Strensiq (100 mg/ml, 12 fiolek 0,8 ml, roztw. do wstrz.)
Skład
Strensiq 40 mg/ml – 1 ml roztworu zawiera 40 mg asfotazy alfa. 1 fiolka zawiera 0,45 ml roztworu i 18 mg asfotazy alfa (40 mg/ml). 1 fiolka zawiera 0,7 ml roztworu i 28 mg asfotazy alfa (40 mg/ml). 1 fiolka zawiera 1,0 ml roztworu i 40 mg asfotazy alfa (40 mg/ml). Strensiq 100 mg/ml – 1 ml roztworu zawiera 100 mg asfotazy alfa. 1 fiolka zawiera 0,8 ml roztworu i 80 mg asfotazy alfa (100 mg/ml). Asfotaza alfa wytwarzana w komórkach jajnika chomika chińskiego (CHO) z wykorzystaniem technik inżynierii genetycznej.
Forma leku
roztw. do wstrz.
Działanie
Asfotaza alfa to ludzka, rekombinowana, tkankowo niespecyficzna fosfataza zasadowa-Fc-dekaasparaginianowa (białko fuzyjne). Asfotaza alfa jest rozpuszczalną glikoproteiną składającą się z dwóch identycznych łańcuchów polipeptydowych, każdy o długości 726 aminokwasów, składających się z (i) domeny katalitycznej ludzkiej, tkankowo niespecyficznej fosfatazy zasadowej, (ii) fragmentu Fc ludzkiej immunoglobuliny G1 oraz (iii) domeny peptydowej dekaasparaginianu. Hipofosfatazja jest rzadką, ciężką i potencjalnie śmiertelną chorobą o podłożu genetycznym powodowaną przez mutację (mutacje) w genie kodującym tkankowo niespecyficzną fosfatazę zasadową, co prowadzi do zaburzenia mineralizacji kości, związanego z innymi objawami klinicznymi, w tym ograniczoną mobilnością oraz powikłaniami oddechowymi. Poprzez uzupełnianie niedoboru tkankowo niespecyficznej fosfatazy zasadowej, asfotaza alfa wspiera mineralizację kośćca u pacjentów z hipofosfatazją. Dane farmakokinetyczne ze wszystkich badań klinicznych dotyczących asfotazy alfa zostały poddane analizie z wykorzystaniem metod farmakokinetyki populacyjnej. Zmienne farmakokinetyczne określone na drodze analiz farmakokinetyki populacyjnej są reprezentatywne dla całej grupy pacjentów z hipofosfatazją w wieku od 1 dnia do 66 lat, przy podawaniu leku podskórnie w dawce do 28 mg/kg/tydz. oraz różnych grup odpowiadających czasowi wystąpienia choroby. Całkowita biodostępność oraz współczynnik wchłaniania po podaniu podskórnym wynosiły odpowiednio 0,602 (95% CI: 0,567, 0,638) lub 60,2% oraz 0,572 (95%CI: 0,338, 0,967)/dobę lub 57,2%. Do czynników zewnętrznych, które miały wpływ na ekspozycje farmakokinetyczne na asfotazę alfa należały aktywność konkretnego preparatu oraz całkowita zawartość kwasu sialowego. Wartość średnia T0,5 po podaniu podskórnym wynosiła 2,28 (± 0,58) doby. U dorosłych pacjentów z postacią dziecięcą hipofosfatazji farmakokinetyka asfotazy alfa w dawkach 0,5, 2 i 3 mg/kg masy ciała podawanych 3 razy w tygodniu była zgodna z farmakokinetyką obserwowaną u dzieci i młodzieży z dziecięcą postacią hipofosfatazji, co przemawia za stosowaniem zatwierdzonej dawki 6 mg/kg mc. na tydzień w leczeniu dorosłych pacjentów z dziecięcą postacią hipofosfatazji.
Wskazania
Lek jest wskazany do stosowania w długotrwałej enzymatycznej terapii zastępczej u pacjentów w każdym wieku z rozpoznaną dziecięcą postacią hipofosfatazji w leczeniu objawów kostnych choroby.
