Diphereline® SR 11,25 mg (11,25 mg, 1 zestaw, proszek i rozp. do sporz. zaw. do wstrz. o przedł. uwalnianiu)
Skład
1 fiolka zawiera 0,1 mg tryptoreliny w postaci octanu.
Forma leku
proszek i rozp. do sporz. zaw. do wstrz. o przedł. uwalnianiu
Działanie
Syntetyczny analog naturalnie występującego hormonu – gonadoliberyny (GnRH). Długotrwałe podawanie tryptoreliny, po początkowej stymulacji, powoduje zahamowanie wydzielania hormonów gonadotropowych, co w konsekwencji prowadzi do zahamowania czynności gonad (jąder lub jajników). Dodatkowo tryptorelina wywiera bezpośredni wpływ na gonady poprzez zmniejszenie wrażliwości obwodowych receptorów GnRH. W przypadku raka gruczołu krokowego podawanie jednej dawki preparatu może na początku leczenia doprowadzić do wzrostu stężenia LH i FSH we krwi (początkowa aktywacja), a w konsekwencji do zwiększenia stężenia testosteronu; kontynuacja leczenia doprowadza do zmniejszenia stężenia LH i FSH, a w konsekwencji do obniżenia stężenia hormonów steroidowych w ciągu 2-3 tyg. do poziomu odpowiadającego kastracji. W leczeniu niepłodności u kobiet długotrwałe leczenie preparatem powoduje zahamowanie wydzielania hormonów gonadotropowych (FSH i LH); leczenie to zapewnia zniesienie występującego w tym czasie piku endogennego LH, poprawiając przebieg folikulogenezy, zwiększając liczbę dojrzewających pęcherzyków co doprowadza do zwiększonego odsetka ciąż na cykl. Po podskórnym wstrzyknięciu tryptoreliny (0,1 mg) Cmax występuje po ok. 0.63 ± 0,26 h. Eliminacja zachodzi przy czasie biologicznego półtrwania wynoszącym 7,6 ± 1,6 h, po fazie dystrybucji trwającej od 3-4 h.
Wskazania
Rak gruczołu krokowego z przerzutami – leczenie początkowe przed zastosowaniem tryptoreliny w postaci o przedłużonym uwalnianiu; pacjenci, którzy nie byli uprzednio poddawani innej terapii hormonalnej, lepiej reagują na leczenie tryptoreliną. Niepłodność u kobiet – leczenie uzupełniające w połączeniu z podawaniem gonadotropin (hMG, FSH, hCG) w celu wywołania jajeczkowania, w przygotowaniu do zapłodnienia zewnątrzustrojowego i przeniesienia zarodka do macicy.
Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na GnRH, jej analogi lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Ciąża i okres karmienia piersią.
Środki ostrożności
W rzadkich przypadkach stosowanie analogów GnRH może ujawnić obecność wcześniej nierozpoznanego gruczolaka wywodzącego się z komórek gonadotropowych przysadki – u pacjentów tych może wystąpić udar przysadki, objawiający się nagłym bólem głowy, wymiotami, zaburzeniami widzenia i porażeniem mięśni oka. W trakcie leczenia należy obserwować pacjentów pod kątem występowania epizodów depresyjnych, a pacjentów z depresją ściśle kontrolować. W związku ze stosowaniem analogów GnRH zgłaszano drgawki, szczególnie u kobiet. U niektórych z tych pacjentów występowały czynniki ryzyka napadów drgawkowych (takie jak padaczka w wywiadzie, guzy wewnątrzczaszkowe lub jednoczesne przyjmowanie produktów leczniczych, o których wiadomo, że powodują ryzyko napadów drgawkowych). Drgawki zgłaszano również u pacjentów, u których nie występowały takie czynniki ryzyka. Ostrożnie stosować u pacjentów z osteoporozą lub czynnikami ryzyka osteoporozy, takimi jak: przewlekłe nadużywanie alkoholu, palenie tytoniu, długotrwałe stosowanie leków zmniejszających