REKLAMA

Chondromalacja rzepki – czego nie wolno robić? Jak przebiega leczenie?

Aktualizacja:

05 grudnia 2024

Publikacja:

08 sierpnia 2023

Czas czytania:

6 min

Chondromalacja rzepki może być także nazywana zespołem bólu rzepki lub zespołem tarcia rzepki. Schorzenie to charakteryzuje się rozmiękaniem chrząstki rzepki, a w zaawansowanych stadiach prowadzi do tarcia powierzchni kostnych między sobą. Chondromalacja rzepki jest obserwowana u ludzi w każdym wieku, również u młodych osób. Dotyczy to zwłaszcza sportowców wykonujących intensywne ćwiczenia, ale także osób długo przebywających w pozycji siedzącej ze zgiętymi kolanami.

chondromalacja rzepki - czego nie wolno robić?

Co to jest chondromalacja rzepki?

Rzepka to płaska, trójkątna kość znajdująca się w przedniej części kolana. Jest to jedna z większych i bardziej zewnętrznych kości stawu kolanowego. Pełni ona ważną rolę w mechanice kolana Dzięki swojemu położeniu, zwiększa kąt pomiędzy ścięgnem mięśnia czworogłowego uda a kością piszczelową, co umożliwia wygenerowanie większej siły i płynniejsze ruchy stawu. Zarówno nadmierne, jak i niewystarczające działanie rzepki w mechanice kolana może prowadzić do różnych stanów chorobowych. Jednym z nich jest chondromalacja rzepki, czyli uszkodzenie chrząstki rzepki.

Chondromalacja rzepki polega na rozmiękaniu tkanki chrzęstnej znajdującej się na tylnej powierzchni rzepki. Zdrowa chrząstka w stawie kolanowym charakteryzuje się elastycznością, wytrzymałością na tarcie i kompresję. Ma także gładką powierzchnię, która umożliwia płynny ruch. Niestety, w przypadku chondromalacji, chrząstka traci swoją elastyczność, powodując bolesne tarcie powierzchni kostnych między sobą.

Przyczyny chondromalacji rzepki kolanowej

Chondromalacja rzepki może mieć wiele przyczyn. Zarówno zbyt intensywne treningi, jak i brak ruchu i długotrwała praca w pozycji siedzącej mogą przyczynić się do chondromalacji.

W większości przypadków rozmiękanie chrząstki rzepki jest wynikiem kombinacji różnych czynników, do których zalicza się:

  • anatomiczne lub biomechaniczne nieprawidłowości kolana (np. skrzywienie nóg, różnice w długości nóg), które mogą wpływać na niewłaściwe tarcie rzepki, 
  • osłabienie mięśni w okolicach uda, łydki i biodra – może to powodować nierównowagę i niewłaściwe napięcie mięśni, co wpływa na stabilność rzepki i jej ruchy, 
  • częste i powtarzające się ruchy (np. bieganie, skakanie, jazda na rowerze), 
  • nieprawidłowe wykonywanie ćwiczeń fizycznych, 
  • wypadki, kontuzje lub urazy sportowe,  
  • niekorzystne ustawienie rzepki, 
  • czynniki genetyczne, 
  • nadwaga
  • gwałtowny wzrost w okresie dojrzewania.

Objawy chondromalacji rzepki

Objawy chondromalacji rzepki mogą być różne. Najczęstszym objawem jest ból w okolicach rzepki (na przedniej powierzchni kolana). Ból może być łagodny lub nasilać się podczas wykonywania ruchów zgięcia i prostowania kolana. Może się pojawiać podczas wchodzenia po schodach, biegania i innych ćwiczeń, które obciążają staw kolanowy. Ból może wystąpić także podczas długotrwałego siedzenia ze zgiętymi kolanami.

Innymi objawami chondromalacji rzepki są:

  • uczucie niestabilności, 
  • trzeszczenie i sztywność w kolanie, 
  • przeskakiwanie w stawie kolanowym, 
  • opuchlizna, zbieranie się płynu w kolanie. 

Objawy uszkodzenia chrząstki mogą się nasilać wraz z postępem schorzenia. 

Chondromalacja rzepki – stopnie uszkodzenia chrząstki

W literaturze medycznej wyróżnia się cztery stopnie chondromalacji rzepki. Opisują one jak bardzo uszkodzona jest chrząstka stawu rzepki. Są to: 

  • chondromalacja rzepki 1 stopnia – niewielkie zmiany powierzchniowe, zmiękczenie chrząstki, 
  • chondromalacja rzepki 2 stopnia – uszkodzenie warstwy powierzchniowej chrząstki, powodujące utratę jej gładkości i pojawienie się pęknięć, które docierają do połowy grubości chrząstki, 
  • chondromalacja rzepki 3 stopnia – powstanie ubytków w chrząstce, a pęknięcia dochodzą do warstwy podchrzęstnej kości. Obszar uszkodzenia obejmuje mniej niż 50% powierzchni stawowej rzepki, 
  • chondromalacja rzepki 4 stopnia – głębokie uszkodzenie chrząstki sięgające do warstwy podchrzęstnej kości. 

