Septogard (1,5 mg/ml, but. 100 ml, roztw. do płukania j. ustnej i gardła)
Skład
1 ml roztworu zawiera 1,5 mg chlorowodorku benzydaminy. 1 dawka 15 ml zawiera 22,5 mg chlorowodorku benzydaminy. Preparat zawiera etanol (96%), parahydroksybenzoesan metylu (E218) i glicerol.
Forma leku
roztw. do płukania j. ustnej i gardła
Działanie
Pochodna indazolu. Benzydamina ma właściwości fizykochemiczne i działanie farmakologiczne, które różnią się od właściwości NLPZ typu kwasu acetylosalicylowego. Benzydamina jest słabą zasadą. Ponadto, benzydamina jest słabym inhibitorem syntezy prostaglandyn. Działa głównie poprzez hamowanie syntezy prozapalnych cytokin, w tym czynnika martwicy nowotworów-alfa (TNF-α) i interleukiny-1β (IL-1β), bez znaczącego wpływu na inne cytokiny prozapalne (IL-6 i 8) lub przeciwzapalne (IL-10, antagonista receptora IL-1). Podejrzewa się inne mechanizmy działania, w tym hamowanie wybuchu tlenowego neutrofili, jak również stabilizację błony, na co wskazuje hamowanie degranulacji neutrofili i stabilizacja lizosomów. Działanie miejscowo znieczulające substancji wiąże się z oddziaływaniem na kanały kationowe. Benzydamina działa specyficznie na miejscowe mechanizmy stanu zapalnego, takie jak ból, obrzęk lub ziarniniak. Stosowana miejscowo wykazuje działanie przeciwzapalne, zmniejszając obrzękoraz powstawanie wysięku i ziarniniaka. Ponadto wykazuje właściwości przeciwbólowe, jeśli ból jest spowodowany stanem zapalnym, oraz działanie miejscowo znieczulające. Benzydamina słabo wpływa na gorączkę, która jest wskaźnikiem czynnościowej reakcji ogólnoustrojowej. Doustne dawki benzydaminy są dobrze wchłaniane osiągając dość szybko najwyższe stężenie w osoczu. Okres półtrwania wynosi około 13 h. Lek wiąże się z białkami osocza w stopniu nie przekraczającym 20%.
Wskazania
Miejscowo działający środek o działaniu przeciwbólowym i przeciwzapalnym do łagodzenia bolesnych stanów zapalnych w jamie ustnej i gardle: w stanach pourazowych – zapalenie gardła po tonsillektomii lub zastosowaniu zgłębnika nosowo-żołądkowego; w stanach zapalnych – zapaleniu gardła, aftowym owrzodzeniu i owrzodzeniu jamy ustnej spowodowanym radioterapią; w stomatologii – do użytku po zabiegach stomatologicznych.
Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą.
Środki ostrożności
Stosowanie benzydaminy nie jest wskazane u pacjentów z nadwrażliwością na kwas acetylosalicylowy lub inne NLPZ. U pacjentów z astmą oskrzelową lub chorobami alergicznymi w wywiadzie może wystąpić skurcz oskrzeli – należy zachować ostrożność u tych pacjentów. Należy unikać kontaktu z oczami. Substancje pomocnicze. Lek zawiera 1200 mg alkoholu (etanolu) w każdej dawce (15 ml), co odpowiada 80,0 mg/ml (8,0% w/v). Ilość alkoholu w 15 ml tego leku odpowiada 30 ml piwa lub 12 ml wina. Dawka 15 ml syropu podana dorosłemu o masie ciała 70 kg spowoduje narażenie na etanol wynoszące 17,1 mg/kg mc., co może spowodować zwiększenie stężenia alkoholu we krwi (BAC) o około 2,9 mg/100 ml; dla porównania, u osoby dorosłej, pijącej kieliszek wina lub 500 ml piwa, stężenie alkoholu we krwi wyniesie prawdopodobnie około 50 mg/100 ml. Jednoczesne podawanie z lekami zawierającymi, np. glikol propylenowy lub etanol może prowadzić do kumulacji etanolu i wywoływać działania niepożądane, w szczególności u małych dzieci o małej zdolności metabolicznej lub z niedojrzałością metaboliczną. 1 ml roztworu zawiera 1 mg parahydroksybenzoesanu metylu (E 218), który może powodować reakcje alergiczne (możliwe reakcje typu późnego). Preparat zawiera glicerol, który może powodować ból głowy, zaburzenia żołądkowe i biegunkę. Ponadto lek zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na dawkę, to znaczy jest zasadniczo „wolny od sodu”.
Ciąża i laktacja
Lek nie powinien być stosowany w ciąży, chyba że stan kliniczny kobiety wymaga leczenia chlorowodorkiem benzydaminy. Nie wiadomo, czy chlorowodorek benzydaminy lub jego metabolity przenikają do mleka ludzkiego. Lek nie powinien być stosowany podczas karmienia piersią, chyba że lekarz zaleci inaczej. Badania nie wykazały działania teratogennego. Nie wiadomo, czy leczenie preparatem wpływa szkodliwie na płodność u ludzi.
Działania niepożądane
Najczęstsze działania niepożądane to drętwienie i uczucie pieczenia w jamie ustnej. Niezbyt często: drętwienie ust (hipoestezja) i uczucie pieczenia błony śluzowej w jamie ustnej (ból jamy ustnej). Bardzo rzadko: skurcz krtani lub skurcz oskrzeli, świąd, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości na światło i wysypka. Częstość nieznana: obrzęk naczynioruchowy, reakcja anafilaktyczna (która potencjalnie może zagrażać życiu), reakcje nadwrażliwości. Parahydroksybenzoesan metylu może powodować reakcje alergiczne (możliwe reakcje typu późnego).
Interakcje
Brak informacji o interakcjach
Dawkowanie
Doustnie. Dorośli i osoby w podeszłym wieku: do łagodzenia bólu płukać jamę ustną lub gardło używając 15 ml preparatu (ok. 1 łyżki stołowej) co 1,5-3 h. Leczenie ciągłe nie powinno trwać dłużej niż 7 dni, chyba, że lekarz zadecyduje inaczej. Nie stosować u dzieci w wieku 12 lat lub poniżej. Sposób podania. Płukać jamę ustną i (lub) gardło. Po użyciu roztwór usunąć z jamy ustnej. Lek należy na ogół stosować w postaci nierozcieńczonej, jednak jeśli występuje pieczenie, można go rozcieńczać wodą.
Uwagi
Lek nie ma wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
Dane o lekach i suplementach diety dostarcza
