LDH (dehydrogenaza mleczanowa) – co to za badanie?
LDH, czyli dehydrogenaza mleczanowa, zwana również dehydrogenazą kwasu mlekowego, jest enzymem, który występuje we wszystkich komórkach naszego organizmu. Największą aktywność LDH obserwuje się w wątrobie, mięśniach, sercu, płucach, mózgu oraz erytrocytach, czyli krwinkach czerwonych. Są to narządy, w których zachodzi bardzo wiele procesów energetycznych. Funkcją LDH jest przemiana pirogronianiu do mleczanu w komórce. Odbywa się to w sytuacji zwiększonego zapotrzebowania na tlen i energię. Jeśli dojdzie do uszkodzenia komórek, dehydrogenaza mleczanowa jest z nich uwalniana, co powoduje wzrost jej stężenia we krwi.
Istnieje kilka odmian LDH, tzw. izoenzymów, które różnią się miejscem występowania i cechami biochemicznymi:
- LDH-1 (HHHH) – odmiana typowa dla komórek serca,
- LDH-2 (HHHM) – występuje w układzie odpornościowym i czerwonych krwinkach,
- LDH-3 (HHMM) – odmiana charakterystyczna dla płuc,
- LDH-4 (HMMM) – występuje w nerkach,
- LDH-5 (MMMM) – występuje w mięśniach szkieletowych i wątrobie.
Badanie LDH (dehydrogenazy mleczanowej) polega na pobraniu próbki krwi z żyły łokciowej i poddaniu jej specjalistycznej analizie w laboratorium. Na podstawie wyniku możliwe jest zaplanowanie dalszej diagnostyki, postępowania terapeutycznego oraz monitorowanie efektów leczenia. Warto jednak pamiętać, że jest to badanie niespecyficzne i sam wynik dehydrogenazy moczanowej nie jest wystarczający do postawienia diagnosty. Badanie LDH stanowi najczęściej jeden z elementów rozbudowanej diagnostyki.
LDH (dehydrogenaza mleczanowa) – normy, interpretacja wyniku
Prawidłowy wynik badania stężenia dehydrogenazy mleczanowej we krwi powinien wynosić <480 IU/l. Warto zwracać uwagę na zakres norm obowiązujący w danym laboratorium, ponieważ może się on nieznacznie różnić.
LDH (Dehydrogenaza mleczanowa) – potencjalne przyczyny odchyleń od normy
O czym świadczy podwyższone stężenie LDH (dehydrogenazy mleczanowej) we krwi? Lista możliwości jest bardzo długa. Dlatego ważne jest, aby nie wysnuwać diagnozy na podstawie tego jednego wyniku, ale zestawić go z wynikami innych badań, historią medyczną, zgłaszanymi objawami i ogólnym stanem zdrowia. Postaraj się nie interpretować wyników na własną rękę, po ich otrzymaniu zgłoś się do lekarza. Wzrost stężenia dehydrogenazy mleczanowej można zaobserwować w poniższych sytuacjach:
- choroby wątroby,
- choroby nowotworowe,
- choroby płuc,
- niewydolność oddechowa,
- niedokrwistość,
- dystrofia mięśniowa,
- zaburzenia przebiegające z hemolizą,
- mononukleoza zakaźna
- ostre zapalenie trzustki,
- stany padaczkowe,
- niedrożność jelit,
- obszerne urazy,
- kolagenozy.
W diagnostyce LDH (dehydrogenaza moczanowa) uznawana jest również za marker nowotworowy w przypadku nowotworu złośliwego jajnika (rozrodczaka). Niegdyś badanie LDH wykorzystywano również w diagnostyce zawału serca. Aktualnie zastąpiono je bardziej specyficznymi badania, choć wciąż zdarza się, że stężenie dehydrogenazy mleczanowej traktuje się jako badanie pomocnicze.
LDH (Dehydrogenaza mleczanowa) – czynniki mogące mieć wpływ na wynik badania
Na wynik badania LDH (dehydrogenazy mleczanowej) może mieć wpływ wiele czynników.
