REKLAMA

Odwarstwienie siatkówki – groźna choroba oczu prowadząca do utraty wzroku

Aktualizacja:

30 czerwca 2021

Publikacja:

30 czerwca 2021

Czas czytania:

4 min

Autor:

Redakcja

Wzrok, jako jeden z najważniejszych zmysłów człowieka, wymaga odpowiedniej troski. Tyczy się to szczególnie chorób oczu, które mogą doprowadzić do znacznego pogorszenia wzroku, a w skrajnych przypadkach – nawet do jego utraty. Jednym z takich schorzeń jest odwarstwienie siatkówki. Zastanawiasz się jakie są objawy tej choroby i na czym polega jej leczenie?

rtaImage106.jpg

Siatkówka – najważniejszy element ludzkiego oka

Siatkówka, czyli część oka odpowiedzialna za odbiór bodźców świetlnych, to cienka, przezroczysta błona zlokalizowana w tylnej części gałki ocznej. Jej budowa jest niezwykle złożona, ponieważ składa się na nią aż 10 różnych warstw, w tym warstwa nabłonka wzrokowego, która zawiera światłoczułe receptory, czyli czopki i pręciki.

Czym jest odwarstwienie siatkówki?

Odwarstwienie jest to stan, w którym siatkówka oddziela się od leżących za nią struktur, czyli nabłonka barwnikowego i błony naczyniowej. Początkowo schorzenie to występuje miejscowo, jednak w miarę postępu choroby może dojść do całkowitego odklejenia się siatkówki, co prowadzi do nieodwracalnego uszkodzenia wzroku.

Specjaliści wyróżniają kilka rodzajów tej choroby, a do najczęściej występujących należy:
  • przedarciowe odwarstwienie siatkówki – występuje, gdy obkurczające się ciało szkliste powoduje powstanie przedarcia w siatkówce, przez które wnika płyn z gałki ocznej i coraz bardziej oddziela siatkówkę od błony naczyniowej;
  • trakcyjne odwarstwienie siatkówki – siatkówka jest pociągana na całej swojej powierzchni poprzez kurczenie się błony szklistkowo-siatkówkowej;
  • wysiękowe odwarstwienie siatkówki – pomiędzy nabłonek barwnikowy a warstwę receptorową siatkówki przedostaje się płyn wysiękowy.

Co predysponuje do odklejenia siatkówki w oku?

Badania naukowe wskazują, że istnieje szereg czynników predysponujących do rozwoju odwarstwienia siatkówki. Wśród nich wymienia się przede wszystkim:
  • krótkowzroczność, zwłaszcza większą niż -6 dioptrii;
  • urazy głowy i gałki ocznej;
  • przebyte zabiegi i operacje w obrębie gałki ocznej;
  • odwarstwienie siatkówki w wywiadzie rodzinnym;
  • cukrzycę, w szczególności słabo kontrolowaną;
  • wcześniactwo;
  • wylewy krwi do ciała szklistego;
  • choroby tkanki łącznej, takie jak zespół Marfana, zespół Ehlersa-danlosa czy zespół Sticklera.

Objawy odklejenia siatkówki

Objawy odwarstwia siatkówki bardzo łatwo jest zignorować, ponieważ nie towarzyszą im z reguły dolegliwości bólowe. Chorzy najczęściej zauważają nagłe pogorszenie wzroku, które może objawiać się zaburzeniem ostrości widzenia, punktowym ubytkiem w polu widzenia bądź obecnością ciemnej kurtyny przesłaniającej część obrazu. Do charakterystycznych objawów odwarstwienia siatkówki należy także pojawienie się różnego rodzaju błysków świetlnych, mętów czy czarnych punktów w polu widzenia.

Co zrobić w przypadku odwarstwienia siatkówki?

Odklejenie siatkówki to schorzenie, w którym czas gra istotną rolę. Przyjmuje się, że najlepsze efekty przynosi interwencja medyczna podjęta maksymalnie w ciągu 24 godzin, dlatego pierwsze objawy tej choroby są przesłanką do jak najszybszej wizyty w Okulistycznej Izbie Przyjęć.
Złotym standardem w leczeniu odwarstwienia siatkówki jest zabieg chirurgiczny.

W przypadku odklejenia siatkówki wybór metody zależy przede wszystkim od rodzaju choroby oraz współtowarzyszących schorzeń gałki ocznej.

W leczeniu odwarstwienia najczęściej wykorzystuje się zabiegi mikrochirurgiczne, takie jak:
  • operacje wgłabiające – polega na wpukleniu gałki ocznej do środka oczodołu, za pomocą przyszycia do twardówki specjalnej plomby, dzięki czemu siatkówka zostaje dociśnięta do nabłonka barwnikowego;
  • pneumoretinopeksja – otwór w siatkówce zostaje zablokowany poprzez utworzenie w ciele szklistym niewielkiego pęcherza gazu;
  • witrektomia – istotą tego zabiegu jest usunięcie ciała szklistego wraz z trakcjami, a następnie zastąpienie go gazem bądź olejem silikonowym.
Uzupełnieniem zabiegów chirurgicznych może być krioterapia bądź fotokoagulacja laserowa. Metody te pozwalają zespolić na stałe siatkówkę z błoną naczyniową poprzez wytworzenie między nimi niewielkich blizn. Postępowanie takie zapobiega również przedostawaniu się płynu pod siatkówkę.

Autor: Redakcja