Saphnelo (300 mg, fiol. 2 ml, konc. do sporz. roztw. do inf.)
Skład
Każdy ml koncentratu do sporządzania roztworu do infuzji zawiera 150 mg anifrolumabu. 1 fiolka (2 ml) koncentratu zawiera 300 mg anifrolumabu (150 mg/ml). Anifrolumab jest ludzkim przeciwciałem monoklonalnym z klasy immunoglobulin G1 kappa (IgG1κ), wytwarzanym w komórkach szpiczaka mysiego (NS0) w technologii rekombinacji DNA. Preparat zawiera polisorbat 80.
Forma leku
konc. do sporz. roztw. do inf.
Działanie
Lek immunosupresyjny, ludzkie przeciwciało monoklonalne z klasy immunoglobulin G1 kappa, które z dużą swoistością i powinowactwem wiąże się z podjednostką 1 receptora interferonów typu I (IFNAR1). Wiązanie to hamuje szlak sygnałowy IFN typu I, blokując w ten sposób aktywność biologiczną interferonów typu I. Anifrolumab powoduje także internalizację IFNAR1, zmniejszając w ten sposób liczbę IFNAR1 na powierzchni komórki gotowych do połączenia się z receptorem. Blokada zależnego od receptora szlaku sygnałowego IFN typu I hamuje ekspresję genów indukowanych przez IFN, a także dalsze procesy zapalne i immunologiczne. Zahamowanie IFN typu I blokuje różnicowanie komórek plazmatycznych i normalizuje obwodowe subpopulacje limfocytów T, przywracając zaburzoną w SLE równowagę pomiędzy odpornością nabytą i wrodzoną. Anifrolumab jest podawany we wlewie dożylnym. Anifrolumab jest białkiem, dlatego nie przeprowadzono specyficznych badań metabolizmu. Wydalany jest w mechanizmie związanym z eliminacją białka docelowego IFNAR i na drodze zależnej od układu fagocytarnego, gdzie, jak się uważa, szeroko rozpowszechnione w organizmie enzymy proteolityczne degradują anifrolumab do małych peptydów i pojedynczych aminokwasów. Ze względu na nasycenie klirensu zależnego od IFNAR1 przy większych dawkach, narażenie zwiększa się bardziej niż proporcjonalnie do dawki. Analiza farmakokinetyki populacyjnej wykazała, że stężenie w surowicy było poniżej poziomu wykrywalności u większości (95%) pacjentów po ok. 16 tyg. od przyjęcia ostatniej dawki anifrolumabu, gdy anifrolumab był podawany przez rok.
Wskazania
Lek jest wskazany do stosowania jako leczenie uzupełniające u dorosłych pacjentów z aktywnym, seropozytywnym toczniem rumieniowatym układowym (SLE) o postaci umiarkowanej do ciężkiej, pomimo stosowania standardowego leczenia.
Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą.
Środki ostrożności
Grupy pacjentów wykluczone z badań klinicznych. Anifrolumab nie był badany w skojarzeniu z innymi terapiami biologicznymi, w tym terapiami celowanymi ukierunkowanymi na limfocyty B. Dlatego nie zaleca się leczenia anifrolumabem w skojarzeniu z terapiami biologicznymi. Lek nie był badany u pacjentów z ciężkim aktywnym toczniem rumieniowatym z zajęciem OUN lub ciężkim aktywnym toczniowym zapaleniem nerek. Nadwrażliwość. U pacjentów z historią występowania w wywiadzie reakcji związanych z infuzją i (lub) nadwrażliwości, przed infuzją anifrolumabu można zastosować premedykację (np. lekiem przeciwhistaminowym). Jeśli wystąpi ciężka reakcja związana z infuzją lub ciężka reakcja nadwrażliwości (np. anafilaksja) należy natychmiast przerwać podawanie anifrolumabu i rozpocząć odpowiednie leczenie. Zakażenia. Lek zwiększa ryzyko zakażeń układu oddechowego i zakażenia wirusem półpaśca (obserwowano przypadki półpaśca rozsianego). U pacjentów z SLE przyjmujących również leki immunosupresyjne może wystąpić zwiększone ryzyko zakażeń wirusem półpaśca. W kontrolowanych badaniach klinicznych występowały ciężkie zakażenia, czasami śmiertelne (w tym zapalenie płuc), również u pacjentów otrzymujących anifrolumab. Lek należy stosować z zachowaniem ostrożności u pacjentów z przewlekłym