Przeciwwskazania
Ciężka lub zagrażająca życiu nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą, w przypadku braku możliwości opanowania tej reakcji.
Środki ostrożności
Identyfikowalność. W celu poprawienia identyfikowalności leków biologicznych należy czytelnie zapisać nazwę i numer serii podawanego preparatu. Nadwrażliwość. U pacjentów leczonych asfotazą alfa zgłaszano reakcje nadwrażliwości, w tym objawy przedmiotowe i podmiotowe zgodne z anafilaksją. Do objawów tych należały: trudności w oddychaniu, uczucie dławienia, obrzęk okołooczodołowy oraz zawroty głowy. Reakcje te występowały w ciągu kilku minut po podskórnym podaniu asfotazy alfa i możliwe jest ich wystąpienie u pacjentów poddawanych leczeniu przez czas dłuższy niż 1 rok. Do innych reakcji nadwrażliwości należały: wymioty, nudności, gorączka, ból głowy, uderzenia gorąca z zaczerwienieniem skóry, drażliwość, dreszcze, rumień skóry, wysypka, świąd i hipestezja jamy ustnej. Jeżeli wystąpią takie reakcje, zaleca się natychmiastowe przerwanie stosowania leku i rozpoczęcie odpowiedniego leczenia. Należy uwzględniać obowiązujące standardy medyczne w leczeniu ratunkowym. Po wystąpieniu ciężkiej reakcji należy rozważyć zagrożenia i korzyści związane z ponownym podaniem asfotazy alfa poszczególnym pacjentom, uwzględniając inne czynniki mogące zwiększać ryzyko reakcji nadwrażliwości, takie jak współistniejące zakażenie i(lub) stosowanie antybiotyków. W przypadku podjęcia decyzji o ponownym podaniu leku należy tego dokonać pod nadzorem lekarza i można rozważyć zastosowanie odpowiedniej premedykacji. Pacjentów należy monitorować pod kątem nawrotu objawów przedmiotowych i podmiotowych ciężkiej reakcji nadwrażliwości. O tym, czy istnieje potrzeba nadzoru w czasie kolejnych podań leku i potrzeba leczenia ratunkowego w przypadku opieki w domu, powinien zadecydować lekarz prowadzący leczenie. Ciężka lub potencjalnie zagrażająca życiu nadwrażliwość stanowi przeciwwskazanie do ponownego zastosowania leku, w przypadku braku możliwości opanowania tej reakcji. Reakcje na wstrzyknięcie. Podawanie asfotazy alfa może prowadzić do reakcji w miejscu wstrzyknięcia (włączając w to rumień, wysypkę, odbarwienie skóry, świąd, ból, grudki, guzki, atrofię), zdefiniowanych jako jakiekolwiek działania niepożądane występujące podczas wstrzykiwania lub do końca dnia, w którym nastąpiło wstrzyknięcie. Zmiana miejsca wstrzyknięcia może pomóc w ograniczeniu tych reakcji do minimum. Jeżeli u pacjenta wystąpi ciężka reakcja w miejscu wstrzyknięcia, należy przerwać podawanie leku i rozpocząć odpowiednie leczenie. Lipodystrofia. Zgłaszano występowanie miejscowej lipodystrofii, w tym lipoatrofii i lipohipertrofii w miejscach wstrzyknięcia u pacjentów leczonych przez wiele miesięcy asfotazą alfa w badaniach klinicznych. Pacjenci powinni przestrzegać odpowiedniej techniki wstrzykiwania i zmiany jego miejsc. Kraniosynostoza. W badaniach klinicznych dotyczących asfotazy alfa zgłaszano jako zdarzenie niepożądane kraniosynostozę (związaną z podwyższonym ciśnieniem śródczaszkowym), w tym pogorszenie się stanu pacjentów z kraniosynostozą i wystąpienie malformacji Arnolda-Chiariego, u