REKLAMA

Skręcona kostka – objawy, rozległość opuchlizny. Jak długo nie można chodzić po skręceniu stawu skokowego?

Aktualizacja:

15 października 2024

Publikacja:

22 czerwca 2021

Czas czytania:

3 min

Autor:

Redakcja

Skręcona kostka – tak potocznie mówi się o skręceniu stawu skokowego. To często spotykany uraz, obejmujący więzadła i torebkę stawową. Objawy skręconej kostki to m.in. opuchlizna, ból w obrębie stawu i krwiaki. Dowiedz się, jak długo trwa leczenie skręconej kostki, i czym różni się skręcenie od zwichnięcia.

skręcona kostka

Skręcenie – na czym polega?

Staw skokowy to struktura o skomplikowanej budowie. Jednym z najczęściej występujących urazów w jego obrębie jest skręcenie boczne, do którego dochodzi poprzez gwałtowne, silne zgięcie stopy do wewnątrz. Torebka stawowa i więzadła stawowe ulegają wtedy rozciągnięciu; jeśli działająca na nie siła jest duża, mogą nawet zostać rozerwane.

W największym stopniu na uraz są narażone osoby uprawiające sport, przede wszystkim koszykarze, tenisiści i biegacze (szczególnie jeśli teren, po którym biegają, jest nierówny). Do skręcenia kostki może jednak dojść również podczas zwykłego spaceru.

Skręcenie kostki a zwichnięcie

Ze względu na ciężkość uszkodzenia urazy dzielimy na skręcenia, zwichnięcia i złamania. Skręcenie dotyczy wyłącznie tkanek miękkich. Zwichnięcie jest natomiast urazem poważniejszym, bardziej bolesnym – powierzchnie stawowe (kości tworzące staw) ulegają wtedy całkowitemu przemieszczeniu względem siebie.

Skręcenie kostki – objawy

Objawy skręcenia kostki zależą od tego, jak poważny jest uraz.
  • I stopień – więzadła uległy rozciągnięciu, ale nie zostały uszkodzone. Pacjent może chodzić, mimo że odczuwa niewielki ból w okolicy kostki bocznej. Występuje nieduży obrzęk (opuchlizna) oraz tkliwość w miejscu urazu.
  • II stopień – więzadła zostały częściowo rozerwane. Pacjent albo nie może chodzić, albo chodzi z dużym trudem, odczuwa znaczny ból. Obrzęk jest dość rozległy, pojawia się też krwiak (zasinienie tkanki podskórnej).
  • III stopień – doszło do całkowitego rozerwania więzadeł. Pacjent nie może chodzić, odczuwa silny ból. Występuje rozległy obrzęk oraz krwiak. W późniejszym okresie może pojawić się niestabilność stawu.

Diagnostyka i leczenie skręcenia stawu skokowego

Aby ocenić stopień uszkodzeń stawu skokowego po urazie, wykonuje się badanie fizykalne oraz badania obrazowe: RTG, USG lub (rzadziej) rezonans magnetyczny. Pozwalają one wykluczyć poważniejsze zmiany, takie jak zwichnięcia czy złamania.

Leczenie skręconej kostki polega na stosowaniu zasady RICE.
  • Rest – odciążanie kończyny (odpoczynek, używanie kul łokciowych).
  • Ice – chłodzenie stawu np. okładami z lodem.
  • Compression – stosowanie opatrunku uciskowo-usztywniającego.
  • Elevation – unoszenie kończyny ponad poziom ciała.
W celu złagodzenia dolegliwości można wspomóc się żelami i maściami o działaniu przeciwbólowym oraz przeciwobrzękowym.

W cięższych przypadkach może być konieczne założenie opatrunku gipsowego, a nawet – jeśli uraz jest zaawansowany – przeprowadzenie operacji polegającej na rekonstrukcji uszkodzonych więzadeł. Po zdjęciu opatrunku gipsowego przy skręceniu kostki II i III stopnia zaleca się rozpoczęcie rehabilitacji.

Skręcenie kostki – jak długo nie można chodzić?

Odpowiedź na to pytanie zależy od stopnia zaawansowania urazu. W przypadku skręcenia lekkiego (I stopnia) pacjent przeważnie może pokonywać krótkie dystanse, ale powinien oszczędzać nogę przez ok. 10 dni. W poważniejszych przypadkach, wymagających założenia opatrunku gipsowego, odzyskanie pełnej sprawności może zająć kilka lub nawet kilkanaście tygodni.