zakażeniem, nawracającymi zakażeniami w wywiadzie lub znanymi czynnikami ryzyka zakażenia. Leczenia anifrolumabem nie należy rozpoczynać u pacjentów z jakimkolwiek klinicznie istotnym aktywnym zakażeniem do czasu, gdy zakażenie ustąpi lub będzie odpowiednio leczone. Należy pouczyć pacjentów, by zgłaszali się po poradę medyczną, jeśli wystąpią u nich przedmiotowe lub podmiotowe objawy klinicznie istotnego zakażenia. Jeśli u pacjenta wystąpi zakażenie lub jeśli pacjent nie reaguje na standardowe leczenie, należy go ściśle monitorować i starannie rozważyć przerwanie leczenia anifrolumabem aż do ustąpienia zakażenia. Nie przeprowadzono badań u pacjentów z pierwotnym niedoborem odporności w wywiadzie. Z badań klinicznych kontrolowanych placebo wyłączono pacjentów z czynną gruźlicą lub utajoną gruźlicą w wywiadzie, u których nie można było potwierdzić przebycia odpowiedniej kuracji. Przed rozpoczęciem stosowania anifrolumabu u pacjentów z nieleczoną utajoną gruźlicą należy rozważyć leczenie przeciwgruźlicze. Anifrolumabu nie należy podawać pacjentom z czynną gruźlicą. Szczepienia. Przed rozpoczęciem leczenia, należy rozważyć ukończenie wszystkich właściwych szczepień zgodnie z obecnie obowiązującymi wytycznymi w zakresie immunizacji. Należy unikać jednoczesnego stosowania żywych lub atenuowanych szczepionek u pacjentów leczonych anifrolumabem. Odpowiedzi immunologiczne na szczepionki inaktywowane oceniono u niewielkiej liczby pacjentów. Nowotwory złośliwe. Wpływ leczenia anifrolumabem na potencjalny rozwój nowotworów złośliwych nie jest znany. Nie przeprowadzono badań z udziałem pacjentów z nowotworem złośliwym w wywiadzie; jednak pacjenci z płaskonabłonkowym lub podstawnokomórkowym rakiem skóry oraz rakiem szyjki macicy, u których dokonano pełnej resekcji lub przeprowadzono odpowiednie leczenie, kwalifikowali się do udziału w badaniach klinicznych z SLE. W trwających 52 tygodnie badaniach klinicznych, nowotwory złośliwe (w tym nieczerniakowe nowotwory skóry) zgłoszono u 1,1% pacjentów otrzymujących anifrolumab, w porównaniu z 0,5% pacjentów otrzymujących placebo. Nowotwory złośliwe, z wyjątkiem nieczerniakowych nowotworów skóry, obserwowano u 0,5% i 0,5% pacjentów otrzymujących odpowiednio anifrolumab i placebo. U pacjentów otrzymujących anifrolumab nowotworami złośliwymi obserwowanymi u więcej niż jednego pacjenta były rak piersi i rak płaskonabłonkowy. Należy uwzględnić indywidualny stosunek korzyści do ryzyka u pacjentów ze znanymi czynnikami ryzyka wystąpienia lub nawrotu nowotworu złośliwego. Należy zachować ostrożność rozważając kontynuację leczenia u pacjentów, u których wystąpi nowotwór złośliwy. Substancje pomocnicze. Lek zawiera 1 mg polisorbatu 80 (E 433) w każdej fiolce, co odpowiada 0,5 mg/ml. Polisorbaty mogą powodować reakcje alergiczne.
Ciąża i laktacja
Lek nie jest zalecany podczas ciąży oraz u kobiet w wieku rozrodczym niestosujących antykoncepcji, chyba, że możliwe korzyści uzasadniają potencjalne ryzyko. Istnieją ograniczone dane (mniej niż 300 ciąż o znanym przebiegu) dotyczące stosowania leku u kobiet w okresie ciąży. Badania na zwierzętach są niejednoznaczne w odniesieniu do toksycznego wpływu na reprodukcję. Nie wiadomo, czy anifrolumab przenika do mleka ludzkiego. Anifrolumab był wykrywany w mleku samic małp cynomolgus. Nie można wykluczyć ryzyka dla dziecka karmionego piersią. Decyzję o zaprzestaniu karmienia piersią lub przerwaniu leczenia preparatem należy podjąć biorąc pod uwagę korzyści z karmienia piersią dla dziecka i korzyści z leczenia dla kobiety. Badania na zwierzętach wykazały brak niepożądanego wpływu anifrolumabu na pośrednie miary płodności. Brak danych dotyczących płodności u ludzi.