pacjentów z hipofosfatazją w wieku <5 lat. Dostępne dane są niewystarczające, aby potwierdzić związek przyczynowy pomiędzy ekspozycją na lek a progresją kraniosynostozy. Występowanie kraniosynostozy jako objawu hipofosfatazji jest udokumentowane w dostępnej literaturze. Kraniosynostoza występowała u 61,3% nieleczonych pacjentów z hipofosfatazją niemowlęcą w okresie od urodzenia do piątego roku życia. Kraniosynostoza może prowadzić do zwiększenia ciśnienia śródczaszkowego. Zaleca się okresowe kontrole (włączając w to badanie dna oka w kierunku oznak tarczy zastoinowej) oraz natychmiastową interwencję w przypadku zwiększenia ciśnienia śródczaszkowego u pacjentów z hipofosfatazją w wieku poniżej 5 lat. Zwapnienie pozakostne. W badaniach klinicznych dotyczących asfotazy alfa u pacjentów z hipofosfatazją zgłaszano występowanie zwapnienia w obrębie oczu (spojówki i rogówki) oraz wapnicy nerek. Dostępne dane są niewystarczające, aby potwierdzić związek przyczynowy pomiędzy ekspozycją na asfotazę alfa a zwapnieniem pozakostnym. Zwapnienia w obrębie oczu (spojówki i rogówki) oraz wapnica nerek jako manifestacja hipofosfatazji zostały opisane w dostępnej literaturze. Wapnica nerek wystąpiła u 51,6% nieleczonych pacjentów z hipofosfatazją niemowlęcą w okresie od urodzenia do piątego roku życia. U pacjentów z hipofosfatazją zaleca się wykonywanie badań okulistycznych oraz badań ultrasonograficznych nerek w momencie rozpoczęcia leczenia i następnie okresowo. Poziom parathormonu i wapnia w surowicy. Stężenie parathormonu w surowicy może wzrastać u pacjentów z hipofosfatazją, którzy otrzymują asfotazę alfa, w szczególności podczas pierwszych 12 tygodni leczenia. Zaleca się kontrolowanie stężenia parathormonu i wapnia w surowicy u pacjentów leczonych asfotazą alfa. Konieczne może być dodatkowe podawanie wapnia i witaminy D. Nieproporcjonalnie duży przyrost masy ciała. U pacjentów może wystąpić nieproporcjonalnie duży przyrost masy ciała, zaleca się kontrolę diety. Substancje pomocnicze. Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na fiolkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”.
Ciąża i laktacja
Brak wystarczających danych dotyczących stosowania asfotazy alfa u kobiet w okresie ciąży. Po wielokrotnym podaniu podskórnym myszom w okresie ciąży w zakresie dawek terapeutycznych (>0,5 mg/kg), stężenia asfotazy alfa były mierzalne u płodów przy wszystkich badanych dawkach. Sugeruje to istnienie transportu przezłożyskowego asfotazy alfa. Badania na zwierzętach dotyczące szkodliwego wpływu na reprodukcję są niewystarczające. Asfotaza alfa nie jest zalecana do stosowania w okresie ciąży oraz u kobiet w wieku rozrodczym niestosujących skutecznej metody antykoncepcji. Brak wystarczających danych dotyczących przenikania asfotazy alfa do mleka ludzkiego. Nie można wykluczyć zagrożenia dla noworodków/dzieci. Należy podjąć decyzję, czy przerwać karmienie piersią czy przerwać podawanie asfotazy alfa, biorąc pod uwagę korzyści z karmienia piersią dla dziecka i korzyści z leczenia dla matki. Przeprowadzone badania przedkliniczne dotyczące płodności nie wykazały wpływu na płodność ani na rozwój embrionalny ani płodowy.
