Fabrazyme (35 mg, 1 fiolka, proszek do sporz. konc. roztw. do inf.)
Skład
1 fiolka zawiera 5 mg lub 35 mg agalzydazy beta.
Forma leku
proszek do sporz. konc. roztw. do inf.
Działanie
Agalzydaza beta – rekombinowana postać ludzkiej α-galaktozydazy A, wytwarzana metodą rekombinacji DNA z użyciem hodowli komórek jajnika chomika chińskiego (sekwencja aminokwasów postaci rekombinowanej, jak również sekwencja nukleotydów, która ją koduje są identyczne z naturalną postacią α-galaktozydazy). Jest enzymem katalizującym hydrolizę GL-3. Niedobór jej aktywności, występujący w przebiegu choroby Fabry`ego, powoduje spichrzanie GL-3 w wielu typach komórek, w tym śródbłonkowych i miąższowych. Leczenie preparatem prowadzi do istotnego ograniczenia złogów GL-3 w nerkach, sercu i skórze. Po podaniu dożylnym agalzydaza beta jest szybko usuwana z krążenia i wychwytywana przez lizosomy komórek śródbłonka naczyń krwionośnych i komórek miąższowych. T0,5 w fazie eliminacji wynosi 45-100 min.
Wskazania
Długotrwała enzymatyczna terapia zastępcza u pacjentów z potwierdzonym rozpoznaniem choroby Fabry`ego (niedobór α-galaktozydazy A). Lek jest wskazany do stosowania u dorosłych, młodzieży i dzieci w wieku ≥8 lat.
Przeciwwskazania
Zagrażająca życiu nadwrażliwość (reakcja anafilaktyczna) na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą.
Środki ostrożności
Immunogenność. Agalzydaza beta (r-hαGAL) jest rekombinowanym białkiem, dlatego u pacjentów z niewielką lub z brakiem rezydualnej czynności enzymu można spodziewać się pojawienia przeciwciał IgG; u większości pacjentów przeciwciała IgG przeciwko r-hαGAL pojawiają się najczęściej w ciągu 3 mies. od pierwszego podania preparatu. U pacjentów z przeciwciałami przeciwko r-hαGAL istnieje większe ryzyko wystąpienia reakcji związanych z infuzją – w przypadku takich pacjentów, podczas ponownego podawania agalzydazy beta należy zachować ostrożność; należy monitorować stężenie przeciwciał. W przypadku łagodnych lub umiarkowanych reakcji związanych z infuzją można zmniejszyć szybkości podawania leku do 10 mg/h i (lub) włączyć premedykację lekami przeciwhistaminowymi, paracetamolem, ibuprofenem i (lub) kortykosteroidami. Tak jak w przypadku innych leków zawierających białko i podawanych dożylnie mogą wystąpić reakcje nadwrażliwości typu alergicznego; w przypadku ciężkich reakcji typu alergicznego lub anafilaktycznego, należy natychmiast przerwać podawanie preparatu i rozpocząć odpowiednie leczenie. U pacjentów z zaawansowaną chorobą nerek wpływ leczenia agalzydazą beta na nerki może być ograniczony. Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na fiolkę, to znaczy preparat uznaje się za „wolny od sodu”.
Ciąża i laktacja
Nie należy stosować w ciąży, jeśli nie jest to bezwzględnie konieczne (ograniczone dane dotyczące stosowania leku u kobiet w ciąży). Agalzydaza beta przenika do mleka matki. Wpływ agalzydazy beta na noworodki/niemowlęta jest nieznany. Należy podjąć decyzję, czy przerwać karmienie piersią czy odstawić lek, biorąc pod uwagę korzyści z karmienia piersią dla dziecka oraz korzyści z leczenia dla kobiety.
Działania niepożądane
Bardzo często: ból głowy, parestezje, nudności, wymioty, dreszcze, gorączka, uczucie chłodu. Często: zapalenie jamy nosowo-gardłowej, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, senność, niedoczulica, pieczenie, letarg, omdlenie, zwiększone łzawienie, szum w uszach, zawroty głowy pochodzenia obwodowego (błędnikowego), tachykardia, kołatanie serca, bradykardia, nagłe zaczerwienienie twarzy, nadciśnienie tętnicze, bladość, niedociśnienie tętnicze, uderzenia gorąca, duszność, przekrwienie nosa, ucisk w gardle, świszczący oddech, kaszel, zaostrzenie duszności, ból brzucha, ból w nadbrzuszu, dyskomfort w nadbrzuszu, dolegliwości żołądkowe, niedoczulica jamy ustnej, biegunka, świąd, pokrzywka, wysypka, rumień, świąd uogólniony, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, wysypka grudkowo-plamkowa, ból w kończynach, ból mięśni, ból pleców, skurcze mięśni, ból stawów, napięcie mięśni, sztywność mięśniowo-szkieletowa, zmęczenie, uczucie dyskomfortu w klatce piersiowej, uczucie gorąca, zmęczenie, obrzęk kończyn, ból w klatce piersiowej, astenia, ból, obrzęk twarzy, hipertermia. Niezbyt często: zapalenie błony śluzowej nosa, przeczulica, drżenie, swędzenie oczu, przekrwienie oczu, obrzęk uszny, ból ucha, bradykardia zatokowa, obwodowe uczucie zimna, skurcz oskrzeli, ból gardła i krtani, wyciek wodnisty z nosa, szybki oddech, przekrwienie górnych dróg oddechowych, dyspepsja, dysfagia, sinica marmurkowata, wysypka rumieniowata, wysypka ze świądem, odbarwienie skóry, dyskomfort skóry, ból mięśniowo-szkieletowy, uczucie gorąca i zimna, objawy grypopodobne, ból w miejscu infuzji, reakcje w miejscu infuzji, zakrzepica w miejscu wstrzyknięcia, złe samopoczucie, obrzęk. Częstość nieznana: reakcja anafilaktoidalna, niedotlenienie, leukocytoklastyczne zapalenie naczyń, zmniejszone nasycenie krwi tlenem. Większość reakcji niepożądanych związanych z podawaniem leku można przypisać tworzeniu się przeciwciał IgG i (lub) aktywacji układu dopełniacza. U niewielkiej liczby pacjentów wykryto przeciwciała IgE. Profil bezpieczeństwa stosowania leku u dzieci (w wieku > 7 lat) i młodzieży nie różni się od profilu obserwowanego u pacjentów dorosłych.
