Oxlumo (94,5 mg/0,5 ml, fiol. 0,5 ml, roztw. do wstrz.)
Skład
1 ml roztworu zawiera 189 mg lumazyranu w postaci lumazyranu sodu.
Forma leku
roztw. do wstrz.
Działanie
Lumazyran to dwuniciowy mały interferujący kwas rybonukleinowy (siRNA), który obniża poziom oksydazy glikolanowej (GO) w wyniku działania ukierunkowanego molekularnie na informacyjny kwas rybonukleinowy (mRNA) powstały w wyniku transkrypcji genu kodującego oksydazę hydroksykwasów 1 (HAO1) w hepatocytach poprzez zjawisko interferencji RNA. W wyniku obniżenia poziomu GO następuje zmniejszenie ilości dostępnego glioksalanu, który jest substratem w reakcji powstawania szczawianów. Prowadzi to do obniżenia stężenia szczawianów w moczu i w osoczu, które leżą u podłoża objawów chorobowych u pacjentów z PH1. Ponieważ GO w szlaku enzymatycznym znajduje się przed aminotransferazą alaninowo-glioksylanową (AGT), której niedobór wywołuje PH1, mechanizm działania lumazyranu jest niezależny od pierwotnej mutacji genu AGXT. U 7 ze 120 (5,8%) pacjentów z PH1 i zdrowych ochotników, którym podano lek, stwierdzono obecność przeciwciał przeciwlekowych (ADA). Przeciwciała ADA występowały w niskich mianach i zasadniczo utrzymywały się przejściowo; nie zaobserwowano ich wpływu na farmakokinetykę, skuteczność ani bezpieczeństwo stosowania; dane są jednak nadal ograniczone. Po podaniu podskórnym lumazyran jest szybko wchłaniany, a mediana czasu do osiągnięcia Cmax w osoczu wynosi 4 h. Wiąże się z białkami w stopniu umiarkowanym do wysokiego (77–85%). Po podaniu podskórnym ulega dystrybucji głównie do wątroby. Jest metabolizowany przez endo- i egzonukleazy do oligonukleotydów o krótszych łańcuchach. Lumazyran jest eliminowany z osocza głównie przez wychwyt w wątrobie, przy czym od 7% do 26% podanej dawki jest wydalane z moczem w postaci niezmienionej. Średni T0,5 lumazyranu w osoczu w końcowej fazie eliminacji wynosi 5,2 h.
Wskazania
Leczenie pierwotnej hiperoksalurii typu 1 (PH1) we wszystkich grupach wiekowych.
Przeciwwskazania
Ciężka nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą.
Środki ostrożności
Ciężkie zaburzenia czynności nerek lub schyłkowa niewydolność nerek. Leczenie lumazyranem zwiększa stężenie kwasu glikolowego w osoczu, co może zwiększać ryzyko wystąpienia kwasicy metabolicznej lub nasilenia objawów istniejącej kwasicy metabolicznej u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek lub schyłkową niewydolnością nerek. Z tego powodu należy kontrolować tych pacjentów pod kątem objawów przedmiotowych i podmiotowych kwasicy metabolicznej. Umiarkowane lub ciężkie zaburzenia czynności wątroby. Ze stosowaniem leku u pacjentów z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby wiąże się ryzyko obniżonej skuteczności leczenia, dlatego należy kontrolować skuteczność leczenia u tych pacjentów. Sód. Lek zawiera <1 mmol sodu (23 mg)/ml, to znaczy uznaje się go za „wolny od sodu”.
Ciąża i laktacja
Można rozważyć stosowanie tego preparatu w okresie ciąży, biorąc pod uwagę oczekiwane korzyści dla zdrowia kobiety i potencjalne zagrożenia dla płodu. Nie wiadomo, czy lumazyran lub jego metabolity przenikaja do mleka ludzkiego. Nie można wykluczyć zagrożenia dla noworodków/dzieci. Należy podjąć decyzję, czy przerwać karmienie piersią czy przerwać podawanie leku, biorąc pod uwagę korzyści z karmienia piersią dla dziecka i korzyści z leczenia dla matki. W badaniach na zwierzętach nie wykryto wpływu na płodność u samców ani samic. Brak danych dotyczących wpływu lumazyranu na płodność u ludzi.
Działania niepożądane
Bardzo często: ból brzucha (w tym ból w nadbrzuszu, ból w podbrzuszu, dyskomfort w jamie brzusznej i bolesność uciskowa brzucha), reakcja w miejscu wstrzyknięcia (w tym rumień, ból, świąd, obrzęk, dyskomfort, przebarwienie, guzek, stwardnienie, wysypka, siniec, krwiak i złuszczanie skóry). Częstość nieznana: nadwrażliwość.
Profil bezpieczeństwa lumazyranu w okresach przedłużenia otwartych badań (mediana czasu trwania leczenia wynosiła odpowiednio 55 i 55,5 miesięcy) był spójny ze znanym profilem bezpieczeństwa lumazyranu. Profil bezpieczeństwa lumazyranu u dzieci (od 4 mies. do 17 lat) i u dorosłych pacjentów z PH1 był zbliżony.
Interakcje
Nie przeprowadzono badań klinicznych dotyczących interakcji z innymi lekami. Jednoczesne stosowanie pirydoksyny nie miało istotnego wpływu na farmakodynamikę ani farmakokinetykę lumazyranu. Badania in vitro wskazują, że lumazyran nie jest substratem ani inhibitorem enzymów cytochromu P450 (CYP); nie oczekuje się, że lumazyran będzie hamował lub indukował enzymy CYP ani wpływał na aktywność transporterów leków.
