaciowością wykwitów: mogą to być grudki, krosty, guzki, cysty i nacieki ropne. Zmiany chorobowe na plecach najczęściej pojawiają się na karku i w okolicy międzyłopatkowej.
Jak pozbyć się trądziku na plecach?
Prawidłowa terapia wymaga dobrania właściwych leków miejscowych i/lub ogólnych oraz ścisłej współpracy pacjenta z lekarzem, ponieważ leczenie jest długie – na pożądane efekty trzeba poczekać wiele miesięcy. Główne cele leczenia trądziku to likwidacja lub złagodzenie objawów oraz zapobieganie ich następstwom, czyli bliznom.
Leczenie miejscowe
Leczenie miejscowe stanowi podstawowe postępowanie w terapii i zwykle wystarcza u około 60% pacjentów. Wśród leków stosowanych zewnętrznie można wymienić:
- nadtlenek benzoilu;
- retinoidy: tretinoinę, adapalen;
- kwas azelainowy w stężeniach 15 i 20%;
- antybiotyki: klindamycynę i erytromycynę.
Powyższe preparaty są stosowane w monoterapii, ale na rynku jest wiele preparatów złożonych:
- nadtlenek benzoilu + klindamycyna;
- nadtlenek benzoilu + adapalen;
- tretinoina + erytromycyna;
- erytromycyna + octan cynku.
W umiarkowanych oraz ciężkich postaciach trądziku wskazane jest leczenie ogólne. Stosuje się je, gdy duże nasilenie zmian wpływa negatywnie na jakość życia pacjenta, a także gdy występuje ryzyko powstania blizn i zmian pozapalnych.
Leczenie ogólne
Leczenie ogólne trądziku polega na przyjmowaniu przez wiele tygodni antybiotyków – limecykliny, doksycycliny lub tetracykliny. W ciężkich postaciach choroby, kiedy trądzik jest oporny na leczenie i przebiega z nasilonym łojotokiem, stosuje się retinoidy. Leczenie trwa ok. 6 miesięcy; w trakcie należy kontrolować próby wątrobowe i poziomy lipidów.
Czytaj także: Izotretynoina – działanie, skutki uboczne, dawkowanie w leczeniu trądziku
Pielęgnacja
Pielęgnacja odgrywa bardzo ważną rolę wspomagającą leczenie. Nie zaleca się stosowania mydeł zasadowych ani toników zawierających alkohol. Pomocniczo, najlepiej w wyspecjalizowanym gabinecie kosmetycznym, można wykonać peeling z kwasem pirogronowym, salicylowym lub glikolowym – nadaje on skórze równomierny koloryt i usuwa przebarwienia. Niedopuszczalne są natomiast działania manualne (wyciskanie, rozdrapywanie zmian, mechaniczne oczyszczanie skóry), ponieważ mogą one prowadzić do powstania blizn i przebarwień.
Dieta
Pomocne w walce z trądzikiem może być ograniczenie spożywania mleka, tłustych i wysokoprzetworzonych potraw, kawy, alkoholu, czekolady i białego pieczywa oraz produktów o wysokim indeksie glikemicznym (np. gotowane ziemniaki, arbuz, płatki kukurydziane, rodzynki, lody śmietankowe, miód). Zaleca się też suplementację cynkiem oraz selenem.
Podsumowując, terapia trądziku jest zazwyczaj długa, kosztowna i wymagająca od pacjenta cierpliwości oraz zaangażowania. Duże znaczenie ma również odpowiednie podejście lekarza, ponieważ młody pacjent, nierzadko borykający się z kompleksami i wykluczeniem społecznym, nie może być pozostawiony bez wsparcia i wskazówek dotyczących leczenia.