- Wysokie dawki witaminy C przyjmowane z suplementów diety mogą fałszywie obniżać stężenie dehydrogenazy mleczanowej.
- Kwas acetylosalicylowy, narkotyki, leki o działaniu znieczulającym mogą fałszywie zawyżać stężenie dehydrogenazy mleczanowej.
LDH (dehydrogenaza mleczanowa) – wskazania do wykonania badania
Istnieje kilka wskazań do oznaczenia stężenia LDH (dehydrogenazy mleczanowej we krwi). Ich lista znajduje się poniżej:
- różnicowanie żółtaczki miąższowej i hemolitycznej. W przypadku żółtaczki hemolitycznej dochodzi do hemolizy, czyli rozpadu erytrocytów, co powoduj wzrost stężenia LDH we krwi. Objawy, które mogą sugerować żółtaczkę, a tym samym stanowić wskazanie do oznaczenia dehydrogenazy mleczanowej to przede wszystkim żółte zabarwienie oczu, skóry i śluzówek.
- podejrzenie niedokrwistości hemolitycznej, w której dochodzi do rozpadu czerwonych krwinek.
- podejrzenie i różnicowane chorób wątroby. Dehydrogenazę mleczanową warto oznaczać np. przy podejrzeniu silnego zatrucia grzybami lub lekami.
- diagnostyka dystrofii mięśniowych.
Potrzebujesz rzetelnej diagnostyki?
Zobacz, gdzie wykonasz to badanie w Świecie Zdrowia
LDH (dehydrogenaza mleczanowa) – przeciwwskazania
Oznaczenie stężenia LDH (dehydrogenazy mleczanowej) wymaga jedynie pobrania niewielkiej próbki krwi. Jest to więc badanie bezpieczne i bezinwazyjne, dlatego nie ma przeciwwskazań do jego wykonania. Jeśli przyjmujesz leki przeciwzakrzepowe lub stwierdzono u Ciebie zaburzenia krzepnięcia, poinformuj o tym lekarza i osobę wykonującą badanie. Nie są to przeciwwskazania do pobrania krwi, ale dzięki temu personel medyczny będzie w stanie zapewnić Ci maksymalny komfort i bezpieczeństwo.
LDH (dehydrogenaza mleczanowa) – przygotowanie do badania
Badanie stężenia LDH (dehydrogenazy mleczanowej) nie wymaga specjalnego przygotowania. Najlepiej zgłosić się na nie w godzinach porannych między 7:00 a 10:00, będąc na czczo. Ostatni posiłek powinieneś zjeść około godziny 18:00 poprzedniego dnia. Jeśli przyjmujesz jakiekolwiek leki, poinformuj o tym lekarza. Możliwe, że zaleci ich odstawienie na kilka dni przed badaniem, aby otrzymany wynik był jak najbardziej wiarygodny i umożliwiał prawidłową interpretację.
LDH (dehydrogenaza mleczanowa) – przebieg badania
Badanie stężenie LDH (dehydrogenazy mleczanowej) polega na pobraniu próbki krwi, najczęściej z żyły łokciowej. Krew pobierana jest do specjalnego laboratorium, gdzie podlega analizie. Samo pobranie krwi trwa kilka sekund i jest bezbolesne. Przed pobraniem, pielęgniarka zdezynfekuje skórę oraz założy opaskę uciskową w celu uwidocznienia żył i ułatwienia pobrania. Po badaniu powinieneś uciskać miejsce wkłucia gazikiem przez kilka minut, zmniejszy to ryzyko powstania siniaków lub krwiaków. Następnie możesz wrócić do swoich codziennych aktywności.
LDH (dehydrogenaza mleczanowa) – skutki uboczne i powikłania
Oznaczenie stężenia LDH (dehydrogenazy mleczanowej) we krwi nie stwarza ryzyka zagrożenia dla zdrowia, ani życia, a powikłania po badaniu występują niezwykle rzadko. Możesz odczuwać niewielkie skutki uboczne związane z pobraniem krwi, jak tkliwość w miejscu wkłucia, pojawienie się siniaków lub krwiaków. Ustępują w ciągu kilku dni i nie są powodem do obaw.
Polecane artykuły:
