Xanderla (3,6 mg, 1 amp.-strzyk., implant podskórny)
Skład
1 implant podskórny zawiera 3,6 mg gosereliny (w postaci octanu).
Forma leku
implant podskórny
Działanie
Goserelina jest syntetycznym analogiem naturalnie występującego hormonu – gonadoliberyny (LHRH). W wyniku długotrwałego podawania goserelina hamuje wydzielanie przez przysadkę hormonu luteinizującego (LH), co prowadzi do zmniejszenia stężenia testosteronu we krwi u mężczyzn i estradiolu we krwi u kobiet. U mężczyzn po ok. 21 dniach od pierwszego wstrzyknięcia implantu podskórnego stężenie testosteronu zmniejsza się do wartości stężeń charakterystycznych dla stanu po kastracji. Podanie kolejnych dawek podtrzymuje tę supresję. U kobiet stężenie estradiolu zmniejsza się po 21 dniach od pierwszego wstrzyknięcia, supresja może być podtrzymywana dzięki podawaniu kolejnej dawki co 28 dni, a stężenie estradiolu jest porównywalne ze stężeniem obserwowanym u kobiet w okresie menopauzy. Dostępność biologiczna leku jest prawie całkowita. Podawanie implantu co 28 dni zapewnia utrzymanie stężenia terapeutycznego bez kumulacji leku w tkankach. Goserelina jest słabo wiązana przez białka osocza. T0,5 w fazie eliminacji wynosi od 2-4 h u pacjentów z prawidłową czynnością nerek; u chorych z niewydolnością nerek wydłuża się, jednak w przypadku podawania leku raz w miesiącu różnica ta ma niewielkie znaczenie.
Wskazania
Mężczyźni. Leczenie raka gruczołu krokowego z przerzutami w przypadku, gdy leczenie gosereliną wykazuje porównywalną skuteczność do kastracji chirurgicznej pod względem wydłużenia czasu przeżycia. Leczenie miejscowo zaawansowanego raka gruczołu krokowego, jako alternatywa dla kastracji chirurgicznej, w przypadku, gdy leczenie gosereliną wykazuje porównywalną skuteczność do leczenia antyandrogenowego pod względem wydłużenia czasu przeżycia. Leczenie uzupełniające radioterapię u pacjentów z rakiem gruczołu krokowego – miejscowym o wysokim ryzyku lub miejscowo zaawansowanym – u których goserelina wykazuje poprawę czasu przeżycia bez objawów choroby i całkowitego czasu przeżycia. Leczenie neoadjuwantowe przed radioterapią u pacjentów z rakiem gruczołu krokowego – miejscowym o wysokim ryzyku lub miejscowo zaawansowanym – u których goserelina wykazuje poprawę czasu przeżycia bez objawów choroby. Leczenie uzupełniające prostatektomię radykalną u pacjentów z miejscowo zaawansowanym rakiem gruczołu krokowego o dużym ryzyku progresji, u których goserelina wykazuje poprawę czasu przeżycia bez objawów choroby. Kobiety. Zaawansowany rak piersi u kobiet w okresie przed- i okołomenopauzalnym, u których właściwe jest leczenie hormonalne. Jako alternatywa dla chemioterapii w standardowym leczeniu wczesnego raka piersi z dodatnimi receptorami estrogenowymi (ER) u kobiet w okresie przed- i około menopauzalnym. Leczenie endometriozy – lek łagodzi objawy choroby, w tym ból, oraz zmniejsza rozmiary i liczbę zmian endometrialnych. Wstępne ścieńczenie endometrium przed zabiegiem ablacji lub resekcji. Włókniaki macicy – przed zabiegiem operacyjnym, w połączeniu z preparatami żelaza w celu poprawy parametrów hematologicznych u pacjentek z niedokrwistością. Rozród wspomagany – zahamowanie czynności przysadki jako przygotowanie do superowulacji.
Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Ciąża i karmienie piersią.
