Milgamma 100 (100 mg+100 mg, 100 szt., draż.)
Skład
1 draż. zawiera 100 mg benfotiaminy – witaminy B1 i 100 mg chlorowodorku pirydoksyny – witaminy B6. Preparat zawiera sacharozę.
Forma leku
draż.
Działanie
Tiamina i pirydoksyna są niezbędnymi składnikami odżywczymi (witaminami). Tiamina jest koenzymem niezbędnym w metabolizmie węglowodanów. Głównym koenzymem pochodnym tiaminy jest pirofosforan darniny (TDP). Benfotiamina jest prolekiem ulegającym biotransformacji do postaci czynnej – tiaminy. Jest lipofilnym analogiem tiaminy z grupy alitiamin, przekształcanym w organizmie w czynny biologicznie koenzym TDP. Pirydoksyna w postaci fosforylowanej (5`-fosforan pirydoksalu, PALP), jest koenzymem szeregu enzymów, które biorą udział w całym nieoksydacyjnym metabolizmie aminokwasów. Poprzez dekarboksylację enzymy te uczestniczą w tworzeniu fizjologicznie czynnych amin (np. adrenaliny, histaminy, serotoniny, dopaminy, tyraminy), poprzez transaminację biorą udział w procesach anabolicznych i katabolicznych (np. transaminaza glutaminowo-szczawiooctowa, transaminaza glutaminowo-pirogronowa, transaminaza kwas γ-aminomasłowy – α-ketoglutaran); uczestniczą także w różnego rodzaju procesach rozszczepiana i syntezy aminokwasów. Witamina B6 jest wykorzystywana na czterech różnych etapach metabolizmu tryptofanu. W syntezie hemoglobiny, witamina B6 katalizuje powstawanie kwasu α-amino-β-ketoadypinowego. Benfotiamina i pirydoksyna dobrze się wchłaniają z przewodu pokarmowego. Po podaniu doustnym, pod wpływem fosfataz zachodzi w jelitach defosforylacja benfotiaminy do S-benzoilotiaminy (SBT), która przenika proporcjonalnie do dawki w sposób bierny do krwiobiegu i do komórek organów docelowych. Tiamina jest niejednorodnie rozmieszczona w pełnej krwi; 75% dawki przenika do erytrocytów, 15% przenika do leukocytów, a 10% pozostaje w osoczu, gdzie wiąże się głównie z albuminami. Witamina B6 jest magazynowana w wątrobie, jednak około 50% występuje również w mięśniach, związane z fosforylazą glikogenu. Przy niskich dostawach tiaminy, w moczu wydala się jedynie niewielka ilość, lub brak jest wydalania niezmienionej tiaminy. Jednak tiamina wchłonięta w ilości przekraczającej możliwości magazynowania w tkankach i potrzeby syntezy koenzymów jest szybko usuwana przez nerki i wydalana w moczu w postaci niezmienionej wolnej lub fosforylowanej, czy też jako 20-30 różnych metabolitów zawierających ugrupowania pirymidyny i tiazolu. Główną drogą eliminacji witaminy B6 jest wydalanie przez nerki.
Wskazania
Choroby układu nerwowego wywołane udokumentowanym niedoborem witaminy B1 i B6.
Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na tiaminę, chlorowodorek pirydoksyny lub na którąkolwiek substancję pomocniczą.
Środki ostrożności
Długotrwałe stosowanie wysokich dawek pirydoksyny związane jest z rozwojem neuropatii obwodowych. Efekty neurotoksyczne mogą pojawić się przy dłuższym przyjmowaniu witaminy B6, przez ponad 2 miesiące w dawkach przekraczających 500 mg. W przypadkach reakcji nadwrażliwości, takich jak wykwity skórne, pokrzywka, nadwrażliwość na światło, reakcje anafilaktyczne, należy przerwać stosowanie leku oraz, jeśli to konieczne, zastosować odpowiednie leczenie. Substancje pomocnicze. Lek zawiera sacharozę – nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami związanymi z nietolerancją fruktozy, zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedoborem sacharazy-izomaltazy. Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) w 1 tabl., to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”.
Ciąża i laktacja
Podczas ciąży lub karmienia piersią lek można stosować jedynie po dokładnej analizie korzyści i ryzyka. Witaminy B1 i B6 przenikają do mleka kobiecego. Duże dawki witaminy B6 mogą hamować wytwarzanie mleka.
Działania niepożądane
Rzadko: neuropatie obwodowe. Bardzo rzadko: reakcje nadwrażliwości (wykwity skórne, pokrzywka, nadwrażliwość na światło, reakcje anafilaktyczne). Bardzo rzadko w badaniach klinicznych, udokumentowano pojedyncze przypadki zaburzeń żołądkowo-jelitowych jak nudności i inne dolegliwości żołądkowo-jelitowe (częstość ich występowania nie różniła się znacząco od grupy placebo); związek przyczynowy z przyjmowaniem witaminy B1 i B6 nie jest jeszcze wystarczająco wyjaśniony i może być zależny od dawki.
Interakcje
Witamina B6 w dawkach leczniczych może osłabiać działanie L-dopy. Interakcje występują także przy jednoczesnym stosowaniu z izoniazydem, D-penicylaminą lub cykloseryną. Picie alkoholu oraz długotrwałe stosowanie doustnych środków antykoncepcyjnych zawierających estrogeny może prowadzić do niedoboru witaminy B6. Tiamina (witamina B1) jest dezaktywowana przez 5-fluorouracyl, ponieważ 5-fluorouracyl hamuje fosforylację tiaminy do pirofosforanu tiaminy.
Dawkowanie
Doustnie: zazwyczaj 1 drażetka 1-3 razy dziennie. Po 4 tygodniach stosowania leku należy ocenić konieczność dalszego leczenia. Sposób podania. Lek należy przyjmować popijając odpowiednią ilością wody.
Uwagi
Lek nie ma wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
Dane o lekach i suplementach diety dostarcza
