Upsarin C (330 mg+200 mg, 20 szt., tabl. musujące)
Skład
1 tabl. musująca zawiera 330 mg kwasu acetylosalicylowego i 200 mg kwasu askorbowego. Preparat zawiera sód i benzoesan sodu (E211).
Forma leku
tabl. musujące
Działanie
Kwas acetylosalicylowy należy do grupy niesteroidowych leków przeciwzapalnych. Jako ester kwasu salicylowego jest substancją o właściwościach przeciwbólowych, przeciwgorączkowych i przeciwzapalnych. Mechanizm jego działania polega na hamowaniu cyklooksygenazy kwasu arachidonowego, a tym samym hamowaniu syntezy prostanoidów: prostaglandyny E2 (PGE2), prostaglandyny I2 (PGI2) oraz tromboksanu A2. Kwas acetylosalicylowy hamuje także agregację płytek krwi. Nieodwracalne hamowanie cyklooksygenazy jest szczególnie wyraźne w trombocytach, ponieważ nie mogą one ponownie zsyntetyzować tego enzymu. Przypuszczalnie kwas acetylosalicylowy wywiera również inne działania hamujące na płytki krwi. Kwas acetylosalicylowy wchłania się szybko i całkowicie z przewodu pokarmowego. Jest przekształcany do głównego metabolitu – kwasu salicylowego – w czasie i po wchłonięciu. Zarówno kwas acetylosalicylowy jak i kwas salicylowy wiążą się silnie z białkami osocza i ulegają szybkiej dystrybucji w całym organizmie. Kwas salicylowy metabolizowany jest głównie w wątrobie. Główne metabolity to kwas salicylowy sprzężony z glicyną (kwas salicylurowy), eter i ester glukuronidowy kwasu salicylowego (fenylosalicylan glukuronidu i acetylosalicylan glukuronidu) oraz kwas gentyzynowy w postaci wolnej i sprzężonej z glicyną. Kwas salicylowy i jego metabolity wydalane są głównie przez nerki. Kinetyka eliminacji zależy w dużym stopniu od dawki, ponieważ metabolizm kwasu salicylowego jest ograniczony przez aktywność enzymów wątrobowych. Okres półtrwania wynosi 2 do 3 h po zastosowaniu małych do około 12 h po zwykle stosowanych dawkach przeciwbólowych. Kwas askorbowy bierze udział w syntezie kolagenu i substancji międzykomórkowej oraz w procesach oksydoredukcyjnych. Uczestniczy w wielu procesach metabolicznych takich, jak: metabolizm fenyloalaniny, tyrozyny, kwasu foliowego, noradrenaliny, histaminy, żelaza, a także w przemianie enzymatycznej niektórych leków, węglowodanów, syntezie lipidów, białek i karnityny, w procesach immunologicznych, hydroksylacji serotoniny, ochronie ciągłości naczyń krwionośnych. Ułatwia wchłanianie żelaza. Stosowanie kwasu askorbowego jest korzystne w przebiegu chorób przeziębieniowych, podczas, których występuje zwiększone zapotrzebowanie na witaminę C. Szybko wchłania się z przewodu pokarmowego i jest dystrybuowany do wszystkich tkanek. Największe stężenie stwierdzono w płytkach krwi, białych krwinkach, wątrobie i soczewkach oczu. Około 25% kwasu askorbowego wiąże się z białkami osocza. Jest metabolizowany w wątrobie i eliminowany przez nerki, częściowo w postaci niezmienionej, częściowo w postaci metabolitów szczawianowych.
Wskazania
Leczenie objawowe grypy, przeziębienia. Stany gorączkowe. Bóle różnego pochodzenia (bóle głowy, stawów, mięśni, zębów, nerwobóle).
Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na substancje czynne lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Perforacja lub krwawienie z przewodu pokarmowego w wywiadzie związane z wcześniejszym leczeniem niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ). Astma oskrzelowa w wywiadzie, wywołana podawaniem salicylanów lub substancji o podobnym działaniu, szczególnie niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ). Czynna choroba wrzodowa żołądka lub dwunastnicy. Skazy krwotoczne i zaburzenia krzepnięcia krwi. Ciężka niewydolność wątroby. Ciężka niewydolność nerek. Ciężka niewydolność serca. Ostatni trymestr ciąży i okres karmienia piersią. Jednoczesne stosowanie z metotreksatem w dawkach powyżej 20 mg/tydzień oraz z doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi. Nie stosować u dzieci w wieku poniżej 12 lat w przebiegu chorób gorączkowych, szczególnie grypy lub ospy wietrznej ze względu na ryzyko wystąpienia zespołu Reye`a.
Środki ostrożności
Lek należy stosować ostrożnie: w I i II trymestrze ciąży; podczas obfitego miesiączkowania; przed i po zabiegach chirurgicznych (nawet niewielkich, takich jak np. ekstrakcja zęba), ponieważ kwas acetylosalicylowy może prowadzić do wydłużenia czasu krwawienia (ze względu na działanie antyagregacyjne, które może utrzymywać się przez kilka dni); podczas jednoczesnego stosowania leków przeciwzakrzepowych; u pacjentów z niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej (G6PD), gdyż podanie kwasu acetylosalicylowego może wywołać wystąpienie hemolizy; u pacjentów ze zmniejszonym wydalaniem kwasu moczowego lek może wywołać napad dny moczanowej (kwas acetylosalicylowy, nawet w małych dawkach, zmniejsza wydalanie kwasu moczowego); w okresie karmienia piersią; podczas leczenia chorób reumatycznych. Należy unikać jednoczesnego stosowania preparatu z niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ,) w tym z selektywnymi inhibitorami cyklooksygenazy 2. Preparat zawiera kwas acetylosalicylowy. Aby uniknąć przedawkowania należy poinformować pacjenta, by nie przyjmował jednocześnie innych leków (w tym leków wydawanych na receptę lub bez recepty) zawierających kwas acetylosalicylowy. Przyjmowanie leku w najmniejszej, skutecznej dawce przez jak najkrótszy czas konieczny do złagodzenia objawów zmniejsza ryzyko działań niepożądanych. Długotrwałe przyjmowanie preparatów zawierających kwas acetylosalicylowy może być przyczyną bólu głowy, który nasila się podczas przyjmowania kolejnych dawek. Regularne przyjmowanie leków przeciwbólowych, szczególnie zawierających kilka substancji czynnych może prowadzić do ciężkiego zaburzenia czynności nerek i niewydolności nerek. Pacjenci w podeszłym wieku mają zwiększoną częstotliwość występowania działań niepożądanych na NLPZ, zwłaszcza perforacji i krwawień z przewodu pokarmowego, które mogą być śmiertelne. Należy zachować ostrożność u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym i (lub) niewydolnością serca w wywiadzie, ponieważ zgłaszano zatrzymanie płynów i obrzęki w związku z leczeniem NLPZ. Krwawienie z przewodu pokarmowego, owrzodzenie i perforacja: w odniesieniu do wszystkich NLPZ opisywano występowanie krwawienia z przewodu pokarmowego, owrzodzenia lub perforacji z możliwym skutkiem śmiertelnym, które mogą występować w dowolnym momencie leczenia, z lub bez objawów poprzedzających lub ciężkich zdarzeń dotyczących przewodu pokarmowego w wywiadzie. Ryzyko krwawienia z przewodu pokarmowego, owrzodzenia lub perforacji zwiększa się proporcjonalnie do dawek NLPZ, u pacjentów z chorobą wrzodową w wywiadzie, zwłaszcza krwawieniem lub perforacją oraz u osób w podeszłym wieku. U pacjentów tych leczenie należy rozpoczynać od najmniejszej dostępnej dawki. U tych pacjentów, a także u pacjentów, u których konieczne jest jednoczesne