Calcium Sandoz + Vitamin D3 (1000 mg+880 j.m., 30 szt., tabl. do rozgr. i żucia)
Skład
1 tabl. zawiera 1000 mg wapnia w postaci węglanu wapnia oraz 880 IU (22 µg) witaminy D3. Preparat zawiera: aspartam (E 951), sorbitol (E 420), izomalt (E 953), sacharozę i alkohol benzylowy.
Forma leku
tabl. do rozgr. i żucia
Działanie
Preparat zawierający wapń i witaminę D3. Witamina D3 uczestniczy w metabolizmie wapnia i fosforanów. Umożliwia czynne wchłanianie wapnia i fosforu z jelita oraz ich wychwyt przez kości. Suplementacja wapnia i witaminy D3 wyrównuje utajony niedobór witaminy D i wtórny hiperparatyroidyzm. Wapń wchłania się w 30-40%, głównie w proksymalnej części jelita cienkiego. 99% wapnia w organizmie stanowi składnik mineralny kości i zębów. Pozostały 1% znajduje się w płynie wewnątrz- i pozakomórkowym. Ok. 50% wapnia całkowitego we krwi występuje w czynnej postaci zjonizowanej, ok. 5% stanowią kompleksy z cytrynianami, fosforanami lub innymi anionami. Pozostałe 45% związane jest z białkami, głównie albuminami. Wapń wydalany jest w moczu, z kałem i potem. Witamina D3 wchłaniana jest w jelicie. Przenoszona jest przez białko transportowe do wątroby (gdzie podlega pierwszej hydroksylacji do 25-hydroksycholekalcyferolu) i do nerek (druga hydroksylacja do 1,25-dihydrocholekalcyferolu, czynnego metabolitu witaminy D3). Witamina D3 niepoddana procesowi hydroksylacji przechowywana jest w mięśniach i tkance tłuszczowej. T0,5 w osoczu jest rzędu kilku dni. Witamina D3 wydalana jest z kałem i w moczu.
Wskazania
Zapobieganie i leczenie niedoboru witaminy D i wapnia u osób w podeszłym wieku. Jako suplement witaminy D i wapnia uzupełniający specyficzne leczenie osteoporozy u pacjentów zagrożonych niedoborem witaminy D i wapnia.
Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na substancje czynne lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Hiperkalciuria i hiperkalcemia oraz choroby i (lub) stany, które prowadzą do hiperkalcemii i (lub) hiperkalciurii (tj. szpiczak, przerzuty raka do kości, pierwotny hiperparatyroidyzm, długotrwałe unieruchomienie, któremu towarzyszy hiperkalciuria i (lub) hiperkalcemia). Kamica nerkowa. Wapnica nerek. Hiperwitaminoza D. Ciężkie zaburzenia czynności nerek (współczynnik przesączania kłębuszkowego <30 ml/min/1,73 m2). Dzieci i młodzież w wieku poniżej 18 lat (ze względu na dużą zawartość witaminy D).