Działania niepożądane
Bardzo często: ból głowy, rumień, ból kończyn, reakcje w miejscu wstrzyknięcia, gorączka, drażliwość, stłuczenia. Często: zapalenie tkanki łącznej w miejscu wstrzyknięcia, nasilone siniaczenie, reakcje anafilaktoidalne, nadwrażliwość, hipokalcemia, uderzenia gorąca, hipestezja jamy ustnej, nudności, odbarwienie skóry, zaburzenia skóry (luźna skóra), ból mięśni, kamica nerkowa, dreszcze, blizny. Reakcje w miejscu wstrzyknięcia (włączając w to atrofię w miejscu wstrzyknięcia, ropień, rumień, odbarwienie, ból, świąd, plamki, obrzęk, stłuczenia, siniaczenie, lipodystrofię (lipoatrofię lub lipohipertrofię), stwardnienia, reakcje, guzki, wysypkę, grudki, krwiaki, stan zapalny, pokrzywkę, zwapnienie, uczucie ciepła, krwotoki, zapalenie tkanki łącznej, blizny, narośl tkanki, wynaczynienie, złuszczanie oraz pęcherzyki) są najczęstszymi działaniami niepożądanymi obserwowanymi w badaniach klinicznych u około 74% pacjentów. Większość stanów w miejscu podania miała charakter łagodny i ustąpiła samoistnie, a większość przypadków (>99%) zgłoszono jako działania niepożądane nieciężkie. W badaniach klinicznych u większości pacjentów doświadczających reakcji w miejscu wstrzyknięcia wystąpiły one po raz pierwszy w ciągu początkowych 12 tygodni leczenia asfotazą alfa, a u niektórych reakcje te występowały nadal, przez rok lub dłużej od rozpoczęcia podawania asfotazy alfa. Jeden pacjent wycofał się z badania z powodu nadwrażliwości w miejscu wstrzyknięcia. Nadwrażliwość. Do reakcji nadwrażliwości należą: rumień/zaczerwienienie skóry, gorączka, wysypka, świąd, drażliwość, nudności, wymioty, ból, dreszcze, hipestezja jamy ustnej, ból głowy, uderzenia gorąca z zaczerwienieniem skóry, częstoskurcz, kaszel oraz objawy przedmiotowe i podmiotowe charakterystyczne dla anafilaksji. Otrzymano także kilka zgłoszeń przypadków reakcji anafilaktoidalnej/nadwrażliwości, które wiązały się z objawami przedmiotowymi i podmiotowymi w postaci trudności w oddychaniu, uczucia dławienia, obrzęku okołooczodołowego i zawrotów głowy. Immunogenność. Istnieje ryzyko immunogenności. Spośród 109 pacjentów z hipofosfatazją włączonych do badań klinicznych, dla których dostępne były dane dotyczące obecności przeciwciał po rozpoczęciu badania, u 97/109 pacjentów (89,0%) po pewnym okresie od rozpoczęcia leczenia preparatem stwierdzono obecność przeciwciał specyficznych względem leku. Spośród tych 97 pacjentów, u 55 pacjentów (56,7%) stwierdzono obecność przeciwciał neutralizujących po pewnym okresie od rozpoczęcia badania. Przeciwciała (z obecnością przeciwciał neutralizujących lub bez takich przeciwciał) pojawiały się po różnym okresie czasu. W badaniach klinicznych nie wykazano, że pojawienie się przeciwciał wpływało na skuteczność kliniczną lub bezpieczeństwo. Dane dotyczące przypadków zaobserwowanych po wprowadzeniu leku do obrotu sugerują, że pojawienie się przeciwciał może wpływać na skuteczność kliniczną. W badaniach klinicznych nie obserwowano żadnych trendów w zakresie zależności działań niepożądanych od obecności przeciwciał. U niektórych pacjentów z potwierdzonym dodatnim wynikiem badania na obecność przeciwciał przeciwlekowych (ADA) wystąpiły reakcje w miejscu wstrzyknięcia i (lub) nadwrażliwość, nie stwierdzono jednak spójnego trendu w zakresie częstości tych reakcji w czasie w porównaniu pacjentów, u których kiedykolwiek stwierdzono dodatni wynik badania na obecność ADA, i tych, u których wyniki badań na obecność ADA zawsze były ujemne.