gęstość mineralną kości (np. leków przeciwpadaczkowych lub kortykosteroidów), występowanie osteoporozy w rodzinie, niedożywienie – należy rozważyć zastosowanie dodatkowych metod w celu przeciwdziałania utracie gęstości mineralnej kości. . Ponadto: Mężczyźni. Stosować ostrożnie u pacjentów, u których występuje zwiększone ryzyko niedrożności moczowodów lub kompresji kręgów z uciskiem na rdzeń kręgowy (szczególnie u pacjentów z przerzutami do kręgosłupa) – pacjentów obserwować w pierwszych tygodniach leczenia; jeżeli rozwinie się ucisk (kompresja) rdzenia kręgowego lub niewydolność nerek, należy wdrożyć standardowe leczenie, a w ekstremalnych przypadkach należy rozważyć wykonanie pilnej orchidektomii (wycięcie jądra). Należy rozważyć zastosowanie antyandrogenu w początkowej fazie leczenia tryptoreliną, aby przełamać początkowy wzrost stężenia testosteronu we krwi i nasilenie objawów klinicznych. Obserwowano zmiany metaboliczne (np. nietolerancję glukozy, stłuszczenie wątroby) oraz zwiększone ryzyko wystąpienia chorób układu krążenia w czasie terapii z deprywacją androgenu – pacjentów z dużym ryzykiem chorób metabolicznych i chorób układu krążenia należy starannie ocenić przed włączeniem leczenia i w odpowiedni sposób kontrolować w czasie stosowania tryptoreliny. W czasie leczenia zaleca się: okresowe sprawdzanie stężenia testosteronu we krwi, które nie powinno przekraczać 1 ng/ml; przeprowadzać ocenę reakcji układu kostnego za pomocą scyntygrafii i (lub) tomografii komputerowej, natomiast ocenę reakcji gruczołu krokowego na leczenie przeprowadza się za pomocą USG i (lub) tomografii komputerowej oraz badania klinicznego i per rectum. Ze względu na deprywację androgenową, leczenie analogami GnRH może zwiększać ryzyko niedokrwistości. Ryzyko to należy ocenić u pacjentów otrzymujących leczenie i odpowiednio kontrolować. Kobiety. W przypadku stosowania tryptoreliny w skojarzeniu z gonadotropiną może dojść do wystąpienia zespołu nadmiernej stymulacji jajników (OHSS); podczas leczenia pacjentka powinna być kontrolowana przez lekarza, z wykorzystaniem dokładnych i regularnych badań sprawdzających parametry biochemiczne i kliniczne (badanie stężenia estrogenów i badanie USG) – w przypadku nadmiernej odpowiedzi jajników należy przestać wstrzykiwać gonadotropiny. U pacjentek ze stwierdzonym zespołem policystycznych jajników preparat należy stosować ze szczególną ostrożnością ze względu na możliwość stymulacji większej liczby komórek jajowych. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby tryptorelina ma śr. T0,5 wynoszący 7-8 h w porównaniu do 3-5 h u osób zdrowych. Pomimo tej przedłużonej ekspozycji, tryptorelina nie powinna być obecna w krążeniu w czasie transferu zarodka. Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na dawkę, to znaczy preparat uznaje się za „wolny od sodu”.
Ciąża i laktacja
Nie stosować w ciąży. Przed leczeniem należy wykluczyć ciążę. W czasie leczenia tryptoreliną należy stosować niehormonalne metody antykoncepcji do czasu powrotu miesiączek. Gdy tryptorelina jest stosowana w leczeniu niepłodności, nie ma dowodów klinicznych, które sugerują związek przyczynowy pomiędzy tryptoreliną a jakimikolwiek późniejszymi nieprawidłowościami w rozwoju oocytów, ciąży lub rezultacie ciąży. Nie stosować w okresie karmienia piersią.
