REKLAMA

Badania EMG (elektromiografia) – normy, wskazania, przygotowanie, przebieg badania

Aktualizacja:

07 października 2024

Publikacja:

23 kwietnia 2024

Czas czytania:

5 min

Autor:

Redakcja

Badanie elektromiograficzne, znane również jako EMG, to medyczna procedura diagnostyczna, służąca do oceny aktywności elektrycznej mięśni. EMG mierzy zmiany w potencjale elektrycznym generowanym przez mięśnie podczas ich skurczu i rozluźniania. Badanie to jest często wykorzystywane w dziedzinie neurologii i fizjologii, a także w ortopedii, rehabilitacji oraz w badaniach naukowych. Pomaga w ustaleniu przyczyn różnych objawów, takich jak osłabienie mięśni, drżenie, bóle mięśniowe czy problemy z kontrolą ruchu. Na podstawie wyników badania EMG można również planować odpowiednie strategie leczenia i rehabilitacji pacjentów. Dowiedz się, jakie są wskazania do elektromiografii i jak przebiega badanie.

wiedza o zdrowiu

Badania EMG (elektromiografia) – co to za badanie?

Elektromiografia (EMG) to badanie pozwalające ocenić pobudliwość mięśni, czyli wystąpienie skurczu mięśnia po elektrycznej stymulacji nerwu. Podczas badania do ciała pacjenta przyczepia się (do skóry) lub wprowadza (bezpośrednio w mięśnie) elektrody. Elektrody rejestrują zmiany w potencjale elektrycznym generowanym przez mięśnie podczas ich skurczu i rozluźniania. Dane te przekazywane są do specjalistycznego sprzętu EMG.

Wynik badania EMG pozwala ocenić, czy mięśnie funkcjonują prawidłowo, a także zidentyfikować różne rodzaje zaburzeń mięśniowych, takie jak uszkodzenia nerwów, neuropatie, miopatie czy inne schorzenia neurologiczne. Elektromiografia dostarcza informacji na temat siły i koordynacji mięśniowej oraz pozwala lekarzom zrozumieć, jakie zmiany zachodzą w układzie nerwowym lub mięśniowym pacjenta. Na podstawie wyników badania EMG można planować strategie leczenia i rehabilitacji.

Badania EMG (elektromiografia) – interpretacja wyniku badania

Po zakończeniu badania EMG pacjent otrzymuje wynik w formie wykresu (elektromiogramu). Interpretacja wyników elektromiografii jest zadaniem specjalisty, zazwyczaj neurologa lub kogoś z doświadczeniem w tym zakresie. Lekarz analizuje wzorce elektrycznej aktywności mięśniowej w spoczynku i podczas skurczów mięśni. Zwraca uwagę na częstotliwość, amplitudę i czas trwania sygnałów elektrycznych. Porównuje ponadto wyniki ze wzorcami EMG, aby określić, czy występują odchylenia od normy.

Potencjalne przyczyny odchyleń od normy

Podczas badania elektromiograficznego (EMG) mogą występować różne odchylenia od normy, które świadczą o różnych zaburzeniach mięśniowych, nerwowych i neurologicznych. Do potencjalnych przyczyn odchyleń od normy w wynikach badania EMG należą:

  • uszkodzenie nerwów,
  • neuropatia (np. cukrzycowa lub pourazowa),
  • zapalenie mięśni,
  • miopatia,
  • zaburzenia nerwów obwodowych,
  • zaburzenia jednostek motorycznych,
  • obecność ciała obcego w ciele pacjenta.

Warto zaznaczyć, że interpretacja wyników badania EMG wymaga specjalistycznego wykształcenia i doświadczenia, a sam fakt występowania odchylenia od normy nie jest wystarczający do postawienia diagnozy. Lekarz powinien przeanalizować wyniki w kontekście innych badań diagnostycznych, historii medycznej pacjenta i obecnych objawów, aby dokładnie ustalić przyczynę problemu i wdrożyć odpowiednie leczenie czy zlecić dalsze badania.

Czynniki mogące mieć wpływ na wynik badania

Istnieją pewne pułapki związane z elektrodiagnostyką, które mogą prowadzić do błędnych wniosków i zaburzać wynik badania. Do czynników, które mogą wpłynąć na wynik badania EMG, zalicza się m.in.:

  • normalna aktywność mięśni,
  • stres i niepokój,
  • obecność ran, zakażenia skóry lub nadmiaru owłosienia,
  • wysoki poziom tkanki tłuszczowej,
  • zaburzenia metaboliczne,
  • nieprawidłowa technika badania,
  • błędne umieszczenie elektrod,
  • słaba jakość sprzętu.

