Rumień nagły (trzydniówka) – objawy i leczenie. Skąd bierze się rumień nagły u dzieci?

Rumień nagły to choroba najczęściej występująca u dzieci. Zazwyczaj pojawia się u maluchów między 6. miesiącem a 2. rokiem życia.

Klasyczny przebieg trzydniówki wygląda następująco:

1. Pojawia się wysoka gorączka do 40 stopni Celsjusza.
2. Po 2-3 dniach na ciele pojawia się wysypka, czemu towarzyszy ustępowanie gorączki.
3. Wysypka jest plamkowo-grudkowa bez świądu, pojawia się najpierw na tułowiu i twarzy, kolejno rozprzestrzenia się na kończyny dolne.
4. Wysypka może zniknąć nawet po 4 godzinach. Zazwyczaj ustępuje po 1-2 dobach.

Rumień nagły to choroba dotykająca głównie dzieci – aż 90 proc. przypadków dotyczy maluchów do 2. roku życia. Sporadycznie zdarzają się zachorowania u dorosłych, którzy chorobę przechodzą ciężej niż dzieci. U dorosłych często pojawia się powiększenie węzłów chłonnych lub zespół objawów przypominających mononukleozę zakaźną.

Rumień nagły – jak można się zarazić?

Rumień nagły to choroba wywoływana przez herpeswirusa 6 (HHV-6) lub 7 (HHV-7). Mimo nazwy wirus jest najbliżej spokrewniony z wirusem cytomegalii. HHV-6 i 7 rozmnażają się w komórkach nabłonka ślinianek, stąd w największych ilościach występują w ślinie zarówno osób chorych, jak i zdrowych dorosłych (nosicieli).

Rozpoznanie trzydniówki

Rumień nagły rozpoznaje się najczęściej na podstawie objawów klinicznych. U pacjenta występuje wysoka gorączka, a po jej ustąpieniu pojawia się wysypka. Lekarz różnicuje wygląd wykwitów skórnych – mogą się one pojawić także m.in. w przebiegu alergii, ospy lub bostonki. Rzadko zleca się badania krwi w celu ustalenia przyczyny wysokiej gorączki.

Leczenie rumienia nagłego (trzydniówki)

U osób z prawidłową odpornością leczenie rumienia jest objawowe – nie stosuje się żadnych leków mających zwalczyć wirusa, za to podaje się leki przeciwgorączkowe, należy też dbać o odpowiednie nawodnienie organizmu. Wysypki nie wolno niczym smarować, wykwity skórne ustępują samoistnie. Rumień nagły jest chorobą samoograniczającą się. Obecnie nie ma szczepionki chroniącej przed zachorowaniem.

Powikłania trzydniówki

Najczęstszym powikłaniem są drgawki, które mogą wystąpić nawet u 50% chorych. Opisano również zaburzenia pracy wątroby oraz zapalenie mózgu. Wirus wywołuje zakażenia latentne (uśpione), trwające całe życie, a do jego ponownej aktywacji dochodzi w sytuacji dużego osłabienia odporności (np. po przeszczepieniu narządów). 

Polecane artykuły:

Choroba kociego pazura – objawy zakażenia, profilaktyka, diagnostyka i leczenie Zapalenie pęcherzyka żółciowego – czy zawsze wymaga operacji?  Rumień po szczepieniu u dziecka i dorosłych – co robić?   Bąble po oparzeniu, pęcherze, rany – co robić?