Środki ostrożności
Ostrożnie stosować u pacjentów: z rozpoznaną depresją; z nadciśnieniem tętniczym; z czynnikami ryzyka wydłużenia odstępu QT oraz u pacjentów otrzymujących równocześnie leki, wydłużające odstęp QT; z rozpoznaną osteoporozą lub czynnikami ryzyka osteoporozy (takimi jak: przewlekłe nadużywanie alkoholu, palenie tytoniu, długotrwałe stosowanie leków zmniejszających gęstość mineralną kości, np. leków przeciwpadaczkowych lub kortykosteroidów, występowanie osteoporozy w rodzinie, niedożywienie, np. w przebiegu anoreksji) – należy rozważyć zastosowanie dodatkowych metod w celu przeciwdziałania utracie gęstości mineralnej kości. Ponadto: Mężczyźni. Stosować ostrożnie u pacjentów, u których występuje zwiększone ryzyko niedrożności moczowodów lub kompresji kręgów z uciskiem na rdzeń kręgowy (pacjentów obserwować podczas pierwszego mies. leczenia). Należy rozważyć zastosowanie antyandrogenu (np. octanu cyproteronu w dawce 300 mg na dobę) 3 dni przed rozpoczęciem leczenia gosereliną i 3 tyg. po wstrzyknięciu pierwszego implantu – takie postępowanie zapobiega wystąpieniu zwiększonego stężenia testosteronu w początkowym okresie stosowania analogów LHRH. W leczeniu raka gruczołu krokowego obserwowano zawał mięśnia sercowego i niewydolność serca; ryzyko tych powikłań jest większe w przypadku równoczesnego stosowania antyandrogenów. Kobiety. Na wczesnym etapie leczenia gosereliną u niektórych kobiet występuje krwawienie z pochwy o różnym czasie trwania i nasileniu; krwawienie to prawdopodobnie jest krwawieniem z odstawienia, wynikającym z niedoboru estrogenu i powinno ustępować samoistnie – jeśli krwawienie utrzymuje się, należy zbadać jego przyczynę. Stosowanie gosereliny może spowodować zwiększenie oporu szyjki macicy, dlatego należy zachować ostrożność podczas rozwierania szyjki macicy. W przypadku stosowania gosereliny w skojarzeniu z gonadotropiną może dojść do wystąpienia zespołu nadmiernej stymulacji owulacji (OHSS) i konieczności zaprzestania podawania ludzkiej gonadotropiny łożyskowej. U pacjentek ze stwierdzonym zespołem policystycznych jajników preparat należy stosować w rozrodzie wspomaganym ze szczególną ostrożnością ze względu na możliwość stymulacji większej liczby komórek jajowych. Dotychczas nie ma danych klinicznych na temat wyników leczenia łagodnych chorób ginekologicznych gosereliną dłużej niż 6 mies. Nie stosować u dzieci.
Ciąża i laktacja
Nie stosować w ciąży, ze względu na teoretyczne ryzyko poronienia lub zaburzeń w rozwoju płodu. Kobiety w wieku rozrodczym powinny być dokładnie zbadane przed rozpoczęciem leczenia w celu wykluczenia ciąży. Podczas leczenia należy stosować niehormonalne środki antykoncepcyjne, a w przypadku endometriozy należy je stosować do wystąpienia prawidłowych miesiączek. Przed zastosowaniem preparatu w rozrodzie wspomaganym należy stwierdzić, że pacjentka nie jest w ciąży. Nie zaleca się stosowania podczas karmienia piersią.
Działania niepożądane
Mężczyźni. Bardzo często: osłabienie popędu płciowego, uderzenia gorąca, nadmierna potliwość, zaburzenia wzwodu. Często: upośledzona tolerancja glukozy (może to prowadzić do ujawnienia się cukrzycy lub utraty wyrównania glikemii u pacjentów z cukrzycą), zmiany nastroju, depresja, parestezje, ucisk rdzenia kręgowego, niewydolność serca, zawał serca, nieprawidłowe ciśnienie tętnicze (niedociśnienie lub nadciśnienie tętnicze), wysypka, ból kości, ginekomastia, reakcja w miejscu wstrzyknięcia, zmniejszenie gęstości kości, zwiększenie masy ciała. Niezbyt często: reakcje nadwrażliwości, ból stawów, niedrożność moczowodów, bolesność sutków. Rzadko: reakcja anafilaktyczna. Bardzo rzadko: guz przysadki, krwotok do przysadki, zaburzenia psychotyczne. Częstość nieznana: wydłużenie odstępu QT, łysienie. Kobiety. Bardzo często: osłabienie popędu płciowego, uderzenia gorąca, nadmierna potliwość, trądzik, suchość sromu i pochwy, powiększenie piersi, reakcja w miejscu wstrzyknięcia. Często: zmiany nastroju, depresja, parestezje, ból głowy, nieprawidłowe ciśnienie tętnicze (niedociśnienie lub nadciśnienie tętnicze), wysypka, łysienie, ból stawów, nasilenie objawów nowotworu, ból w okolicy guza (na początku leczenia), zmniejszenie gęstości kości, zwiększenie masy ciała. Niezbyt często: reakcje nadwrażliwości, hiperkalcemia. Rzadko: reakcja anafilaktyczna, torbiel jajnika, zespół nadmiernej stymulacji jajników (przy równoczesnym stosowaniu gonadotropin). Bardzo rzadko: guz przysadki, krwotok do przysadki, zaburzenia psychotyczne. Częstość nieznana: degeneracja włókniaków macicy, wydłużenie odstępu QT, krwawienie z odstawienia. Po wprowadzeniu produktu do obrotu opisywano zmiany w morfologii krwi, zaburzenia czynności wątroby, zatorowość płucną i śródmiąższowe zapalenie płuc. Ponadto u kobiet leczonych z powodu nienowotworowych chorób ginekologicznych zgłaszano następujące działania niepożądane: trądzik, zmiany owłosienia ciała, suchość skóry, wzrost masy ciała, zwiększenie stężenia cholesterolu w surowicy, zespół nadmiernej stymulacji jajników (w przypadku stosowania w skojarzeniu z gonadotropiną), zapalenie pochwy, upławy, nerwowość, zaburzenia snu, zmęczenie, obrzęki obwodowe, bóle mięśni, kurcze łydek, nudności, wymioty, biegunka, zaparcia, dolegliwości brzuszne, zmiany głosu. Na początku leczenia pacjentki z rakiem piersi mogą odczuwać przemijający wzrost nasilenia objawów przedmiotowych i podmiotowych, które można leczyć objawowo. Rzadko, u niektórych kobiet podczas leczenia analogami LHRH występuje menopauza a miesiączki nie powracają po zakończeniu leczenia. Nie wiadomo, czy jest to skutek działania gosereliny, czy stanu układu rozrodczego pacjentki.
Interakcje
Szczególnie ostrożnie stosować z lekami, które wydłużają odstęp QT, takimi jak: leki przeciwarytmiczne klasy IA (np. chinidyna, dyzopiramid) lub klasy III (np. amiodaron, sotalol, dofetylid, ibutylid), metadon, moksyfloksacyna, leki przeciwpsychotyczne (ryzyko torsades de pointes).