Interakcje
Nie należy podawać leku z chlorochiną, amiodaronem, monobenzonem lub gentamycyną ze względu na ryzyko zahamowania aktywności wewnątrzkomórkowej α-galaktozydazy. Biorąc pod uwagę metabolizm agalzydazy beta, nie wydaje się, aby uczestniczyła ona w interakcjach z innymi lekami w których pośredniczy cytochrom P450.
Dawkowanie
Dożylnie. Leczenie powinien prowadzić lekarz z doświadczeniem w leczeniu pacjentów z chorobą Fabry`ego lub innymi dziedzicznymi chorobami metabolicznymi. Zalecana dawka wynosi 1 mg/kg mc. raz na 2 tyg. Szczególne grupy pacjentów. U pacjentów z niewydolnością nerek nie ma konieczności zmiany dawki leku. Nie przeprowadzono badań u pacjentów z niewydolnością wątroby. Nie ustalono bezpieczeństwa i skuteczności leku u pacjentów w wieku >65 lat; nie można obecnie zalecić schematu dawkowania. Nie przeprowadzono badań z udziałem dzieci w wieku 0-7 lat oraz nie ustalono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności leku w tej grupie wiekowej; nie można zalecić schematu dawkowania. Brak dostępnych danych dotyczących dzieci w wieku 0-4 lata. Nie ustalono bezpieczeństwa i skuteczności leku u dzieci w wieku od 0 do 7 lat. Nie jest konieczne dostosowanie dawki u dzieci w wieku od 8 do 16 lat. Sposób podania. Proszek do przygotowania koncentratu do sporządzania roztworu do infuzji musi być rekonstytuowany w wodzie do wstrzykiwań, a następnie rozcieńczony 0,9% roztworem chlorku sodu do podawania dożylnego i podany w infuzji dożylnej. Początkowa szybkość infuzji nie powinna być większa niż 0,25 mg/min (15 mg/h). U pacjentów o mc. <30 kg, maksymalna szybkość infuzji powinna wynosić 0,25 mg/min (15 mg/h). Szybkość infuzji można zmniejszyć w przypadku wystąpienia reakcji związanych z infuzją. Po ustaleniu tolerancji pacjenta, szybkość podawania można zwiększać w zakresie od 0,05 do 0,083 mg/min (zakres od 3 do 5 mg/h) podczas każdej kolejnej infuzji. W badaniach klinicznych z udziałem pacjentów z klasyczną postacią choroby, szybkość infuzji zwiększano stopniowo, aż do osiągnięcia minimalnego czasu infuzji wynoszącego 2 h. Osiągnięto go po podaniu 8 początkowych infuzji z szybkością 0,25 mg/min (15 mg/h), bez żadnych reakcji związanych z infuzją (IARs), zmiany szybkości infuzji lub przerwania infuzji. Dalsze skrócenie czasu infuzji do 1,5 h było możliwe u pacjentów, u których nie wystąpiły nowe IARs podczas ostatnich 10 infuzji lub nie zgłoszono ciężkich działań niepożądanych podczas ostatnich 5 infuzji. Każdy wzrost szybkości o 0,083 mg/min (ok. 5 mg/h) był utrzymywany przez 3 kolejne infuzje, bez żadnych nowych IARs, zmiany szybkości infuzji lub przerwania infuzji przed kolejnym zwiększeniem szybkości infuzji. Infuzje domowe. Infuzje leku w domu można rozważyć u pacjentów, którzy dobrze je tolerują. Decyzja o przeprowadzaniu infuzji w domu powinna zostać podjęta zgodnie z oceną i zaleceniem lekarza prowadzącego. Pacjenci, u których podczas infuzji domowych występują reakcje niepożądane muszą natychmiast przerwać infuzję i skorzystać z pomocy fachowego personelu medycznego. Przeprowadzenie kolejnych infuzji może wymagać warunków klinicznych. Dawka i szybkość infuzji w domu powinny być stałe i nie należy ich zmieniać bez nadzoru fachowego personelu medycznego.
Uwagi
W dniu podania leku mogą wystąpić zawroty głowy, senność i omdlenia, które mogą ograniczać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Lek przechowywać w temp. 2-8st.C. W celu poprawienia identyfikalności biologicznych preparatów leczniczych należy czytelnie zapisać nazwę i numer serii podawanego leku.
Dane o lekach i suplementach diety dostarcza