Działania niepożądane
Mężczyźni. Bardzo często: osłabienie, ból pleców, parestezje w kończynach dolnych, zmniejszenie libido, zaburzenia erekcji (w tym brak wytrysku, zaburzenia wytrysku), nadmierna potliwość, uderzenia gorąca. Często: uczucie suchości w jamie ustnej, nudności, odczyn w miejscu wstrzyknięcia (w tym rumień, zapalenie i ból), obrzęk, nadwrażliwość, zwiększenie masy ciała, ból mięśniowo-szkieletowy, ból kończyn, zawroty głowy, ból głowy, depresja, utrata libido, zaburzenia nastroju, ból miednicy, nadciśnienie tętnicze. Niezbyt często: trombocytoza, kołatanie serca, szum w uszach pochodzenia błędnikowego, zawroty głowy, upośledzenie widzenia, ból brzucha, zaparcie, biegunka, wymioty, letarg, obrzęki obwodowe, ból, dreszcze, senność, zwiększona aktywność aminotransferazy alaninowej, zwiększona aktywność aminotransferazy asparginowej, wzrost stężenia kreatyniny we krwi, wzrost ciśnienia tętniczego krwi, wzrost stężenia mocznika we krwi, zwiększona aktywność gamma-glutamylotransferazy, spadek masy ciała, jadłowstręt, cukrzyca, dna, hiperlipidemia, zwiększenie apetytu, ból stawów, ból kości, skurcze mięśni, osłabienie mięśniowe, ból mięśniowy, parestezje, bezsenność, drażliwość, nokturia, zatrzymanie moczu, ginekomastia, ból sutków (gruczołów piersiowych), atrofia jąder, ból jader, duszność, krwawienie z nosa, trądzik, łysienie, rumień, świąd, wysypka, pokrzywka. Rzadko: nieprawidłowe uczucie w obrębie oczu, zaburzenia widzenia, wzdęcia, zaburzenia smaku, wzdęcia z oddawaniem gazów, ból w klatce piersiowej, trudność w utrzymaniu pozycji stojącej, objawy grypopodobne, gorączka, reakcja anafilaktyczna, zapalenie jamy nosowej i gardła, zwiększona aktywność fosfatazy alkalicznej we krwi, sztywność stawów, obrzęk stawów, sztywność układu mięśniowo-szkieletowego, zapalenie kości i stawów, zaburzenia pamięci, stan splątania, zmniejszenie aktywności, euforyczny nastrój, duszność w pozycji leżącej, powstawanie pęcherzy, plamica, spadek ciśnienia tętniczego. Częstość nieznana: niedokrwistość, wydłużenie odstępu QT, udar przysadki (zgłaszany po pierwszym podaniu u pacjentów z gruczolakiem przysadki), złe samopoczucie, wstrząs anafilaktyczny, niepokój, nietrzymanie moczu, obrzęk naczynioruchowy. Tryptorelina powoduje przemijający wzrost stężenia krążącego testosteronu w ciągu 1. tyg. po pierwszej iniekcji postaci o przedłużonym uwalnianiu. Przy takim początkowym wzroście stężenia krążącego testosteronu u ≤5 % pacjentów może dojść do przemijającego nasilenia podmiotowych i przedmiotowych objawów raka gruczołu krokowego (przejściowe zaostrzenie objawów nowotworu), które zwykle objawia się nasileniem objawów ze strony układu moczowego (<2 %) oraz bólu związanego z obecnością przerzutów (5%), które można leczyć objawowo. Objawy te są przemijające i zwykle ustępują w ciągu 1-2 tyg. W pojedynczych przypadkach wystąpiło zaostrzenie objawów choroby, objawiające się niedrożnością cewki moczowej lub uciskiem (kompresją) rdzenia kręgowego, związaną z obecnością przerzutów. Dlatego pacjentów z przerzutami do kręgosłupa i (lub) niedrożnością górnego lub dolnego odcinka dróg moczowych należy ściśle obserwować w pierwszych tygodniach terapii. Stosowanie analogów GnRH w terapii raka gruczołu krokowego może wiązać się ze zwiększoną utratą masy kostnej i może prowadzić do osteoporozy oraz zwiększonego ryzyka złamań kości. Kobiety. Bardzo często: osłabienie, ból głowy, zaburzenia snu (w tym bezsenność), zmienność nastroju, zmniejszenie libido, dolegliwości ze strony piersi, bolesne stosunki, krwawienie z dróg rodnych (w tym krwawienie z pochwy, krwawienie z odstawienia), zespół nadmiernej stymulacji jajników, przerost jajników, ból w miednicy małej, suchość sromu i pochwy, trądzik, nadmierna potliwość, łojotok, uderzenia gorąca. Często: nudności, ból brzucha, dyskomfort w jamie brzusznej, odczyn w miejscu