Thiogamma Turbo-Set (600 mg/50 ml, 10 fiolek x 50 ml, roztw. do inf.)
Skład
1 fiolka (50 ml roztworu do inf.) zawiera 1167,7 mg kwasu tioktynowego z megluminą, co odpowiada 600 mg kwasu tioktynowego.
Forma leku
roztw. do inf.
Działanie
Kwas tioktynowy jest substancją wytwarzaną przez organizmy wyższe pełniącą rolę koenzymu w procesach dekarboksylacji oksydacyjnej alfa-ketokwasów. Kwas tioktynowy ma zdolność przechodzenia z formy utlenionej (mostek dwusiarczkowy w cząsteczce) do formy zredukowanej dihydro- (dwie wolne grupy SH). Badania in vitro sugerują, że obie formy kwasu tioktynowego mają właściwości antyoksydacyjne, neutralizują różne reaktywne formy tlenu. Kwasu tioktynowy wpływa korzystnie na objawy polineuropatii cukrzycowej, takie jak pieczenie, drętwienie i ból. Biotransformacja odbywa się głównie poprzez utlenianie łańcucha bocznego (β-oksydację) i/lub S-metylację odpowiednich tioli. T0,5 wynosi około 25 min.
Wskazania
Zaburzenia czucia związane z polineuropatią cukrzycową.
Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na kwas tioktynowy lub na jakąkolwiek substancję pomocniczą. Niewydolność wątroby i nerek. Dzieci i młodzież.
Środki ostrożności
Podczas pozajelitowego podawania preparatu występowały reakcje nadwrażliwości, w tym wstrząs anafilaktyczny, dlatego należy odpowiednio monitorować pacjenta. W przypadku pojawienia się wczesnych objawów (np. świąd, nudności, złe samopoczucie) należy natychmiast przerwać leczenie i zastosować inne leczenie, jeśli wskazane. Ponieważ kwas tioktynowy może powodować hipoglikemię, należy monitorować stężenie glukozy we krwi u pacjentów z cukrzycą. Kwas tioktynowy może indukować autoimmunologiczny zespół insulinowy oraz powodować cholestatyczne zapalenie wątroby. Podczas leczenia kwasem tioktynowym notowano przypadki autoimmunologicznego zespołu insulinowego (IAS). Bardziej podatni na wystąpienie IAS w trakcie leczenia kwasem tioktynowym są pacjenci z genotypem ludzkich antygenów leukocytarnych, takim jak allele HLA-DRB1*04:06 i HLA-DRB1*04:03. Allel HLA-DRB1*04:03 (iloraz szans wystąpienia IAS: 1,6) występuje głównie u przedstawicieli rasy białej, liczniej w Europie Południowej niż w Północnej, natomiast allel HLA-DRB1*04:06 (iloraz szans wystąpienia IAS: 56,6) jest spotykany zwłaszcza u pacjentów z Japonii i Korei. Zespół IAS należy brać pod uwagę w rozpoznaniu różnicowym samoistnej hipoglikemii u pacjentów przyjmujących kwas tioktynowy. W pojedynczych przypadkach u pacjentów z niewyrównaną lub nieprawidłowo kontrolowaną cukrzycą oraz w złym stanie ogólnym może dojść do ciężkich reakcji anafilaktycznych w trakcie stosowania preparatu.
Ciąża i laktacja
Nie zaleca się stosowania preparatu u kobiet w ciąży, u kobiet w wieku rozrodczym niestosujących skutecznej metody zapobiegania ciąży oraz w okresie karmienia piersią.
Działania niepożądane
Bardzo rzadko: zaburzenia krzepliwości, hipoglikemia (opisano następujące objawy: zawroty głowy, obfite pocenie się, bóle głowy, zaburzenia widzenia), zmiany lub zaburzenia smaku, drgawki, podwójne widzenie, plamica, reakcje w miejscu podania. Częstość nieznana: układowe reakcje alergiczne (w tym wstrząs), autoimmunologiczny zespół insulinowy, zawroty głowy, uczucie ucisku w głowie (po szybkim podaniu dożylnym), alergiczne reakcje skórne (z pokrzywką, świądem, wypryskami i wysypką), niewydolność oddechowa (po szybkim podaniu dożylnym). Podczas stosowania leków zawierających kwas tioktynowy stwierdzono przypadki autoimmunologicznego zespołu insulinowego oraz cholestatycznego zapalenia wątroby.
Interakcje
Jednoczesne stosowanie leku z cisplatyną obniża jej skuteczność. Działanie insuliny i doustnych leków przeciwcukrzycowych może zostać nasilone. Wskazana jest ścisła kontrola glikemii, szczególnie w początkowej fazie leczenia kwasem tioktynowym (może okazać się konieczne zmniejszenie dawki insuliny lub doustnego leku przeciwcukrzycowego). Regularne spożywanie alkoholu stanowi znaczący czynnik ryzyka wystąpienia i nasilenia objawów neuropatii i tym samym może zmniejszyć skuteczność leczenia preparatem. Podczas stosowania kwasu tioktynowego pacjenci z polineuropatią cukrzycową powinni bezwzględnie unikać spożywania alkoholu. Odnosi się to również do czasu, w którym nie prowadzi się leczenia.
Dawkowanie
Leczenie polineuropatii cukrzycowej powinno być rozpoczęte i nadzorowane przez lekarzy specjalistów doświadczonych w rozpoznawaniu i leczeniu neuropatii, według obowiązujących standardów. Dożylnie. Dorośli: W przypadku ciężkich zaburzeń czucia związanych z polineuropatią cukrzycową zalecana dawka wynosi 600 mg na dobę. Szczególne grupy pacjentów. Z uwagi na brak badań klinicznych nie należy stosować leku u pacjentów z niewydolnością nerek lub wątroby. Preparatu nie należy podawać dzieciom i młodzieży z uwagi na brak doświadczeń klinicznych w tej grupie wiekowej. Sposób podania. Zaleca się stosowanie preparatu przez okres od 2-4 tyg. w początkowej fazie leczenia. Roztwór dożylny powinien być podawany powoli, w formie krótkiej infuzji przez co najmniej 30 min. Lek należy podawać bezpośrednio z fiolki, używając standardowego wyposażenia do infuzji i dołączonego worka chroniącego przed światłem. W razie konieczności, przed podaniem, możliwe jest rozcieńczenie leku fizjologicznym roztworem soli. Z powodu wrażliwości na światło substancji czynnej, fiolki należy wyjmować z pudełka tylko bezpośrednio przed użyciem i po wyjęciu chronić przed światłem. Należy zapewnić minimum 30-min czas infuzji. Leczenie należy kontynuować stosując kwas tioktynowy w postaci tabl. podawanych doustnie. Podstawowym wymaganiem leczenia polineuropatii cukrzycowej jest optymalna kontrola metaboliczna cukrzycy.
Uwagi
Brak uwag
Dane o lekach i suplementach diety dostarcza
