Vaminolact (but. 500 ml, roztw. do inf.)
Skład
1000 ml roztworu zawiera: 6,3 g L-alaniny, 4,1 g L-argininy, 4,1 g kwasu L-asparaginowego, 1,0 g L-cysteiny i L-cystyny, 7,1 g kwasu L-glutaminowego, 2,1 g glicyny, 2,1 g L-histydyny, 3,1 g L-izoleucyny, 7,0 g L-leucyny, 5,6 g L-lizyny, 1,3 g L-metioniny, 2,7 g L-fenyloalaniny, 5,6 g L-proliny, 3,8 g L-seryny, 300 mg tauryny, 3,6 g L-treoniny, 1,4 g L-tryptofanu, 500 mg L-tyrozyny, 3,6 g L-waliny. Wartość energetyczna 1000 ml: 1000 kJ (240 kcal). Osmolalność: 510 mOsm/kg H2O. pH 5,2. Zawartość azotu: 9,3 g/l. Całkowita zawartość aminokwasów: 65,3 g/l; zawartość niezbędnych aminokwasów: 31,9 g, w tym cysteina, histydyna i tyrozyna.
Forma leku
roztw. do inf.
Działanie
Skład aminokwasów leku został dobrany na podstawie składu mleka kobiecego. Poza właściwościami odżywczymi, aminokwasy podane w postaci roztworu z zalecaną szybkością infuzji nie mają specyficznych działań farmakodynamicznych. W celu optymalnego wykorzystania aminokwasów należy podać odpowiednią ilość wysokoenergetycznych węglowodanów (najlepiej glukozy) i tłuszczów. Właściwości farmakokinetyczne aminokwasów podawanych w infuzji odpowiadają właściwościom aminokwasów dostarczanych w pożywieniu. Aminokwasy z pożywienia najpierw dostają się do żyły wrotnej a następnie do krążenia ogólnego, natomiast aminokwasy podane w infuzji dożylnej trafiają bezpośrednio do krążenia ogólnego.
Wskazania
Źródło aminokwasów w żywieniu pozajelitowym pacjentów pediatrycznych.
Przeciwwskazania
Wrodzone zaburzenia metabolizmu aminokwasów. Ciężkie zaburzenia czynności wątroby. Ciężka mocznica bez możliwości wykonania dializy.
Środki ostrożności
Dożylne podawanie roztworów aminokwasów zwiększa wydalanie z moczem pierwiastków śladowych: miedzi, a zwłaszcza cynku. Należy to brać pod uwagę podczas ustalania dawki pierwiastków śladowych, zwłaszcza w przypadku długotrwałego żywienia pozajelitowego. Narażenie na działanie światła roztworów do dożylnego żywienia pozajelitowego, szczególnie po dodaniu pierwiastków śladowych i (lub) witamin, może mieć niepożądane skutki dotyczące odpowiedzi klinicznej u noworodków, ze względu na wytwarzanie się nadtlenków i innych produktów rozpadu. Podczas stosowania u noworodków i dzieci w wieku poniżej 2 lat, lek należy chronić przed światłem do momentu zakończenia podawania.
Ciąża i laktacja
Nie dotyczy – preparat przeznaczony dla dzieci.
Działania niepożądane
Mogą wystąpić: reakcje nadwrażliwości, przejściowe zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, zakrzepowe zapalenie żył (w przypadku podawania preparatu do żyły obwodowej); rzadko – nudności. Zbyt szybki wlew dożylny może spowodować wymioty, uderzenia gorąca i pocenie (należy zmniejszyć szybkość infuzji lub ją przerwać).
Interakcje
Do preparatu można dodawać wyłącznie roztwory produktów leczniczych, roztwory odżywcze lub elektrolitów, których zgodność farmaceutyczna została potwierdzona. Wprowadzanie dodatkowych substancji należy przeprowadzać w warunkach aseptycznych. Do 500 ml preparatu Vaminolact można dodać, łącznie lub osobno, do 200 mmol jonów sodu, 160 mmol chlorku potasu, 35 mmol glukobionianu wapnia, 15 mmol siarczanu magnezu oraz do 30 ml preparatu leczniczego Peditrace.
Dawkowanie
Dożylnie (do żyły centralnej lub żył obwodowych). Wcześniaki: 38 do 54 ml/kg mc./dobę (co odpowiada 2,5 do 3,5 g aminokwasów/kg mc./dobę). Należy stopniowo zwiększać dawkę podczas pierwszych dni infuzji, zaczynając pierwszego dnia od dawki 23 do 38 ml/kg mc./dobę (co odpowiada 1,5 do 2,5 g aminokwasów/kg mc./dobę) i zwiększając od drugiego dnia od 38 do 54 ml/kg mc./dobę (co odpowiada 2,5 do 3,5 g aminokwasów/kg mc./dobę). Noworodki urodzone o czasie: 23 do 46 ml/kg mc./dobę (co odpowiada 1,5 do 3,0 g aminokwasów/kg mc./dobę). Należy stopniowo zwiększać dawkę do dawki docelowej podczas pierwszych dni infuzji. Niemowlęta: 15 do 38 ml/kg mc./dobę (co odpowiada 1,0 do 2,5 g aminokwasów/kg mc./dobę). Dzieci i młodzież: 15 do 31 ml/kg mc./dobę (co odpowiada 1,0 to 2,0 g aminokwasów/kg mc./dobę). Czas trwania infuzji nie powinien być krótszy niż 8 h, najlepiej 12 h w przypadku infuzji cyklicznej lub 24 h w przypadku infuzji ciągłej. U noworodków i niemowląt zalecany czas ciągłej infuzji wynosi 24 h na dobę. Sposób podania. Podczas stosowania u noworodków i dzieci w wieku poniżej 2 lat, roztwór (w worku i zestawie do podawania) należy chronić przed światłem do momentu zakończenia podawania. Lek można podawać do tej samej żyły centralnej lub obwodowej, co roztwór glukozy i (lub) emulsję tłuszczową.
Uwagi
Brak uwag
Dane o lekach i suplementach diety dostarcza