Środki ostrożności
Podczas długotrwałego stosowania należy sprawdzać stężenie wapnia w surowicy oraz czynność nerek (przez oznaczanie stężenia kreatyniny w surowicy). Jest to szczególnie istotne u pacjentów w podeszłym wieku otrzymujących jednocześnie glikozydy naparstnicy lub tiazydowe leki moczopędne oraz u pacjentów z dużą skłonnością do powstawania kamieni moczowych. W razie hiperkalcemii, objawów zaburzeń czynności nerek lub wydalania wapnia w moczu przekraczającego 300 mg/24 h (7,5 mmol/24 h), dawkę należy zmniejszyć lub przerwać leczenie. Wapń z cholekalcyferolem należy stosować ostrożnie u pacjentów ze zwiększonym ryzykiem hiperkalcemii lub objawami zaburzenia czynności nerek i monitorować wpływ na stężenie wapnia i fosforanów. Należy wziąć pod uwagę ryzyko zwapnienia tkanek miękkich. U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek witamina D w postaci cholekalcyferolu nie jest prawidłowo metabolizowana, dlatego należy stosować witaminę D w innych postaciach. Preparat należy stosować ostrożnie u pacjentów z sarkoidozą ze względu na nasilony metabolizm witaminy D do jej czynnej postaci. U pacjentów tych należy kontrolować stężenie wapnia w surowicy i w moczu. Preparat należy stosować ostrożnie u unieruchomionych pacjentów z osteoporozą ze względu na ryzyko hiperkalcemii. Zawartość witaminy D w preparacie należy uwzględnić, przepisując pacjentowi inne leki zawierające witaminę D. Dodatkowe dawki wapnia lub witaminy D należy stosować pod ścisłą kontrolą lekarza. W takich przypadkach konieczne jest częste kontrolowanie stężenia wapnia w surowicy i jego wydalania w moczu. Należy wziąć pod uwagę potencjalne dodatkowe spożycie wapnia i produktów zasadowych (w wyniku spożycia składników odżywczych, żywności wzbogaconej lub innych leków). Jeśli duże dawki wapnia są przyjmowane jednocześnie z łatwo wchłanialnymi zasadowymi preparatami (takimi jak węglan), może wystąpić zespół mleczno-alkaliczny (zespół Burnetta), tj. hiperkalcemia, zasadowica metaboliczna, niewydolność nerek i zwapnienie tkanek miękkich. Zazwyczaj nie zaleca się jednoczesnego stosowania z tetracyklinami lub chinolonami, albo połączenia takie wymagają zachowania ostrożności. Istnieją doniesienia wskazujące na możliwość zwiększenia wchłaniania glinu w obecności cytrynianów, lek zawiera kwas cytrynowy. 1 tabl. zawiera 1,00 mg aspartamu (E 951), który jest źródłem fenyloalaniny – może być szkodliwy dla pacjentów z fenyloketonurią. 1 tabl. zawiera do 152,89 mg sorbitolu (E 420) – pacjenci z dziedziczną nietolerancją fruktozy nie mogą go przyjmować lub otrzymywać. Preparat zawiera również izomalt (E 953) oraz sacharozę. Pacjenci z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami związanymi z nietolerancją fruktozy, zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedoborem sacharazy-izomaltazy, nie powinni przyjmować preparatu. Lek może wpływać szkodliwie na zęby. Ponadto 1 tabl. zawiera 0,02 mg alkoholu benzylowego; alkohol benzylowy może powodować reakcje alergiczne. Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu w tabl., to znaczy uznaje się go za „wolny od sodu”.
Ciąża i laktacja
Preparat można stosować u kobiet w ciąży z niedoborem wapnia i witaminy D. W okresie ciąży nie należy przyjmować więcej niż 1500 mg wapnia i 600 IU witaminy D3 na dobę. Dawka dobowa nie może być większa niż pół tabletki. W badaniach na zwierzętach wykazano, że duże dawki witaminy D mogą mieć działanie teratogenne. Należy unikać przedawkowania wapnia i witaminy D u kobiet w ciąży, gdyż długotrwała hiperkalcemia wiązała się niekiedy z opóźnieniem rozwoju fizycznego i umysłowego, a także z nadzastawkowym zwężeniem aorty i retinopatią u dziecka. Preparat można stosować w czasie karmienia piersią. Zarówno wapń, jak i witamina D3 przenikają do mleka kobiecego; należy to brać pod uwagę podając dziecku dodatkowo witaminę D.