Działania niepożądane
Bardzo często: zakażenie górnych dróg oddechowych (31%; w tym zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie nosa i gardła, zapalenie gardła), zapalenie oskrzeli (10%; w tym zapalenie oskrzeli, wirusowe zapalenie oskrzeli, zapalenie tchawicy i oskrzeli). Często: reakcja związana z infuzją (9,4%; dotyczy tylko dożylnej drogi podania), półpasiec (6,0%), zakażenie układu oddechowego (w tym zakażenie układu oddechowego, wirusowe zakażenie układu oddechowego, bakteryjne zakażenie układu oddechowego), nadwrażliwość. Niezbyt często: reakcja anafilaktyczna. Częstość nieznana: artralgia. Długoterminowe bezpieczeństwo stosowania. Pacjenci, którzy ukończyli badanie 1 i 2 (badania III fazy) do tygodnia 52. włącznie, kwalifikowali się do kontynuacji leczenia w randomizowanym długoterminowym przedłużeniu badania (LTE) prowadzonym metodą podwójnie ślepej próby z grupą kontrolną otrzymującą placebo, które trwało przez kolejne 3 lata. Ogólny profil długotrwałego bezpieczeństwa stosowania anifrolumabu podawanego dożylnie był spójny z wynikami badań trwających 52 tyg. Reakcje nadwrażliwości. Reakcje nadwrażliwości miały przeważnie nasilenie łagodne do umiarkowanego; jedno zdarzenie nadwrażliwości w badaniu z podskórnym podawaniem leku doprowadziło do odstawienia anifrolumabu. W trwających 52 tyg. badaniach klinicznych z dożylnym podawaniem leku, wszystkie reakcje nadwrażliwości zgłoszono podczas pierwszych sześciu infuzji. Zgłoszono jedną niepożądaną ciężką reakcję nadwrażliwości podczas pierwszej infuzji; pacjent kontynuował leczenie anifrolumabem, a przed kolejnymi infuzjami otrzymywał premedykację. W programie badań nad SLE reakcję anafilaktyczną zgłoszono u jednego pacjenta i wystąpiła ona po dożylnym podaniu 150 mg anifrolumabu; pacjent otrzymał leczenie i powrócił do stanu sprzed wystąpienia zdarzenia. Reakcje związane z infuzją. Reakcje związane z infuzją miały nasilenie łagodne do umiarkowanego (najczęstszymi objawami były: ból głowy, nudności, wymioty, uczucie zmęczenia i zawroty głowy); żadna z tych reakcji nie była ciężka i żadna nie prowadziła do zakończenia leczenia anifrolumabem. Reakcje związane z infuzją były najczęściej zgłaszane na początku leczenia, podczas pierwszej lub drugiej infuzji, a zgłoszenia dotyczące kolejnych infuzji były rzadsze. Zakażenia układu oddechowego. Zakażenia układu oddechowego były przeważnie zakażeniami nieciężkimi, miały nasilenie łagodne lub umiarkowane i ustępowały bez konieczności zakończenia terapii anifrolumabem. Półpasiec. W kontrolowanych badaniach klinicznych trwających 52 tyg. średni czas do wystąpienia półpaśca u pacjentów otrzymujących anifrolumab wyniósł 129 dni (zakres: 2 – 351 dni). Częstość występowania zmniejszała się z czasem w badaniu LTE. Zakażenie półpaścem miało głównie charakter zlokalizowanej postaci skórnej o nasileniu łagodnym lub umiarkowanym i ustępowało bez konieczności zakończenia terapii anifrolumabem. Zgłaszano przypadki postaci obejmujących wiele dermatomów oraz przypadki choroby rozsianej (obejmującej OUN). Immunogenność. W badaniach III fazy przeciwciała przeciwlekowe powstałe podczas leczenia wykryto u 6 z 352 pacjentów (1,7%) leczonych anifrolumabem wg zalecanego schematu dawkowania podczas 60-tyg. okresu badania. W badaniu LTE (czas trwania leczenia od 2 do 4 lat włącznie) przeciwciała przeciwlekowe powstałe podczas leczenia wykryto u 5 dodatkowych pacjentów leczonych anifrolumabem. Z uwagi na ograniczenia metodologiczne, kliniczne znaczenie tych obserwacji nie jest znane.