wstrzyknięcia (w tym ból, obrzęk, zaczerwienienie oraz stan zapalny), obrzęki obwodowe, nadwrażliwość, zwiększenie masy ciała, ból stawów, skurcze mięśni, ból kończyn, zawroty głowy, depresja, nerwowość, ból piersi. Niezbyt często: kołatanie serca, zawroty głowy, suchość oczu, upośledzenie widzenia, wzdęcia brzucha, suchość w jamie ustnej, wzdęcia z oddawaniem gazów, owrzodzenia jamy ustnej, wymioty, spadek masy ciała, zmniejszenie apetytu, zatrzymanie płynów, ból pleców, ból mięśni, zaburzenia smaku, niedoczulica, omdlenia, zaburzenia pamięci, zaburzenia uwagi, uczucie mrowienia, drżenie, chwiejność emocjonalna, niepokój, depresja (krótkotrwałe stosowanie), dezorientacja, krwawienie podczas stosunku płciowego, przepuklina pęcherza moczowego, zaburzenia miesiączkowania (w tym bolesne miesiączkowanie, krwotok z macicy i krwotok miesiączkowy), torbiele jajnika, upławy, duszność, krwotok z nosa, łysienie, sucha skóra, nadmierne owłosienie, łamliwość paznokci, świąd, wysypka. Częstość nieznana: zaburzenia widzenia, biegunka, udar przysadki (zgłaszany po pierwszym podaniu u pacjentek z gruczolakiem przysadki), gorączka, złe samopoczucie, wstrząs anafilaktyczny, zwiększona aktywności fosfatazy alkalicznej we krwi, wzrost ciśnienia tętniczego krwi, osłabienie mięśniowe, drgawki, stan splątania, brak miesiączki, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, nadciśnienie tętnicze. Na początku leczenia objawy endometriozy, obejmujące bóle w miednicy małej, bolesne miesiączki bardzo często (≥10%) mogą ulec nasileniu w czasie początkowego przejściowego wzrostu stężenia estradiolu w osoczu. Objawy te mają charakter przemijający i zwykle ustępują w ciągu 1-2h tyg. W ciągu miesiąca od pierwszej iniekcji może wystąpić: krwawienie z dróg rodnych, w tym krwotok miesiączkowy lub krwotok maciczny. Podawanie tryptoreliny w skojarzeniu z gonadotropinami w leczeniu niepłodności może wywołać zespół nadmiernej stymulacji jajników. Może wystąpić przerost jajników, ból w miednicy małej i (lub) ból brzucha. U pacjentów leczonych za pomocą analogu GnRH zgłaszano zwiększenie liczby limfocytów. Ta wtórna limfocytoza jest najwyraźniej związana z kastracją indukowaną przez GnRH i wydaje się wskazywać, że hormony płciowe są włączone w proces inwolucji grasicy.
Interakcje
Należy zachować ostrożność w przypadku jednoczesnego podawania tryptoreliny z lekami wpływającymi na wydzielanie gonadotropin; zaleca się kontrolowanie stanu hormonalnego pacjenta. Ponieważ deprywacja androgenowa może wydłużać odstęp QT, należy starannie rozważyć jednoczesne stosowanie tryptoreliny z innymi lekami wydłużającymi odstęp QT lub produktami leczniczymi powodującymi zaburzenia rytmu serca typu torsade de pointes takimi, jak leki przeciwarytmiczne z grupy IA (np. chinidyna, prokainamid) lub z grupy III (np. amiodaron, sotalol, dofetylid, ibutylid), metadon, moksyfloksacyna, leki przeciwpsychotyczne itp.
Dawkowanie
Podskórnie. Rak gruczołu krokowego z przerzutami: 1 dawka (0,1 mg) raz na dobę przez 7 dni przed zastosowaniem postaci o przedłużonym uwalnianiu. Niepłodność u kobiet: 1 dawka (0,1 mg) raz na dobę od 2. dnia cyklu. Po uzyskaniu zmniejszenia wrażliwości przysadki (stężenie estrogenów we krwi <50 pg/ml, tj. około 15. dnia od początku leczenia) rozpoczyna się stymulację gonadotropinami i kontynuuje ją, podając jednocześnie tryptorelinę, aż do dnia poprzedzającego dzień wyznaczony na dzień podania hCG.
Uwagi
Testy diagnostyczne gonadalnej funkcji przysadki w czasie leczenia i po zaprzestaniu terapii za pomocą analogów mogą być mylące. Zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn może być upośledzona, jeśli u pacjenta wystąpią zawroty głowy, senność i zaburzenia widzenia, będące działaniami niepożądanymi leczenia lub wynikające z choroby podstawowej.
Dane o lekach i suplementach diety dostarcza
Podobne leki
Polecane artykuły: