Manti (200 mg+200 mg+25 mg, 32 szt., tabl. do rozgr. i żucia)
Skład
1 tabl. do rozgryzania i żucia zawiera 200 mg wodorotlenku glinu, 200 mg wodorotlenku magnezu i 25 mg symetykonu. Preparat zawiera aspartam, sorbitol (E 420), glukozę (pochodzącą z maltodekstryny).
Forma leku
tabl. do rozgr. i żucia
Działanie
Preparat o skojarzonym działaniu składników – wodorotlenku magnezu, wodorotlenku glinu i symetykonu. Działanie preparatu polega na zobojętnianiu kwasu solnego znajdującego się w treści żołądka, zmniejszeniu aktywności pepsyny, wiązaniu, czyli adsorpcji kwasów żółciowych i lizolecytyny. Wodorotlenek glinu i magnezu w reakcji z żołądkowym kwasem solnym tworzą sole (chlorki). Reakcja ta zwiększa pH soku żołądkowego i zmniejsza uszkadzające działanie kwasu solnego na błonę śluzową żołądka. Preparat wykazuje działanie miejscowe, zależne od czasu jego przebywania w żołądku. Symetykon zmniejsza napięcie powierzchniowe pęcherzy gazu znajdujących się w przewodzie pokarmowym. Zjawisko to zachodzi na granicy faz pomiędzy płynną zawartością przewodu pokarmowego i znajdującego się tam gazu. Ułatwia to zarówno wchłanianie gazu przez ścianę jelit do krwioobiegu jak i jego wydalanie na zewnątrz wskutek ruchów perystaltycznych. Początek działania w postaci zobojętniania kwasu solnego oraz ustępowania bólu u pacjentów ze zgagą występuje po 10-15 min od przyjęcia preparatu. Działanie utrzymuje się do 3 h lub dłużej, szczególnie jeśli lek neutralizujący był przyjęty po posiłku.
Wskazania
Objawowe leczenie zgagi oraz wzdęć i bólów brzucha spowodowanych nadmiernym wytwarzaniem gazów w jelitach, towarzyszących zaburzeniom górnego odcinka przewodu pokarmowego: chorobie wrzodowej żołądka lub dwunastnicy, zapaleniu błony śluzowej żołądka, nadkwaśności, przepuklinie rozworu przełykowego, niestrawności oraz innym zaburzeniom żołądkowo-jelitowym.
Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na substancje czynne lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Ciężka niewydolność nerek, szczególnie leczona dializami. Nie należy stosować u dzieci w wieku poniżej 6 lat.
Środki ostrożności
Preparaty neutralizujące mogą zmieniać wchłanianie wielu leków. Pomiędzy stosowaniem preparatu i innych leków stosowanch doustnie należy zachować co najmniej 2 h przerwy. Leki zobojętniające mogą maskować objawy krwawienia do przewodu pokarmowego u pacjentów stosujących NLPZ. Substancje pomocnicze. Lek zawiera 6,3 mg aspartamu w jednej tabletce. Aspartam jest źródłem fenyloalaniny i może być szkodliwy dla pacjentów z fenyloketonurią; jest to rzadka choroba genetyczna, w której fenyloalanina gromadzi się w organizmie, z powodu jej nieprawidłowego wydalania. Preparat zawiera ≤ 703,6 mg sorbitolu (E 420) w jednej tabletce. Sorbitol jest źródłem fruktozy. Jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjenta (lub jego dziecka) nietolerancję niektórych cukrów lub stwierdzono wcześniej u pacjenta dziedziczną nietolerancję fruktozy, rzadką chorobę genetyczną, w której organizm pacjenta nie rozkłada fruktozy, pacjent powinien skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku lub podaniem go dziecku. Sorbitol może powodować dyskomfort ze strony układu pokarmowego i może mieć łagodne działanie przeczyszczające. Lek zawiera glukozę (2,9 mg; pochodzącą z maltodekstryny) – pacjenci z zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy, nie powinni przyjmować preparatu. Ponadto lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu w jednej tabl., to znaczy uznaje się go za „wolny od sodu”.
Ciąża i laktacja
Stosowanie leku przez kobiety w ciąży i karmiące piersią wymaga bezwzględnej konsultacji z lekarzem i możliwe jest tylko wtedy, gdy korzyści przeważają nad ryzykiem. Kobiety ciężarne nie powinny długotrwale stosować leku. Stosowanie leku podczas karmienia piersią nie jest zalecane, gdyż nie wiadomo, czy leki zobojętniające przenikają do mleka matki.
Działania niepożądane
Niezbyt często: biegunka, zaparcia, wzdęcia, nadmierne oddawanie gazów. Częstość nieznana: reakcje nadwrażliwości (tj. świąd, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy i reakcje anafilaktyczne); zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej (tj. hipofosfatemia, hipokalcemia, hiperkalciuria, hipermagnezemia u osób z niewydolnością nerek); demencja podczas długotrwałego stosowania u osób z niewydolnością nerek, a szczególnie u pacjentów dializowanych; encefalopatia podczas długotrwałego stosowania u osób z niewydolnością nerek, a szczególnie u pacjentów dializowanych; osteomalacja i osteodystrofia u osób długotrwale stosujących duże dawki leku.
Interakcje
Lek może zmniejszać wchłanianie: antybiotyków (tetracyklin, antybiotyków makrolidowych (azytromycyna), metronidazolu, fluorowanych chinolonów (cyprofloksacyna, ofloksacyna), inhibitorów konwertazy angiotensyny, pochodnych benzodiazepiny i neuroleptyków fenotiazynowych, β-adrenolityków (atenolol, propranolol), antagonistów receptora H2, preparatów żelaza, leków przeciwgrzybiczych (ketokonazol), przeciwprątkowych (izoniazyd), glikokortykosteroidów, salicylanów, digoksyny, fenytoiny, lewotyroksyny. Lek może zwiększyć wchłanianie: doustnych leków przeciwcukrzycowych z grupy sulfonylomocznika (glipizyd, glibenklamid, chlorpropamid, tolbutamid), pochodnych kumaryny, nifedypiny, amoksycyliny, pentoksyfiliny i pseudoefedryny. Powodując niekiedy zwiększenie pH moczu preparat może: zmniejszyć skuteczność leczenia mającego na celu jego zakwaszenie (np. kwasem askorbowym, chlorkiem amonu, fosforanem sodu lub potasu), zmniejszyć wydalanie z moczem amfetaminy, chinidyny, mekamylaminy, a zwiększyć wydalanie salicylanów, może też zmniejszyć rozpuszczalność fluorochinolonów powodując krystalurię.
Dawkowanie
Doustnie. Dorośli i dzieci w wieku powyżej 6 lat: 1-3 tabl. między posiłkami, przed snem oraz w przypadku wystąpienia dolegliwości żołądkowych. Maksymalna dawka dobowa wynosi 12 tabl. Dawki maksymalnej nie należy stosować dłużej niż 2 tyg. Nie należy połykać tabletek w całości. Lek jest przeciwwskazany do stosowania u dzieci w wieku poniżej 6 lat.
Uwagi
Lek nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
Dane o lekach i suplementach diety dostarcza
