Objawy dyzuryczne
Pacjenci z dysurią oddają mocz często, ale w niewielkich ilościach. Mimo że nie przyjmują więcej płynów niż zwykle, to zwiększa się częstotliwość ich wizyt w toalecie. Oddają mocz kroplami, strumieniem słabym lub przerywanym.Objawami dyzurycznymi nazywamy różne dolegliwości towarzyszące czasami trudnościom w oddawaniu moczu. Można wśród nich wymienić:
- bolesne, naglące parcie na pęcherz,
- uczucie pieczenia, mrowienia lub szczypania podczas oddawania moczu,
- ból podczas oddawania moczu.
Przyczyny dysurii
Dysuria najczęściej jest rezultatem zakażenia dróg moczowych, przeważnie zapalenia pęcherza moczowego. Za zaburzenia tego typu mogą też odpowiadać choroby cewki moczowej, gruczołu krokowego, moczowodów, miedniczek nerkowych i nerek.Inne możliwe przyczyny dysurii to m.in.:
- choroby żeńskich narządów płciowych,
- choroby dermatologiczne,
- stosowanie niektórych leków (np. opioidów, ketaminy, cyklofosfamidu),
- wady anatomiczne cewki moczowej,
- uraz,
- zaburzenia psychiczne.
Dysuria u kobiet i u mężczyzn
Zapalenie pęcherza i inne zakażenia układu moczowego są szczególnie częstą przyczyną dysurii u kobiet. Wiąże się to z budową anatomiczną – cewka moczowa u kobiet jest krótsza niż u mężczyzn, co czyni ją podatną na infekcje. U niektórych kobiet zakażenie układu moczowego nawraca i występuje nawet kilka razy w roku. Problem ten częściej dotyka kobiety aktywne seksualnie oraz kobiety w ciąży. Dysuria u kobiet może też być objawem chorób ginekologicznych, czyli schorzeń związanych z układem płciowym – np. endometriozy, zapalenia sromu i pochwy, zapalenia szyjki macicy.W przypadku mężczyzn dysurię często powodują choroby gruczołu krokowego (stany zapalne, łagodny rozrost, rak) i choroby przenoszone drogą płciową. Trudności w oddawaniu moczu u mężczyzn mogą również wynikać m.in. z zapalenia jądra i najądrza.
Dysuria – diagnostyka i leczenie
Z dysurią i objawami dyzurycznymi należy zgłosić się do lekarza pierwszego kontaktu lub lekarza urologa, który zbierze wywiad i przeprowadzi badanie fizykalne. W razie potrzeby specjalista zleci też badania dodatkowe, takie jak badanie ogólne moczu, badanie bakteriologiczne moczu czy USG dróg moczowych.Leczenie zależy od rozpoznanej przyczyny zaburzeń. W przypadku zakażeń układu moczowego zazwyczaj stosuje się antybiotykoterapię.
Bibliografia:
1. Gajewski P. (red.), Interna Szczeklika, Medycyna praktyczna, Kraków 2020.
2. Michels T.C., Sands J.E., Dysuria: Evaluation and Differential Diagnosis in Adults, „American Academy of Family Physicians” 2015, nr 92(9), s. 778–788.