stosowanie kwasu acetylosalicylowego w małych dawkach lub innych leków, potencjalnie zwiększających ryzyko działań niepożądanych dotyczących przewodu pokarmowego, należy rozważyć jednoczesne podawanie leków o działaniu ochronnym (np. mizoprostolu lub inhibitorów pompy protonowej). Pacjenci z uszkodzeniem przewodu pokarmowego w wywiadzie, zwłaszcza w podeszłym wieku, powinni zgłaszać wszelkie nietypowe objawy dotyczące przewodu pokarmowego (zwłaszcza objawy krwawienia), szczególnie w początkowych okresie leczenia. Należy zachować ostrożność u pacjentów stosujących jednocześnie inne leki, które mogą zwiększać ryzyko owrzodzenia lub krwawienia, takie jak doustne kortykosteroidy, leki przeciwzakrzepowe, np. warfaryna, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny lub leki antyagregacyjne, np. kwas acetylosalicylowy. W przypadku wystąpienia u pacjentów krwawienia lub owrzodzenia przewodu pokarmowego, należy przestać stosować lek. W następujących przypadkach należy monitorować leczenie: leki z grupy NLPZ należy stosować ostrożnie u pacjentów z chorobą przewodu pokarmowego w wywiadzie (wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego, chorobą Leśniowskiego-Crohna) ze względu na możliwość nasilenia choroby; w związku ze stosowaniem leków z grupy NLPZ bardzo rzadko zgłaszano ciężkie reakcje skórne, niektóre ze skutkiem śmiertelnym, takie jak złuszczające zapalenie skóry, zespół StevensaJohnsona oraz toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (największe ryzyko wystąpienia tych reakcji występuje na początku leczenia, w większości przypadków w pierwszym miesiącu stosowania leku) – należy przestać stosować lek po wystąpieniu pierwszych objawów, takich jak wysypka skórna, zmiany w obrębie błon śluzowych lub jakiegokolwiek innego objawu nadwrażliwości; w przypadku wysokich dawek stosowanych w reumatologii w kierunku wystąpienia objawów przedawkowania – jeśli pojawią się szumy uszne, wrażenie utraty słuchu i zawroty głowy, należy ponownie rozważyć zalecenia dotyczące leczenia; opisywano przypadki ostrej niewydolności nerek po rozpoczęciu leczenia wielokrotnymi dawkami NLPZ lub u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, leczonych tenofowirem – w przypadku równoczesnego stosowania tenofowiru z NLPZ należy monitorować czynność nerek. Nie zaleca się stosowania leku łącznie z następującymi lekami: acetazolamidem; anagrelidem; doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi, w dawkach przeciwbólowych lub przeciwgorączkowych (≥ 500 mg na dawkę i/lub < 3 g na dobę) kwasu acetylosalicylowego oraz u pacjentów bez choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy w wywiadzie; doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi w dawkach antyagregacyjnych kwasu acetylosalicylowego (od 50 mg do 375 mg na dobę) oraz u pacjentów z chorobą wrzodową żołądka i dwunastnicy w wywiadzie; niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi w dawkach przeciwzapalnych (≥ 1 g na dawkę i/lub ≥ 3 g na dobę) lub w dawkach przeciwbólowych lub przeciwgorączkowych (≥ 500 mg na dawkę i/lub 3 g na dobę) lub w dawkach przeciwbólowych lub przeciwgorączkowych (≥ 500 mg na dawkę i/lub < 3 g na dobę) kwasu acetylosalicylowego; pemetreksedem u pacjentów z łagodnym do umiarkowanego zaburzeniem czynności nerek; tikagrelorem; tiklopidyną; lekami urykozurycznymi. Substancje pomocnicze. Lek zawiera 485 mg sodu w jednej tabletce musującej, co odpowiada 24,3% zalecanej przez WHO maksymalnej 2 g dobowej dawki sodu u osób dorosłych. Maksymalna dawka dobowa leku pokrywa 218,7% zalecanego przez WHO maksymalnego dziennego spożycia sodu. Preparat jest produktem o dużej zawartości sodu. Należy to szczególnie uwzględnić u pacjentów stosujących dietę z małą zawartością sodu. Lek zawiera 48 mg sodu benzoesanu (E211) w każdej tabletce musującej.
Ciąża i laktacja
Lek jest przeciwwskazany do stosowania w ostatnim trymestrze ciąży oraz podczas karmienia piersią. Hamowanie syntezy prostaglandyn może niekorzystnie wpływać na przebieg ciąży i/lub zarodka lub płodu. Dane z badań epidemiologicznych wskazują na zwiększone ryzyko poronienia i występowanie wad wrodzonych serca oraz wytrzewień wrodzonych po stosowaniu inhibitorów syntezy prostaglandyn we wczesnej ciąży. Całkowite ryzyko wystąpienia wrodzonych wad układu krążenia wzrosło z mniej niż 1% do około 1,5%. Uważa się, że ryzyko to zwiększa się wraz z dawką i czasem trwania leczenia. U zwierząt po podaniu inhibitorów syntezy prostaglandyn zaobserwowano zwiększone ryzyko liczby poronień przed i po implantacji oraz zwiększenie śmiertelności zarodków i płodów. Dodatkowo zgłaszano zwiększenie częstości występowania różnych wad rozwojowych, w tym wad układu krążenia, u zwierząt otrzymujących inhibitor syntezy prostaglandyn w okresie organogenezy w trakcie ciąży. W związku z tym nie należy stosować kwasu acetylosalicylowego podczas I i II trymestru ciąży, chyba że jest to bezwzględnie konieczne. W przypadku stosowania kwasu acetylosalicylowego przez kobiety, które zamierzają zajść w ciążę lub w I i II trymestrze ciąży, należy stosować jak najmniejszą dawkę leku przez jak najkrótszy czas. W III trymestrze ciąży wszystkie inhibitory syntezy prostaglandyn mogą powodować narażenie płodu na: toksyczne działanie na układ krążenia i oddechowy (włącznie z przedwczesnym zamknięciem przewodu tętniczego i nadciśnieniem płucnym), zaburzenia czynności nerek, które mogą prowadzić do niewydolności nerek i małowodzia. W końcowym okresie ciąży wszystkie inhibitory syntezy prostaglandyn mogą powodować narażenie matki i noworodka na: wydłużenie czasu krwawienia oraz działanie antyagregacyjne, które może wystąpić nawet po zastosowaniu małych dawek, zahamowanie czynności skurczowej macicy, prowadzące do opóźnienia porodu lub przedłużenia akcji porodowej.
Działania niepożądane
Związane z kwasem acetylosalicylowym. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są zaburzenia ze strony układu pokarmowego. Szczególnie u osób w podeszłym wieku może wystąpić choroba wrzodowa, perforacja lub krwawienie z przewodu pokarmowego, niekiedy prowadzące do zgonu. Po podaniu leku zgłaszano nudności, wymioty, biegunkę, wzdęcia, zaparcia, dyspepsję, bóle brzucha, stolce smoliste, wymioty krwawe, wrzodziejące zapalenie jamy ustnej, zaostrzenie zapalenia jelita grubego i choroby Leśniowskiego-Crohna. Rzadziej obserwowano przypadki zapalenia błony śluzowej żołądka. Moga wystapić: zespół Reye’a; ból głowy, zawroty głowy, wrażenie utraty słuchu, szumy uszne, które zazwyczaj wskazują na przedawkowanie; zwiększone ryzyko krwawień, krwotoki (krwawienie z nosa, dziąseł, plamica itd.), wydłużenie czasu krwawienia, czasu protrombinowego, trombocytopenia (ryzyko krwawienia może utrzymywać się przez 4 do 8 dni po odstawieniu kwasu acetylosalicylowego, może to wywołać zwiększone ryzyko krwotoku w przypadku operacji); wylew krwi do mózgu i krwotok śródczaszkowy; pokrzywka, reakcje skórne, reakcje anafilaktyczne, astma oskrzelowa, obrzęk naczynioruchowy;z głaszano występowanie obrzęków, nadciśnienia tętniczego i niewydolności serca w związku z leczeniem NLPZ; reakcje pęcherzowe, w tym zespół Stevena-Johnsona i toksyczna nekroliza naskórka (bardzo rzadko). Związane z kwasem askorbowym: zawroty głowy, pokrzywka, wysypka, chromaturia. Przy dawkach przekraczających 3 g/dobę istnieje niebezpieczeństwo wystąpienia hemolizy u osób z niedoborem G6PD. Przy dawkach większych niż 1 g/dobę istnieje możliwość wystąpienia: zaburzeń trawienia (zgaga, biegunka, bóle brzucha), zaburzeń ze strony układu moczowego (kamica szczawianowa, cystynowa i/lub ze złogami kwasu moczowego).
Interakcje
Dotyczące kwasu acetylosalicylowego. Interakcje dotyczą substancji, mających właściwości hamujące agregację płytek krwi: abcyksymab, aspiryna i NLPZ, klopidogrel, epoprostenol, eptyfibatyd, iloprost i trometamol iloprostu, tyrofiban i tiklopidyna. Stosowanie kilku inhibitorów agregacji płytek krwi zwiększa ryzyko krwawienia, podobnie jak ich skojarzenie z heparyną i pokrewnymi cząsteczkami oraz doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi lub trombolitycznymi. Należy wziąć to pod uwagę i regularnie monitorować stan kliniczny pacjenta. Przeciwwskazane połączenia. Doustne leki przeciwzakrzepowe. W przypadku dawek przeciwzapalnych (≥ 1 g na dawkę i/lub ≥ 3 g na dobę) lub w przypadku dawek przeciwbólowych lub przeciwgorączkowych (≥ 500 mg na dawkę i/lub < 3 g na dobę) kwasu acetylosalicylowego oraz w przypadku wrzodów żołądka i dwunastnicy w wywiadzie. Podwyższone ryzyko krwotoku, zwłaszcza w przypadku wrzodów żołądka lub dwunastnicy w wywiadzie. Metotreksat w dawce większej niż 20 mg/tydzień. W przypadku dawek przeciwzapalnych (≥1 g na dawkę i/lub ≥ 3 g na dobę) lub w przypadku dawek przeciwbólowych lub przeciwgorączkowych (≥ 500 mg na dawkę i/lub <3 g na dobę) kwasu acetylosalicylowego. W szczególności stwierdzono zwiększoną toksyczność metotreksatu na elementy morfotyczne krwi (zmniejszony klirens nerkowy metotreksatu z powodu działania leków przeciwzapalnych). Niezalecane połączenia. Acetazolamid. W przypadku stosowania wysokich dawek kwasu acetylosalicylowego i acetazolamidu obserwowano wzrost działań niepożądanych, a w szczególności kwasicę metaboliczną, z powodu zmniejszenia eliminacji kwasu acetylosalicylowego wskutek działania acetazolamidu. Anagrelid – zwiększenie liczby incydentów krwotocznych. Doustne leki przeciwzakrzepowe. W przypadku dawek przeciwbólowych lub przeciwgorączkowych kwasu acetylosalicylowego (≥ 500 mg na dawkę i/lub < 3 g na dobę) oraz u pacjentów bez wrzodów żołądka lub dwunastnicy w wywiadzie występuje zwiększone ryzyko krwotoku. Doustne leki przeciwzakrzepowe. W przypadku dawek antyagregacyjnych kwasu acetylosalicylowego (od 50 mg do 375 mg na dobę) oraz u pacjentów z wrzodami żołądka lub dwunastnicy w wywiadzie występuje podwyższone ryzyko krwotoku, zwłaszcza w przypadku wrzodów żołądka lub dwunastnicy w wywiadzie; szczególna potrzeba kontroli czasu krwawienia. Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ). W przypadku dawek przeciwzapalnych (≥ 1 g na dawkę i/lub ≥ 3 g na dobę) lub w przypadku dawek przeciwbólowych lub przeciwgorączkowych (≥ 500 mg na dawkę i/lub < 3 g na dobę) kwasu acetylosalicylowego następuje zwiększone ryzyko owrzodzenia i krwawienia z przewodu pokarmowego. Klopidogrel (poza zarejestrowanymi wskazaniami dotyczącymi stosowania tego połączenia u pacjentów z ostrymi zespołami wieńcowymi) – zwiększone ryzyko krwotoku z powodu działania antyagregacyjnego. Glikokortykosteroidy (oprócz hydrokortyzonu w terapii zastępczej). W przypadku dawek przeciwzapalnych kwasu acetylosalicylowego (> 1 g na dawkę i/lub > 3 g na dobę) – zwiększone ryzyko krwotoku. Heparyny