Jakie są różnice między WZW typu A i typu B?
WZW typu A i typu B to zakażenia wątroby wywoływane odpowiednio przez wirusy HAV oraz HBV. Różni je możliwość zakażenia oraz przebieg choroby.
Jak można się zarazić?
Do zakażenia WZW typu A dochodzi najczęściej z powodu nieprzestrzegania podstawowych zasad higieny. Można zakazić się drogą pokarmową poprzez brudne ręce lub zakażoną żywność.
WZW typu B to choroba przenoszona poprzez zakażoną krew. Do zakażenia może dojść podczas zabiegów medycznych lub kosmetycznych (np. tatuaże), które są przeprowadzane z naruszeniem ciągłości skóry.
Jak przebiega choroba?
Wirusowe zapalenie wątroby typu A nazywane jest potocznie żółtaczką pokarmową lub chorobą brudnych rąk. Jest to ostra choroba wirusowa o objawach grypopodobnych oraz ze strony układu pokarmowego. Może występować żółtaczka.
Wirusowe zapalenie wątroby typu B może przebiegać jako zakażenie ostre lub przewlekłe, czyli trwające ponad 6 miesięcy. Objawy występują u połowy chorych i są mało specyficzne. Może to być złe samopoczucie, zmęczenie, żółtaczka, ciemny kolor moczu, objawy ze strony układu pokarmowego. Przewlekłe WZW typu B może prowadzić do marskości wątroby i raka wątrobowokomórkowego.
Czy dostępne jest szczepienie?
Zarówno przeciwko WZW typu A, jak i typu B można się zaszczepić.
Pełne szczepienie przeciwko WZW typu A to dwie dawki szczepionki zapewniające 98-99% skuteczności. Szczepienie jest zalecane pracownikom ochrony zdrowia, żłóbków, przedszkoli, turystom podróżującym do krajów rozwijających się, pacjentom z przewlekłymi chorobami wątroby.
Szczepienie przeciwko wirusowi WZW typu B to trzy dawki pozwalające uzyskać 96% skuteczności. Szczepienie obowiązkowe obejmuje dorosłych z grup ryzyka, a więc pracowników ochrony zdrowia, osoby zakażone WZW typu C oraz inne osoby narażone na zakażenie WZW typu B.
W przypadku obu szczepień nie ma konieczności wykonywania szczepień przypominających.