Działania niepożądane
Niezbyt często: hiperkalcemia, hiperkalciuria. Rzadko: nudności, wymioty, biegunka, ból brzucha, zaparcie, wzdęcia, uczucie rozpierania, wysypka, świąd, pokrzywka. Częstość nieznana: reakcje nadwrażliwości (takie jak obrzęk naczynioruchowy lub obrzęk krtani) oraz zespół mleczno-alkaliczny (częste parcie na mocz, utrzymujący się ból głowy, utrzymująca się utrata apetytu, nudności lub wymioty, nietypowe uczucie znużenia lub osłabienia, hiperkalcemia, zasadowica i niewydolność nerek) – obserwowany zwykle tylko w przypadku przedawkowania. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek zwiększone jest ryzyko hiperfosfatemii, kamicy nerkowej i zwapnienia nerek.
Interakcje
Tiazydowe leki moczopędne zmniejszają wydalanie nerkowe wapnia. Podczas ich jednoczesnego stosowania z preparatem należy systematycznie kontrolować stężenie wapnia w surowicy ze względu na ryzyko hiperkalcemii. Kortykosteroidy działające ogólnoustrojowo zmniejszają wchłanianie wapnia. Ponadto mogą osłabiać działanie witaminy D. Podczas jednoczesnego stosowania może być konieczne zwiększenie dawki preparatu. Jednoczesne stosowanie z ryfampicyną, fenytoiną lub barbituranami może osłabić działanie witaminy D na skutek aktywacji jej metabolizmu. Jednoczesne stosowanie preparatu i żywic jonowymiennych (takich jak kolestyramina) lub leków przeczyszczających (np. oleju parafinowego) może zmniejszać wchłanianie witaminy D z przewodu pokarmowego – należy zachować możliwie długi odstęp między przyjęciem wymienionych leków. Kwas szczawiowy (zawarty w szpinaku i rabarbarze) oraz kwas fitynowy (znajdujący się w pełnoziarnistych produktach zbożowych) mogą hamować wchłanianie wapnia przez tworzenie nierozpuszczalnych związków z jonami wapnia. Nie należy podawać preparatów wapnia przed upływem 2 h od spożycia posiłku z dużą zawartością kwasu szczawiowego i kwasu fitynowego. Węglan wapnia może zakłócać wchłanianie jednocześnie podawanych preparatów zawierających tetracykliny – tetracykliny należy podawać co najmniej 2 h przed lub 4-6 h po doustnym podaniu wapnia. Hiperkalcemia może zwiększyć toksyczność glikozydów naparstnicy stosowanych z wapniem i witaminą D; u pacjentów należy kontrolować zapis EKG i stężenie wapnia w surowicy. Jeśli stosuje się bisfosfonian, fluorek sodu lub fluorochinolony jednocześnie z preparatem należy je podawać co najmniej 3 h wcześniej ze względu na możliwość zmniejszenia wchłaniania z przewodu pokarmowego. Sole wapnia mogą zmniejszać wchłanianie żelaza, cynku lub ranelinianu strontu. W związku z tym preparaty zawierające żelazo, cynk lub ranelinian strontu należy przyjmować z zachowaniem 2 h odstępu od przyjęcia preparatów zawierających wapń. Sole wapnia mogą zmniejszać wchłanianie estramustyny lub hormonów tarczycy. Zaleca się przyjmowanie preparatu po 2 h od podania estramustyny lub hormonów tarczycy.
Dawkowanie
Doustnie. Dorośli i pacjenci w podeszłym wieku: 1 tabl. do rozgryzania i żucia na dobę. Szczególne grupy pacjentów. W okresie ciąży nie należy przyjmować więcej niż 1500 mg wapnia i 600 IU witaminy D3 na dobę; dawka dobowa nie może być większa niż 1/2 tabl. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby dostosowanie dawkowania nie jest konieczne. Preparatu nie wolno stosować u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek. Preparatu nie wolno stosować u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat. Sposób podania. Preparat można przyjmować o dowolnej porze, niezależnie od posiłków. Tabletkę należy żuć, a następnie połknąć. Tabletkę można podzielić na równe dawki.
Uwagi
Nie jest znany wpływ leku na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
Dane o lekach i suplementach diety dostarcza