drobnocząsteczkowe (i podobne) oraz heparyny niefrakcjonowane (stosowane w dawkach leczniczych i/lub przez osoby w podeszłym wieku). W przypadku stosowania dawek przeciwzapalnych (≥ 1 g na dawkę i/lub ≥ 3 g na dobę) lub dawek przeciwbólowych lub przeciwgorączkowych kwasu acetylosalicylowego (≥ 500 mg na dawkę i/lub < 3 g na dobę) występuje zwiększone ryzyko krwawienia (poprzez hamowanie czynności płytek krwi) oraz negatywny wpływ na błonę śluzową żołądka i dwunastnicy. W takich przypadkach należy zastosować inny lek przeciwzapalny lub inny lek przeciwbólowy bądź przeciwgorączkowy. Pemetreksed. U pacjentów z łagodną lub umiarkowaną czynnością nerek występuje zwiększone ryzyko toksyczności pemetreksedu (zmniejszenie klirensu nerkowego z powodu działania kwasu acetylosalicylowego w dawkach przeciwzapalnych, tj. ≥ 1 g na dawkę i/lub ≥ 3 g na dobę). Tikagrelor (poza zatwierdzonymi wskazaniami dotyczącymi stosowania skojarzonego u pacjentów z ostrymi zespołami wieńcowymi) – zwiększone ryzyko krwotoku z powodu działania antyagregacyjnego. Tiklopidyna – zwiększone ryzyko krwotoku z powodu działania antyagregacyjnego; jeśli nie można uniknąć takiego połączenia leków, konieczne jest ścisłe monitorowanie stanu klinicznego pacjenta. Leki urykozuryczne (benzbromaron, probenecyd) – zmniejszenie działania urykozurycznego z powodu kompetencyjnej eliminacji kwasu moczowego w kanalikach nerkowych. Połączenia wymagające ostrożnego stosowania. Klopidogrel (poza zarejestrowanymi wskazaniami dotyczącymi stosowania tego połączenia u pacjentów z ostrymi zespołami wieńcowymi) – zwiększone ryzyko krwotoku z powodu działania antyagregacyjnego; zalecane monitorowanie stanu klinicznego. Leki moczopędne. W przypadku dawek przeciwzapalnych (≥ 1 g na dawkę i/lub ≥ 3 g na dobę) lub w przypadku dawek przeciwbólowych lub przeciwgorączkowych (≥ 500 mg na dawkę i/lub < 3 g na dobę) kwasu acetylosalicylowego: ostra niewydolność nerek u pacjentów odwodnionych z powodu zmniejszonego wskaźnika przesączania kłębuszkowego wtórnie do zmniejszenia syntezy prostaglandyn nerkowych. Ponadto może wystąpić zmniejszenie działania hipotensyjnego. Na początku leczenia należy upewnić się, że pacjent jest nawodniony, a czynność nerek jest monitorowana. Inhibitory konwertazy angiotensyny (ACEI) i antagoniści receptora AT1 angiotensyny. Stosowanie jednocześnie z kwasem acetylosalicylowym w dawkach 3 g/dobę i większych – zmniejszenie działania przeciwnadciśnieniowego poprzez zmniejszenie filtracji kłębuszkowej, wynikające z hamowania produkcji prostaglandyn, działających rozszerzająco na naczynia krwionośne. Metotreksat w dawkach mniejszych lub równych 20 mg/tydzień. W przypadku dawek przeciwzapalnych (≥ 1 g na dawkę i/lub ≥ 3 g na dobę) lub w przypadku dawek przeciwbólowych lub przeciwgorączkowych (≥ 500 mg na dawkę i/lub ≤ 3 g na dobę) kwasu acetylosalicylowego. W szczególności stwierdzono zwiększoną toksyczność elementów morfotycznych krwi metotreksatu (zmniejszony klirens nerkowy metotreksatu z powodu działania leków przeciwzapalnych). W trakcie pierwszych tygodni leczenia skojarzonego