Dawkowanie
Podskórnie (w przednią ścianę brzucha). Dorośli: 1 implant (3,6 mg) co 28 dni. Endometriozę należy leczyć tylko przez 6 mies., ze względu na brak danych klinicznych uzasadniających dłuższe leczenie; nie należy powtarzać leczenia z uwagi na ryzyko zmniejszenia gęstości mineralnej kości; dołączenie HTZ (codzienna dawka środka estrogenowego i progestagenu) zmniejsza utratę gęstości kości i objawy naczynioruchowe. W ścieńczeniu endometrium leczenie stosuje się przez 4 lub 8 tyg., zastosowanie drugiego implantu może być konieczne u pacjentek z dużą macicą lub w celu umożliwienia elastycznego zaplanowania zabiegu. U kobiet z niedokrwistością z powodu włókniaków macicy lek w połączeniu z preparatami żelaza można podawać do 3 mies. przed zabiegiem. W rozrodzie wspomaganym lek stosowany jest w celu zahamowania czynności przysadki do momentu, gdy stężenie estradiolu we krwi odpowiada stężeniu we wczesnej fazie folikularnej (ok. 150 pmol/l, jest ono osiągane po ok. 7-21 dniach); po zahamowaniu czynności przysadki rozpoczyna się superowulację; zahamowanie czynności przysadki występujące po zastosowaniu agonisty LHRH w postaci o przedłużonym uwalnianiu jest bardziej stałe, co powoduje, że w niektórych przypadkach może występować zwiększone zapotrzebowanie na gonadotropinę; w odpowiednim stadium rozwoju pęcherzyków jajnikowych przerywa się podawanie gonadotropiny i podaje się ludzką gonadotropinę łożyskową (hCG) w celu wywołania owulacji; monitorowanie leczenia, pobieranie komórki jajowej i techniki zapłodnienia są prowadzone zgodnie ze standardową praktyką danej kliniki. Szczególne grupy pacjentów. Nie jest konieczne dostosowanie dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby ani u osób w podeszłym wieku. Sposób podania. Należy zachować ostrożność, podając preparat w przednią ścianę brzucha ze względu na znajdującą się w pobliżu tętnicę nabrzuszną dolną i jej odgałęzienia. Należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów z niskim współczynnikiem BMI lub otrzymujących leki przeciwzakrzepowe. Nie należy wbijać się w naczynie krwionośne, mięsień lub otrzewną. W razie konieczności chirurgicznego usunięcia implantu Xanderla, można zlokalizować go za pomocą ultrasonografu. Komunikat bezpieczeństwa z 15 września 2025 r. Wykryto przypadki nieprawidłowego użycia leku Xanderla. Instrukcje dotyczące stosowania leku są wydrukowane na wewnętrznej stronie opakowania i należy ich przestrzegać. Aby uniknąć nieprawidłowego użycia lub dyskomfortu pacjenta podczas i po podaniu leku, należy zwrócić uwagę na specyfikę systemu strzykawki Xanderla, który różni się od systemu strzykawki leku referencyjnego. Igłę należy wprowadzić do zetknięcia się korpusu strzykawki ze skórą pacjenta; kontakt ze skórą musi być zachowany podczas całego procesu aplikacji. W przeciwieństwie do leku referencyjnego, strzykawka do podawania leku Xanderla jest wyposażona w zintegrowany automatyczny system cofania igły. Po wprowadzeniu igły należy wcisnąć tłok strzykawki, co sprawi, że implant zostaje przesunięty do końcówki igły, a igła zostaje automatycznie wycofana z tkanki. Implant pozostaje w kanale nakłucia, podczas gdy igła jest automatycznie cofana. Nie występuje sygnał akustyczny (np. dźwięk kliknięcia). Jeśli strzykawka zostanie aktywnie wyjęta ze skóry podczas podawania, procedura aplikacji nie zostanie zakończona i może skutkować nieprawidłowym podaniem lub dyskomfortem dla pacjenta. Po zakończeniu aplikacji trzpień (okrągły metalowy pręt, wypychający implant z aplikatora) pełni funkcję ochrony igły. Wystaje z czubka igły, dzięki czemu ani pacjent, ani pracownik ochrony zdrowia nie zostaną zranieni po aplikacji. System cofania igły i system ochronny są automatycznie i jednocześnie inicjowane. Strzykawka Xanderla nie wymaga aktywnego wycofywania igły z tkanki.
Uwagi
Leczenie gosereliną może powodować dodatnie wyniki w testach antydopingowych. Goserelina nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
Dane o lekach i suplementach diety dostarcza