Dawkowanie
Podskórnie. Leczenie powinno zostać rozpoczęte i być nadzorowane przez lekarza mającego doświadczenie w leczeniu hiperoksalurii. Zalecana dawka obejmuje dawki nasycające podawane raz w miesiącu przez 3 miesiące (3 dawki), a następnie dawki podtrzymujące rozpoczynając miesiąc po podaniu ostatniej dawki nasycającej. Dawkowanie ustala się w oparciu o masę ciała. Dawkę dla pacjenta (w mg) i objętość preparatu (w ml) odpowiadającą tej dawce należy obliczyć w następujący sposób: masa ciała pacjenta (kg) x dawka (mg/kg mc.) = całkowita ilość leku, którą należy podać (mg); całkowita ilość (mg) podzielona przez stężenie w fiolce (189 mg/ml) = całkowita objętość leku, którą należy wstrzyknąć (ml). Schematy dawkowania w zależności od masy ciała – mc. mniej niż 10 kg: dawka nasycająca – 6 mg/kg mc. raz w miesiącu przez 3 mies. (3 dawki), dawka podtrzymująca (rozpoczynając miesiąc po podaniu ostatniej dawki nasycającej) – 3 mg/kg mc. raz w miesiącu, rozpoczynając miesiąc po podaniu ostatniej dawki nasycającej; mc. 10 kg do mniej niż 20 kg: dawka nasycająca – 6 mg/kg mc. raz w miesiącu przez 3 mies. (3 dawki), dawka podtrzymująca (rozpoczynając miesiąc po podaniu ostatniej dawki nasycającej) – 6 mg/kg mc. raz na 3 mies. (kwartał), rozpoczynając miesiąc po podaniu ostatniej dawki nasycającej; mc. 20 kg i więcej: dawka nasycająca – 3 mg/kg mc. raz w miesiącu przez 3 mies. (3 dawki), dawka podtrzymująca (rozpoczynając miesiąc po podaniu ostatniej dawki nasycającej) – 3 mg/kg mc. raz na 3 mies. (kwartał), rozpoczynając miesiąc po podaniu ostatniej dawki nasycającej. Pacjenci poddawani hemodializie – lek należy podawać po hemodializie, jeśli jest podawany w dniach wykonywania dializy. Pominięcie dawki. W przypadku opóźnienia lub pominięcia dawki lek należy podać jak najszybciej. Należy wznowić leczenie od ostatnio podanej dawki według przepisanego schematu dawkowania raz w miesiącu lub raz na kwartał. Szczególne grupy pacjentów. Nie ma konieczności modyfikacji dawki u pacjentów w wieku ≥ 65 lat. Lek nie był badany u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby. Nie ma konieczności modyfikacji dawki u pacjentów z przejściowym zwiększeniem stężenia bilirubiny całkowitej (bilirubina całkowita >1 do 1,5 x GGN). Wymagana jest ostrożność podczas leczenia pacjentów z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. Nie ma konieczności dostosowywania dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (szacunkowy współczynnik filtracji kłębuszkowej (eGFR) <90 ml/min/1,73 m2 pc.), w tym ze schyłkową niewydolnością nerek (ESRD) lub pacjentów poddawanych dializom. Dostępne są ograniczone dane dotyczące pacjentów z ESRD lub poddawanych dializom; pacjentów takich należy leczyć z zachowaniem ostrożności. Istnieją tylko ograniczone dane dotyczące stosowania leku u dzieci w wieku poniżej 1. roku życia; należy zachować ostrożność podczas leczenia tych pacjentów. Sposób podania. Wyłącznie do stosowania jako wstrzyknięcie podskórne. 1. Wymaganą objętość leku należy obliczyć na podstawie zalecanej dawki w przeliczeniu na masę ciała, zgodnie ze schematami dawkowania. 2. Jeśli dawka wynosi >0,5 ml (94,5 mg), potrzebna będzie więcej niż jedna fiolka. 3. Maksymalna dopuszczalna objętość pojedynczego wstrzyknięcia wynosi 1,5 ml. Jeśli wymagana objętość dawki wynosi >1,5 ml, należy ją podawać w postaci kilku wstrzyknięć (z łączną dawką podzieloną po równo pomiędzy strzykawki, przy czym każde wstrzyknięcie powinno zawierać mniej więcej taką samą objętość), aby zminimalizować potencjalny dyskomfort w miejscu wstrzyknięcia z powodu dużej objętości podania. 4. Nie należy dopuścić do wypłynięcia leku z końcówki igły przed wprowadzeniem jej w przestrzeń podskórną. 5. Lek należy wstrzykiwać podskórnie w brzuch, ramiona lub uda. 6. W przypadku kolejnych wstrzyknięć lub dawek zaleca się zmianę, w sposób rotacyjny, miejsca wstrzyknięcia. 7. Leku nie należy podawać do tkanki bliznowatej ani w obszarach, które są zaczerwienione, zajęte stanem zapalnym lub obrzękiem. Preparat powinien być podawany przez fachowy personel medyczny. Nie należy mieszać tego leku z innymi preparatami.
Uwagi
Lek nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
Dane o lekach i suplementach diety dostarcza