Badania EMG (elektromiografia) – wskazania do wykonania badania

Badanie elektromiograficzne (EMG) wykonywane jest w celu diagnostyki i oceny różnych zaburzeń mięśniowych oraz nerwowych. Oto niektóre z najczęstszych wskazań do przeprowadzenia badania elektromiografii:

  • osłabienie mięśnia lub grupy mięśni,
  • drgawki mięśniowe,
  • bóle mięśni,
  • różnicowanie przyczyny bólów nerwowych oraz zespołów uciskowych,
  • choroby nerwów obwodowych,
  • mononeuropatie,
  • rozpoznanie rodzaju miopatii,
  • stwardnienie rozsiane,
  • monitorowaniu postępu chorób (np. ALS czy choroby Parkinsona),
  • ocena stanu układu nerwowego przed operacjami,
  • badania naukowe i badania kliniczne.

Decyzja o przeprowadzeniu badania EMG jest zazwyczaj podejmowana przez lekarza na podstawie indywidualnej sytuacji pacjenta i wyników innych badań diagnostycznych.

Badania EMG (elektromiografia) – przeciwwskazania

Istnieją pewne sytuacje, kiedy przeprowadzenie badania EMG może okazać się niemożliwe. Przeciwwskazanie stanowi przede wszystkim wszczepiony kardiowerter-defibrylator, a także sztuczne zastawki w sercu. Elektromiografia nie jest też zwykle wykonywana u osób z tendencją do występowania obrzęku chłonnego kończyn oraz z zaburzeniami krzepnięcia krwi. Bezwzględnym przeciwwskazaniem do badania EMG jest ciąża.

Badania EMG (elektromiografia) – przygotowanie do badania

Elektromiografia nie wymaga szczególnego przygotowania, przed badaniem nie trzeba też odstawiać leków przyjmowanych na stałe. Powinno się jednak poinformować lekarza o zażywaniu lekarstw zwłaszcza takich jak aspiryna, acenokumarol czy leki przeciwpłytkowe.

Badania EMG (elektromiografia) – przebieg badania

Pacjent przychodzi na badanie w luźnym ubraniu, zdejmuje biżuterię i inne metalowe przedmioty, które mogą zakłócać działanie urządzeń elektrycznych. Lekarz omawia historię medyczną pacjenta oraz obecne objawy. Później pacjent proszony jest o przyjęcie odpowiedniej pozycji (siedzącej lub leżącej).

Obszar, na którym umieszczane zostaną elektrody, jest dokładnie oczyszczany, aby usunąć ewentualne zanieczyszczenia i martwe komórki skóry. To pozwala na lepszy kontakt elektrod z powierzchnią ciała.

Dalszy przebieg badania różni się w zależności od jego typu. Wyróżnić można dwa rodzaje elektromiografii: badanie elementarne i globalne.

Elektromiografia elementarna

W elektromiografii elementarnej wybrany nerw stymuluje się za pomocą elektrody igłowej, którą wprowadza się przez skórę prostopadle do jej powierzchni, głęboko, aż do brzuśca badanego mięśnia, bezpośrednio w okolicę nerwu. Kolejne wkłucia elektrody robi się co 2 cm od pierwszego, następnie stymuluje się mięsień i przeprowadza zapis w trakcie minimalnego i maksymalnego skurczu. Każdy mięsień badany jest osobno.

W elektromiografii elementarnej ocenie podlega pojedyncza jednostka ruchowa, tj. wszystkie mięśnie unerwiane przez dany nerw.

Elektromiografia globalna

Elektromiografia globalna wykonywana jest za pomocą elektrod powierzchownych przyklejanych na powierzchnię naskórka.

W elektromiografii globalnej ocenie podlegają wszystkie grupy mięśniowe kończyny.

Badania EMG (elektromiografia) – skutki uboczne i powikłania

Elektromiografia (EMG) to stosunkowo bezpieczne badanie diagnostyczne, ale mogą po nim wystąpić pewne potencjalne powikłania i skutki uboczne. W trakcie badania EMG pacjent może odczuwać pewien dyskomfort lub ból spowodowany wkłuciem igły w mięsień oraz skurczami mięśni podczas badania. Później z kolei zauważalne może być osłabienie stymulowanych mięśni, które może trwać nawet do kilku godzin. Istnieje ponadto ryzyko, że w miejscu wprowadzenia igły rozwinie się infekcja, jednak jest ono znikome.