Głębokie uszkodzenia chrząstki (III i IV stopnia) nie są uleczalne. Powodują trwałe zmiany w stawie, które prowadzą do pogarszania jego stanu. Przy zaawansowanym schorzeniu, można starać się o uzyskanie stopnia niepełnosprawności, a także wnioskować o odszkodowanie.

Jak leczyć chondromalację rzeki?

Zazwyczaj początkowym etapem leczenia jest zastosowanie prostych metod. Jedną z nich jest przyjmowanie leków przeciwbólowych i niesterydowych leków przeciwzapalnych. Wskazane jest również odpoczywanie i odciążanie chorego kolana. W niektórych przypadkach, stosuje się bezpośrednie zastrzyki do stawu. Mogą one zawierać kwas hialuronowy, osocze bogatopłytkowe PRP lub preparaty zawierające komórki macierzyste pobrane np. z krwi pacjenta.

Ważnym aspektem w walce z chondromalacją kolana, choć często niedocenianym, jest odpowiednia dieta. Ważne jest, aby dieta była zbilansowana i dostarczała składników odżywczych. Są nimi witaminy i minerały, które wspierają zdrowie i sprawność, nie tylko stawów, ale także całego organizmu. Dodatkowo, prawidłowo zbilansowana dieta pomoże w kontrolowaniu wagi, co odciąży stawy i zmniejszy obciążenie na kolana. Ważna jest także suplementacja kolagenu, siarczanu glukozaminy lub innych składników naturalnie występujących w substancji międzykomórkowej chrząstki.

Rehabilitacja kolana

Jeżeli usłyszysz diagnozę chondromalacji rzepki, najlepiej udaj się do fizjoterapeuty. Pomoże on dobrać odpowiednie ćwiczenia i podpowie czego nie powinieneś wykonywać. Jest to niezmiernie ważne, ponieważ chondromalacja może postępować i powodować coraz większe ograniczenia i ból.

W leczeniu chondromalacji rzepki, rehabilitacja odgrywa bardzo ważną rolę. Jej głównym celem jest przywrócenie pełnego zakresu ruchu w kolanie, poprawa sposobu poruszania się oraz równowagi mięśniowej. W tym celu stosuje się terapię manualną oraz różnego rodzaju ćwiczenia, takie jak rozciągające, stabilizacyjne i wzmacniające.

Podczas leczenia chondromalacji rzepki, fizykoterapia odgrywa ważną rolę już od samego początku. Ma ona na celu zmniejszenie bólu, redukcję stanu zapalnego oraz wspieranie procesów regeneracyjnych w kolanie. W tym celu stosuje się różne metody fizykoterapeutyczne, takie jak:

  • krioterapia (leczenie zimnem),  
  • elektroterapia, 
  • terapia laserem wysokoenergetycznym.

Te techniki mogą pomóc w łagodzeniu objawów i przyspieszeniu powrotu do zdrowia. Zalecane są szczególnie po operacji kolana. 

Chondromalacja rzepki a ćwiczenia – czego nie wolno?

Warto zrobić sobie przerwę od intensywnych treningów, które mocno obciążają kolana. Unikaj ćwiczeń z obciążeniem, ponieważ może to pogorszyć stan już uszkodzonej chrząstki i stawu. Nie musisz jednak rezygnować z ćwiczeń całkowicie. Ruch jest najlepszym lekarstwem i powinieneś wykonywać ćwiczenia w możliwie jak największym, bezbolesnym zakresie. Możesz wybierać ćwiczenia aerobowe, takie jak pływanie czy jazda na rowerku stacjonarnym, które są łagodniejsze dla kolan. Profesjonaliści zalecają także ćwiczenia izometryczne, które wzmacniają kolana i pomagają stabilizować stawy. To ćwiczenia, w których mięśnie są napinane i rozluźniane sekwencyjnie. 

Chondromalacja rzepki – leczenie operacyjne

W przypadku braku skuteczności długotrwałego leczenia zachowawczego, lekarz ortopeda może zalecić operację. Jest ona wskazana jednak ostateczność, kiedy ból ogranicza normalne funkcjonowanie, a rehabilitacja i zmiana stylu życia nie przyniosły poprawy.  

W takim przypadku często wykorzystuje się technikę artroskopii kolana. Jest to małoinwazyjna metoda umożliwiająca dokładniejszą diagnozę. Procedury operacyjne mogą obejmować usunięcie uszkodzonej warstwy chrząstki, oczyszczenie i wyrównanie powierzchni stawowej, a także wypełnienie ubytków w chrząstce przy użyciu specjalnych preparatów.