REKLAMA

Złamanie kości śródstopia – objawy, leczenie

Aktualizacja:

26 listopada 2021

Publikacja:

26 listopada 2021

Czas czytania:

4 min

Autor:

Redakcja

Pęknięta kość śródstopia (potocznie: złamanie stopy) polega na przerwaniu ciągłości kości w środkowej części stopy. Występuje zarówno u dzieci, jak i dorosłych. Złamana kość śródstopia to kontuzja, która może wynikać z takich czynników, jak przeciążenie treningowe (postępujące mikrourazy – tzw. złamanie zmęczeniowe) czy wypadki (częstą przyczyną jest np. upadek z wysokości). Warto wiedzieć, że na złamanie śródstopia narażone są też osoby z reumatoidalnym zapaleniem stawów. Jakie są objawy złamania śródstopia? Jakie ćwiczenia wykonywać po złamaniu kości śródstopia?

Złamanie kości śródstopia dotyczy często dorosłych i dzieci.
Na budowę stopy składa się 26 kości – połączonych ze sobą aparatem więzadłowo–stawowym. W szkielecie stopy wyróżnić można trzy główne części: kości palców stopy (numerację kości śródstopia zaczyna się od kości leżących najbardziej przyśrodkowo), śródstopie oraz kości stępu (czyli kości: łódkowa, piętowa, skokowa, sześcienna i klinowata).

Na wydajność i wydolność stopy, która pełni funkcję podpory i zrównoważenia ciała (śródstopie to tzw. metapodium kończyny), wpływają takie czynniki, jak sprawność mięśniowa, stan więzadeł oraz struktura tkanki kostnej. Nie bez znaczenia jest też anatomia i ogólna kondycja organizmu (np. nadwaga i otyłość mogą przyczyniać się do zwyrodnień stawów i kości).

Złamane śródstopie – rodzaje

  • często diagnozowanym złamaniem śródstopia jest tzw. złamanie Jones’a (nazwa wzięła się od nazwiska Roberta Jones’a, który opisał tę kontuzję jako pierwszy). Złamanie 5. kości śródstopia występuje na granicy nasady i przynasady kości śródstopia – to punkt o słabym ukrwieniu, zatem gojenie może trwać nieco dłużej niż w przypadku innych złamań.
  • „złamanie tenisisty” to kolejny często występujący typ złamania kości śródstopia (to tzw. złamanie awulsyjne); do złamań tego typu dochodzi na skutek oderwania niewielkiego fragmentu od końca kości (np. w wyniku raptownego zatrzymania się lub nagłej zmiany kierunku biegu);
  • złamanie zmęczeniowe kości śródstopia – w tym przypadku do złamania dochodzi stopniowo, a przyczyną są mikrouszkodzenia tkanki kostnej; złamanie zmęczeniowe w stopie może dotyczyć 2. i 3. kości śródstopia lub kości sześciennej (czyli stykającej się z 4. i 5. kością śródstopia); występuje u zawodowych sportowców lub sportowców-amatorów, którzy nie dbają o odpowiednie przygotowanie do treningu.

Złamane śródstopie – objawy

Objawy złamanego śródstopia są podobne w przebiegu różnych typów złamań stopy – niezależnie od tego, która kość w stopie uległa uszkodzeniu. Mogą wystąpić m.in.:
  • silne bóle bocznej strony stopy
  • nasilenie bólu w trakcie chodzenia
  • utrudniony ruch palcami stopy
  • ból towarzyszący ruchom palców stopy
  • ustąpienie bólu przy odciążeniu stopy
  • obrzęki, zaczerwienienia w miejscu złamania

Złamana kość śródstopia – leczenie

Sposób leczenia i rehabilitacji po złamaniu zależą od typu złamania kości śródstopia. Metoda leczenia bez gipsu możliwa jest w niektórych przypadkach złamania awulsyjnego – w takim przypadku stosowane są np. ortezy stopowo-goleniowe (tzw. but marszowy) lub specjalne obuwie z twardą podeszwą.

Ile potrzebujesz dni zwolnienia po złamaniu kości śródstopia?

To zależy od wielu czynników – można przyjąć, że okres od 6 do 8 tygodni na leczenie złamania 5. kości śródstopia to minimum (często w tym okresie zalecany jest całkowity zakaz obciążania kończyny). Najbardziej problematyczne może być rozwijające się długo złamanie zmęczeniowe – jeśli doszło do wielu mikrourazów, to gojenie może trwać kilkanaście, a nawet do 20 tygodni.  

W niektórych przypadkach terapia obejmuje unieruchomienie stopy (za pomocą gipsu lub szyny) – i taka metoda jest wystarczająca. Przy skomplikowanych złamaniach konieczne jest leczenie operacyjne.

Ważnym elementem leczenia w każdym przypadku jest rehabilitacja. Wykonywane są masaże, kinezyterapia, fizykoterapia, laseroterapia, ultradźwięki, krioterapia, elektrostymulacja, kąpiele wirowe. W czasie leczenia konieczny jest cykliczny kontakt z lekarzem i rehabilitantem – oraz wykonywanie zalecanych badań, w tym m.in. monitorujące postęp zrostu badanie RTG.

Autor: Jacek Krajl