Papaverinum hydrochloricum WZF (40 mg/2 ml, 10 amp. 2 ml, roztw. do wstrz.)
Skład
1 ml roztworu zawiera 20 mg chlorowodorku papaweryny. Preparat zawiera alkohol benzylowy.
Forma leku
roztw. do wstrz.
Działanie
Papaweryna należy do izochinolinowych alkaloidów opium. W przeciwieństwie do pochodnych fenantrenowych nie działa przeciwbólowo i nie powoduje uzależnienia. Rozkurcza mięśnie gładkie poprzez bezpośredni wpływ na komórki mięśniowe. Jej działanie spazmolityczne wykorzystywane jest w celu likwidowania stanów spastycznych mięśni gładkich w obrębie jamy brzusznej. W bardziej nasilonych stanach skurczowych stosowana jest razem z lekami o działaniu cholinolitycznym i lekami przeciwbólowymi. Papaweryna wiąże się z białkami w około 90%. Po przemianach zachodzących w wątrobie jest wydalana przez nerki w postaci nieczynnych metabolitów. T0,5 wynosi 0,5-2 h (średnio 1,6 h).
Wskazania
Stany spastyczne mięśni gładkich: przewodu pokarmowego – kolka żółciowa, stany skurczowe dróg żółciowych, kolka jelitowa; dróg moczowych – kolka nerkowa, bolesne parcie na mocz.
Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Zaburzenia przewodnictwa w mięśniu sercowym.
Środki ostrożności
Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z jaskrą, zaburzeniami czynności wątroby, dławicą piersiową, po niedawno przebytym zawale mięśnia sercowego. 1 ml roztworu zawiera 10 mg alkoholu benzylowego; lek zawiera 20 mg alkoholu benzylowego w każdej ampułce (2 ml roztworu). Alkohol benzylowy może powodować reakcje alergiczne. Dożylne podawanie alkoholu benzylowego noworodkom wiąże się z ryzykiem ciężkich działań niepożądanych i śmierci (tzw. „gasping syndrome”). Minimalna ilość alkoholu benzylowego, przy której mogą wystąpić objawy toksyczności jest nieznana. U małych dzieci istnieje zwiększone ryzyko z powodu kumulacji. Leku nie należy stosować u dzieci. Duże objętości alkoholu benzylowego należy podawać z ostrożnością i tylko w razie konieczności, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby oraz u kobiet w ciąży lub karmiących piersią, z powodu ryzyka kumulacji i toksyczności (kwasica metaboliczna). Preparat zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na ampułkę (2 ml), to znaczy uznaje się go za „wolny od sodu”.
Ciąża i laktacja
Preparat może być stosowany w ciąży jedynie w przypadkach, gdy korzyść dla matki przeważa nad potencjalnym zagrożeniem dla płodu. Z powodu braku danych o przenikaniu leku do mleka kobiecego, podczas stosowania papaweryny w okresie karmienia piersią konieczne jest zachowanie ostrożności. Lek zawiera alkohol benzylowy.
Działania niepożądane
Mogą wystąpić: rumień twarzy, ból głowy, zawroty głowy, dyskomfort w jamie brzusznej, zaparcia, biegunka, złe samopoczucie, brak łaknienia, nudności, wymioty, nadmierna potliwość, senność, niedociśnienie tetnicze, zaburzenia oddychania, ból w miejscu wstrzyknięcia. W przypadku nadwrażliwości ze strony wątroby tj.: żółtaczka, eozynofilia, podwyższenie wartości testów wątrobowych, lek należy odstawić.
Interakcje
Papaweryna osłabia działanie lewodopy.
Dawkowanie
Dorośli: domięśniowo lub podskórnie, bez rozcieńczenia 40-120 mg (2-6 ml). W razie konieczności dawka może być powtórzona po 3 h, maksymalnie 4 razy na dobę. Z uwagi na brak odpowiednich danych klinicznych, preparatu nie należy stosować u dzieci.
Uwagi
Należy zachować ostrożność podczas prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, gdyż lek może powodować zawroty głowy lub senność.
Dane o lekach i suplementach diety dostarcza