morfologię krwi należy wykonywać co tydzień. Należy zwiększyć monitorowanie pacjenta w przypadku zmiany (nawet niewielkiej) czynności nerek, a także u osób w podeszłym wieku. Metotreksat w dawkach większych niż 20 mg/tydzień. W przypadku dawek antyagregacyjnych (od 50 mg do 375 mg na dobę) kwasu acetylosalicylowego stwierdzono zwiększoną toksyczność metotreksatu na elementy morfotyczne krwi (zmniejszony klirens nerkowy metotreksatu z powodu działania leków przeciwzapalnych). W trakcie pierwszych tygodni leczenia skojarzonego morfologię krwi należy wykonywać co tydzień. Należy zwiększyć monitorowanie pacjenta w przypadku zmiany (nawet niewielkiej) czynności nerek, a także u osób w podeszłym wieku. Pemetreksed. U pacjentów z prawidłową czynnością nerek ze względu na ryzyko zwiększonej toksyczności pemetreksedu (zmniejszenie klirensu nerkowego z powodu działania kwasu acetylosalicylowego w dawkach przeciwzapalnych lub ≥1 g na dawkę i/lub ≥3 g na dobę) zaleca się monitorowanie biologiczne czynności nerek. Tikagrelor (w zatwierdzonych wskazaniach dotyczących stosowania tego połączenia u pacjentów z ostrymi zespołami wieńcowymi) – zwiększone ryzyko krwotoku z powodu działania antyagregacyjnego; zalecane monitorowanie stanu klinicznego. Leki o działaniu miejscowym na przewód pokarmowy, leki zobojętniające kwas żołądkowy i węgiel aktywowany. Ze względu na zmniejszone wchłanianie kwasu acetylosalicylowego z przewodu pokarmowego zaleca się, aby leki o działaniu miejscowym na przewód pokarmowy, leki zobojętniające sok żołądkowy lub węgiel aktywowany podawać co najmniej w 2-godzinnych odstępach z kwasem acetylosalicylowym. Deferoksamina. Duże dawki kwasu askorbinowego podawane dożylnie powodują nieprawidłową czynność serca, a nawet ostrą niewydolność serca (zazwyczaj odwracalną po odstawieniu witaminy C). W przypadku hemochromatozy witaminę C należy podawać dopiero po rozpoczęciu leczenia deferoksaminą. W przypadku leczenia skojarzonego należy monitorować czynność serca. Połączenia, które należy wziąć pod uwagę. Doustne leki przeciwzakrzepowe. W przypadku dawek antyagregacyjnych kwasu acetylosalicylowego (od 50 mg do 375 mg na dobę) występuje podwyższone ryzyko krwotoku, zwłaszcza w przypadku wrzodów żołądka lub dwunastnicy. Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) – w przypadku dawek antyagregacyjnych kwasu acetylosalicylowego (od 50 mg do 375 mg na dobę w 1 dawce lub w większej liczbie dawek) występuje zwiększone ryzyko owrzodzenia i krwawienia z przewodu pokarmowego. Deferazyroks. W przypadku kwasu acetylosalicylowego w dawkach przeciwzapalnych (≥ 1 g na dawkę i/lub ≥ 3 g na dobę) lub w przypadku dawek przeciwbólowych lub przeciwgorączkowych (≥ 500 mg na dawkę i/lub < 3 g na dobę): zwiększone ryzyko owrzodzenia i krwawienia z przewodu pokarmowego. Glikokortykosteroidy (oprócz hydrokortyzonu w terapii zastępczej). W przypadku dawek przeciwbólowych lub przeciwgorączkowych (≥ 500 mg na dawkę i/lub < 3 g na dobę) kwasu acetylosalicylowego występuje zwiększone ryzyko owrzodzenia lub krwawienia z przewodu pokarmowego. Heparyny