Jodi Gel 10% (100 mg/g, tuba 10 ml, żel)
Skład
100 g żelu zawiera 10 g powidonu jodowanego.
Forma leku
żel
Działanie
Powidon jodowany, jest kompleksowym połączeniem jodu z powidonem. Taka postać zwiększa rozpuszczalność jodu w wodzie i jego wnikanie do wnętrza komórek drobnoustroju. Kompleks zawiera 9-12% związanego jodu, z czego 1% jest dostępny biologicznie. Żel działa bakteriobójczo na bakterie Gram dodatnie (Staphylococcus aureus) i Gram ujemne (Pseudomonas aeruginoza). Wykazuje aktywność grzybobójczą względem wzorcowego szczepu Aspergillus niger. Może penetrować w głąb tkanek z powierzchni skóry. Nie barwi trwale powierzchni odkażanych. Dzięki szerokiemu spektrum działania antyseptycznego powidon jodowany leczy i przeciwdziała infekcjom ran – włącznie z ranami ciętymi, skóry i jam ciała. Lek wykazuje także skuteczność w zapobieganiu stanom zapalnym pochwy i w zakażeniach jamy ustnej. Żel nie działa pierwotnie drażniąco, alergizująco ani fototoksycznie na skórę. Postać żelu powoduje przedłużone działanie i zapobiega spływaniu leku z miejsca zastosowania.
Wskazania
Preparat jest zalecany jako środek antyseptyczny: do odkażania skóry i dezynfekcji ran; do odkażania zakażonych ran pourazowych; w pierwotnych lub wtórnych infekcjach miejscowych skóry; w zainfekowanych nacięciach chirurgicznych; w zapaleniach pochwy; w zakażeniach jamy ustnej. Powidon jodowany może być również używany do odkażania skóry przed wprowadzeniem igieł i cewników. Żel do stosowania w warunkach szpitalnych, ambulatoryjnych i domowych.
Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na jod lub którykolwiek ze składników preparatu. Nie stosować na głębokie rany lub poważne oparzenia bez porozumienia z lekarzem. Nie stosować w chorobach tarczycy, w chorobie Cushinga.
Środki ostrożności
Stosowanie u dzieci w wieku poniżej 11 lat wyłącznie na zlecenie lekarza specjalisty.
Ciąża i laktacja
Ze względu na brak ustalenia bezpieczeństwa stosowania, nie należy stosować leku w okresie ciąży lub karmienia piersią.
Działania niepożądane
Mogą wystąpić reakcje alergiczne. Zwiększone wchłanianie przezskórne jodu w następstwie długotrwałego stosowania preparatu na duże powierzchnie skóry może wywoływać powstawanie wola z objawami nadczynności lub niedoczynności tarczycy oraz objawy uogólnione, takie jak: metaliczny posmak w ustach, ślinotok, palenie lub pieczenie w ustach, podrażnienie lub obrzęk płuc, biegunka, kwasica metaboliczna, hipernatremia, zaburzenia czynności nerek, obrzęk skóry, wykwity o charakterze trądziku. U noworodków i niemowląt z powodu wchłaniania jodu przez skórę wystąpić może kwasica metaboliczna, neutropenia, niedoczynność tarczycy.
Interakcje
Wchłanianie jodu pochodzącego z leku może mieć niekorzystny wpływ na badania czynności tarczycy: scyntygrafia tarczycy, diagnostyka z użyciem radioaktywnego izotopu jodu, ocena PBI (protein – bound iodine). Leki zawierające rtęć, srebro, nadtlenek wodoru nie powinny być używane wspólnie z powidonem jodowanym. Powidon jodowany może wpływać na niektóre testy wykrywające obecność krwi i glukozy w kale lub w moczu dając fałszywie dodatnie wyniki.
Dawkowanie
Zewnętrznie, na skórę i błony śluzowe. Stosowanie preparatu należy ograniczyć do niewielkich powierzchni ran. Smarować miejsca chorobowo zmienione, drobne skaleczenia lub niewielkie powierzchnie ran. Stosowanie u dzieci w wieku poniżej 11 lat wyłącznie na zlecenie lekarza specjalisty.
Uwagi
Stosowanie leku może zmieniać wyniki badania czynności tarczycy. Zanieczyszczenie próbek kału lub moczu preparatami zawierającymi jodopowidon może dawać fałszywe dodatnie reakcje na krew utajoną. Lek nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
Dane o lekach i suplementach diety dostarcza