Interakcje
Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji przy stosowaniu asfotazy alfa. W oparciu o budowę chemiczną substancji czynnej i jej farmakokinetykę prawdopodobieństwo, że asfotaza alfa będzie miała wpływ na metabolizm przez cytochrom P-450 jest niewielkie. Asfotaza alfa zawiera domenę katalityczną posiadającą aktywność tkankowo niespecyficznej fosfatazy zasadowej. Podawanie asfotazy alfa może wpływać na wyniki rutynowych badań aktywności fosfatazy zasadowej w surowicy w laboratoriach szpitalnych. Efektem będzie wynik wskazujący na aktywność fosfatazy zasadowej na poziomie wielu tysięcy jednostek na litr. Ze względu na różne cechy enzymów wyniki uzyskane dla aktywności asfotazy alfa nie mogą być interpretowane w taki sam sposób jak w przypadku fosfatazy zasadowej. Fosfatazę zasadową (ALP) stosuje się jako biomarker w wielu rutynowych badaniach laboratoryjnych. Obecność asfotazy alfa w materiale laboratoryjnym może doprowadzić do odczytu błędnych wartości. Lekarz prowadzący leczenie powinien poinformować laboratorium wykonujące test, że pacjent otrzymuje lek wpływający na aktywność ALP. U pacjentów otrzymujących produkt leczniczy Strensiq można rozważyć przeprowadzenie alternatywnych testów (tj. niewykorzystujących systemu reporterowego skoniugowanego z ALP).
Dawkowanie
Podskórnie. Leczenie powinno zostać rozpoczęte przez lekarza doświadczonego w leczeniu pacjentów z zaburzeniami metabolicznymi lub kostnymi. Zalecany schemat dawkowania asfotazy alfa to 2 mg/kg mc. podawane podskórnie 3 razy w tygodniu lub 1 mg/kg mc. podawane podskórnie 6 razy w tygodniu. Maksymalna zalecana dawka asfotazy alfa to 6 mg/kg/tydzień. W celu uzyskania szczegółowych danych należy zapoznać się z tabelą dawkowania w ChPL. Pominięcie dawki. W przypadku pominięcia dawki asfotazy alfa nie należy wstrzykiwać dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki. Szczególne grupy pacjentów. Dorośli pacjenci. Farmakokinetykę, farmakodynamikę i bezpieczeństwo stosowania asfotazy alfa badano u pacjentów z hipofosfatazją w wieku >18 lat. Nie jest konieczne dostosowanie dawki u dorosłych pacjentów z postacią dziecięcą hipofosfatazji. Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności asfotazy alfa u pacjentów w podeszłym wieku i w związku z tym nie można zalecić specyficznego dla nich schematu dawkowania. Nie oceniano bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności asfotazy alfa u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i w związku z tym nie można zalecić specyficznego dla nich schematu dawkowania. Nie oceniano bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności asfotazy alfa u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby i w związku z tym nie można zalecić specyficznego dla nich schematu dawkowania. Sposób podawania. Lek przeznaczony jest wyłącznie do podawania podskórnego. Nie jest on przeznaczony do wstrzyknięcia dożylnego lub domięśniowego. Objętość leku w pojedynczym wstrzyknięciu nie powinna przekraczać 1 ml. Jeżeli konieczne jest podanie ponad 1 ml, preparat należy podać w postaci kilku wstrzyknięć. Lek należy podawać z wykorzystaniem sterylnych, jednorazowych strzykawek i igieł iniekcyjnych. Strzykawki powinny mieć pojemność wystarczająco małą, aby możliwe było pobranie z fiolki zalecanej dawki z wystarczającą dokładnością. Należy zmieniać miejsca podania i prowadzić szczegółową obserwację miejsca wstrzyknięcia w kierunku wystąpienia objawów możliwej reakcji. Pacjenci mogą sami wstrzykiwać sobie lek jedynie, jeżeli zostaną właściwie przeszkoleni w zakresie procedury podawania. W celu uzyskania informacji dotyczących przygotowania preparatu do stosowania należy zapoznać się z punktem 6.6 w ChPL (Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania leku do stosowania).
Uwagi
Lek nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Przechowywać w lodówce (2st.C-8st.C). Nie zamrażać. Stabilność chemiczna i fizyczna gotowego do użycia preparatu wynosi do 3 h w temperaturze w zakresie od 23st.C do 27st.C.
Dane o lekach i suplementach diety dostarcza