drobnocząsteczkowe (i podobne) oraz heparyny niefrakcjonowane (stosowane w dawkach leczniczych i/lub przez osoby w podeszłym wieku). W przypadku dawek antyagregacyjnych kwasu acetylosalicylowego (od 50 mg do 375 mg na dobę): zwiększone ryzyko krwawienia (hamowanie czynności płytek krwi) i negatywny wpływ kwasu salicylowego na błonę śluzową żołądka i dwunastnicy. Heparyny drobnocząsteczkowe (i podobne) oraz heparyny niefrakcjonowane (stosowane w dawkach profilaktycznych). Jednoczesne stosowanie leków działających na różnych poziomach hemostazy zwiększa ryzyko krwawienia. W związku z tym u pacjentów w wieku poniżej 65 lat skojarzenie heparyn w dawkach profilaktycznych (heparyn drobnocząsteczkowych i podobnych lub heparyn niefrakcjonowanych) z kwasem acetylosalicylowym, niezależnie od dawki, wymaga uwzględnienia monitorowania klinicznego i potencjalnego monitorowania biologicznego. Selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (citalopram, dapoksetyna, escitalopram, fluoksetyna, fluwoksamina, paroksetyna, sertralina) – zwiększone ryzyko krwawienia z przewodu pokarmowego. Leki trombolityczne – zwiększone ryzyko krwotoku. Interakcje z witaminą C. Przy dawkach witaminy C przekraczających 2 g/dobę kwas askorbinowy może zakłócać wyniki badań laboratoryjnych (oznaczenie stężenia kreatyniny oraz poziomu glukozy we krwi i moczu – kontrola cukrzycy przy użyciu testu paskowego z oksydazą glukozową).
Dawkowanie
Doustnie. Dorośli: 1-2 tabl. musujące, w razie konieczności dawkę można powtarzać co 4-8 h; maksymalna dawka dobowa dla dorosłych wynosi 3 g kwasu acetylosalicylowego i 1 g kwasu askorbowego, nie należy stosować dawki większej niż 5 tabl. musujących na dobę. Młodzież w wieku powyżej 12 lat do 15 lat: 1 tabl. musująca, w razie konieczności dawkę można powtórzyć co 6 h; maksymalna dawka dobowa kwasu acetylosalicylowego wynosi 50 mg/kg mc., nie należy stosować dawki większej niż 4 tabl. musujące na dobę. Dla młodzieży w wieku powyżej 12 lat lek jest zalecany tylko po konsultacji i na zalecenie lekarza. Regularne stosowanie leku pozwoli uniknąć wahań w natężeniu bólu i gorączki. Przerwy między kolejnymi dawkami powinny wynosić co najmniej 4 h. Jeśli pomimo przyjmowania leku dolegliwości bólowe utrzymują się ponad 5 dni lub gorączka ponad 3 dni należy zasięgnąć porady lekarza. Szczególne grupy pacjentów. Osoby w podeszłym wieku: 1 tabl. musująca, w razie konieczności dawkę można powtarzać co 4 h; maksymalna dawka dobowa dla osób w podeszłym wieku wynosi 2 g kwasu acetylosalicylowego i 1 g kwasu askorbowego, nie należy stosować dawki większej niż 5 tabl. na dobę. Sposób podania. Tabletkę musującą należy rozpuścić w szklance wody i natychmiast po rozpuszczeniu wypić przygotowany roztwór. Przyjmować po posiłkach.
Uwagi
Kwas askorbowy stosowany w dużych dawkach może być przyczyną fałszywych wyników niektórych badań laboratoryjnych wykonywanych metodami oksydoredukcyjnymi (oznaczenie stężenia glukozy i kreatyniny). Lek nie wpływa na zdolność kierowania pojazdami i obsługę urządzeń mechanicznych.
Dane o lekach i suplementach diety dostarcza