Interakcje
Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji. Nie przewiduje się, by anifrolumab był metabolizowany przez enzymy wątrobowe lub wydalany przez nerki. Powstawanie niektórych enzymów CYP450 jest hamowane przez zwiększony poziom niektórych cytokin podczas przewlekłego stanu zapalnego. Anifrolumab w niewielkim stopniu obniża stężenia niektórych cytokin; jego wpływ na aktywność CYP450 jest nieznany. U pacjentów poddawanych leczeniu z użyciem substratów CYP o wąskim indeksie terapeutycznym, których dawkowanie ustala się indywidualnie (np. warfaryną), należy rozważyć monitorowanie terapii. Odpowiedź immunologiczna. Odpowiedź immunologiczną na inaktywowaną szczepionkę przeciw grypie sezonowej oceniono u niewielkiej liczby dorosłych pacjentów z SLE o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego, biorących udział w badaniu eksploracyjnym. Odpowiedzi humoralne z wytwarzaniem przeciwciał, wywołane szczepieniem przeciwko wirusowi grypy sezonowej były porównywalne pod względem liczby u pacjentów otrzymujących anifrolumab dodatkowo do standardowego leczenia i u pacjentów otrzymujących wyłącznie leczenie standardowe. Jednoczesne stosowanie anifrolumabu ze szczepionkami żywymi lub żywymi atenuowanymi nie było badane.
Dawkowanie
Dożylnie. Leczenie powinien rozpoczynać i nadzorować lekarz mający doświadczenie w leczeniu SLE. Zalecana dawka to 300 mg, podawana co 4 tyg. w infuzji dożylnej trwającej 30 min. U pacjentów, u których w wywiadzie występują reakcje związane z infuzją, przed infuzją anifrolumabu można zastosować premedykację (np. lekiem przeciwhistaminowym). Pominięcie dawki. Jeśli zaplanowana infuzja zostanie pominięta, leczenie należy zastosować tak szybko, jak to możliwe. Należy zachować minimalny odstęp pomiędzy dawkami wynoszący 14 dni. Szczególne grupy pacjentów. U pacjentów w podeszłym wieku nie ma konieczności dostosowania dawki. Dostępna jest ograniczona ilość informacji dotyczących osób w wieku ≥65 lat (n=33); dane o pacjentach w wieku powyżej 75 lat nie są dostępne. Nie ma konieczności dostosowania dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Nie ma danych dotyczących stosowania leku u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek lub schyłkową niewydolnością nerek. Nie ma konieczności dostosowania dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby. Nie określono dotychczas bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności leku u dzieci i młodzieży (w wieku <18 lat). Sposób podania. Leku nie wolno podawać w krótkim wstrzyknięciu dożylnym lub jako bolus. Po rozcieńczeniu preparatu roztworem NaCl do wstrzykiwań o stężeniu 9 mg/ml (0,9%), lek jest podawany w infuzji trwającej 30 min przez zestaw do infuzji dożylnej z wbudowanym jałowym filtrem o małej zdolności wiązania białek i średnicy porów 0,2 do 15 mikronów lub z filtrem dołączonym do zestawu infuzyjnego. Prędkość wlewu można zmniejszyć lub przerwać infuzję, jeśli u pacjenta wystąpi reakcja związana z infuzją. Po zakończeniu wlewu, zestaw do infuzji powinien być przepłukany 25 ml roztworu NaCl do wstrzykiwań o stężeniu 9 mg/ml (0,9%), aby upewnić się, że cały roztwór do infuzji został podany. Nie należy jednocześnie podawać żadnych innych leków przez ten sam zestaw do infuzji.
Uwagi
W celu poprawienia identyfikowalności leków biologicznych należy czytelnie zapisać nazwę i nr serii podawanego preparatu. Lek nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
Dane o lekach i suplementach diety dostarcza
