Typhim Vi (25 µg/0,5 ml, strzyk. 0,5 ml, roztw. do wstrz. szcz. 1-dawkowa)
Skład
1 dawka (0,5 ml) zawiera 25 µg oczyszczonego polisacharydu otoczkowego (Vi) Salmonella typhi (szczep Ty2).
Forma leku
roztw. do wstrz. szcz. 1-dawkowa
Działanie
Szczepionka przeciw durowi brzusznemu. Szczepionka jest przygotowana z oczyszczonego polisacharydu otoczkowego (Vi) Salmonella typhi (szczep Ty2). Odporność pojawia się po około 1-3 tygodni po szczepieniu i utrzymuje się około 3 lat.
Wskazania
Zapobieganie durowi brzusznemu u osób dorosłych, młodzieży i dzieci po ukończeniu 2 lat, w szczególności podróżujących w rejony endemiczne, migrantów, personelu medycznego i personelu wojskowego.
Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na substancję czynną, którąkolwiek substancję pomocniczą lub na formaldehyd lub kazeinę (które są stosowane w procesie wytwarzania i mogą być obecne w śladowych ilościach w każdej dawce). Szczepienie należy przełożyć w przypadku ostrej choroby z gorączką.
Środki ostrożności
Szczepionka nie może być podana donaczyniowo – należy upewnić się, że igła nie tkwi w naczyniu krwionośnym. Szczepionka zapewnia ochronę przed zakażeniem wywołanym przez Salmonella typhi, jednak nie chroni przed zakażeniami wywoływanymi przez Salmonella paratyphi A lub B i przez niedurowe pałeczki Salmonella. Szczepionka nie jest wskazana dla dzieci <2 lat, ponieważ odpowiedź immunologiczna może być niewystarczająca. Immunogenność szczepionki może być obniżona przez leczenie immunosupresyjne lub niedobory odporności, zaleca się wtedy przełożyć szczepienie do ukończenia leczenia lub wyzdrowienia. W przypadku osób z przewlekłym niedoborem odporności, takim jak w zakażeniu wirusem HIV, szczepienie jest zalecane nawet jeśli odpowiedź immunologiczna może być ograniczona. W przypadku osób z trombocytopenią lub zaburzeniami krzepnięcia wstrzyknięcie musi być wykonane podskórnie. Zawsze powinno być dostępne odpowiednie leczenie i powinien być zapewniony ścisły nadzór w przypadku rzadko występującej reakcji anafilaktycznej po podaniu szczepionki. Omdlenie (zasłabnięcie) może wystąpić po, lub nawet przed jakimkolwiek szczepieniem, zwłaszcza u młodzieży jako psychogenna odpowiedź na ukłucie igłą. Może mu towarzyszyć kilka objawów neurologicznych, takich jak: przemijające zaburzenia widzenia, parestezje oraz toniczno-kloniczne ruchy kończyn podczas odzyskiwania przytomności. Ważne jest aby wdrożyć procedury zapobiegające zranieniu w wyniku omdleń. Szczepionka zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na dawkę, to znaczy uznaje się ją za „wolną od sodu”.
Ciąża i laktacja
Nie zaleca się stosowania szczepionki w okresie ciąży. Powinna być podawana tylko w razie konieczności po rozważeniu ryzyka i korzyści. Szczepionka może być stosowana w okresie karmienia piersią.
Działania niepożądane
Działania niepożądane występujące u dorosłych ≥ 18 lat. Bardzo często: ból mięśni, ból w miejscu wstrzyknięcia, złe samopoczucie, zmęczenie/osłabienie. Często: ból głowy, rumień w miejscu wstrzyknięcia, opuchnięcie/obrzęk/stwardnienie w miejscu wstrzyknięcia. Niezbyt często: świąd w miejscu wstrzyknięcia. Częstość nieznana: reakcje anafilaktyczne i anafilaktoidalne (w tym wstrząs), choroba posurowicza, omdlenia wazowagalne w odpowiedzi na wstrzyknięcie, astma, nudności, wymioty, biegunka, ból brzucha, reakcje typu alergicznego (takie jak świąd, wysypka, pokrzywka), ból stawów. Działania niepożądane występujące u dzieci i młodzieży w wieku 2-17 lat. Bardzo często: ból głowy, ból mięśni, ból w miejscu wstrzyknięcia, rumień w miejscu wstrzyknięcia, opuchnięcie/obrzęk/stwardnienie w miejscu wstrzyknięcia. Często: złe samopoczucie, gorączka, zmęczenie/osłabienie. Częstość nieznana: reakcje anafilaktyczne i anafilaktoidalne (w tym wstrząs), choroba posurowicza, omdlenia wazowagalne w odpowiedzi na wstrzyknięcie, astma, nudności, wymioty, biegunka, ból brzucha, reakcje typu alergicznego (takie jak świąd, wysypka, pokrzywka), ból stawów.
Interakcje
Szczepionka może być podawana jednocześnie (ale w oddzielne miejsca) ze szczepionkami przeciw: żółtej gorączce, błonicy, tężcowi, poliomyelitis, wściekliźnie, zapaleniu opon mózgowo-rdzeniowych wywołanym przez Neisseria meningitidis A lub C oraz wirusowemu zapaleniu wątroby typu A i B.
Dawkowanie
Domięśniowo lub podskórnie. Dorośli, młodzież i dzieci po ukończeniu 2 lat: uodpornienie uzyskuje się po jednorazowym podaniu 1 dawki szczepionki. Szczepienie należy powtarzać co 3 lata, jeśli osoba jest nadal narażona na zakażenie. Schemat szczepienia jest taki sam u osób dorosłych, młodzieży jak i u dzieci.
Uwagi
W celu poprawienia identyfikowalności biologicznych produktów leczniczych należy czytelnie zapisać nazwę i numer serii podawanego leku. Nie przeprowadzono badań nad wpływem szczepionki na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
Dane o lekach i suplementach diety dostarcza
