Hashimoto – objawy psychiczne
Osoby z chorobą Hashimoto często doświadczają dolegliwości psychicznych: mają stany depresyjne oraz wahania nastrojów, są apatyczne i pozbawione energii, trudno im się skupić i wykonywać codzienne zadania. Po wyrównaniu poziomu hormonów w organizmie objawy powinny stopniowo ustępować. Jeśli tak się jednak nie stanie, można domniemywać, że dolegliwości psychiczne wynikają z współistnienia chorób afektywnych (samoistnej depresji lub choroby dwubiegunowej).
Do objawów psychicznych dochodzą inne, nie mniej uciążliwe symptomy: sucha skóra, wypadające włosy, przyrost masy ciała, senność i uczucie zimna. To wszystko nie pozostaje bez wpływu na samopoczucie chorego.
Emocje towarzyszące diagnozie
Pogodzenie się z diagnozą bywa trudne. Może pojawić się złość, rozgoryczenie, strach, poczucie bezradności i braku kontroli nad własnym zdrowiem. Chorzy zastanawiają się, jak choroba Hashimoto wpłynie na ich życie – czy będą musieli drastycznie zmienić swój styl życia, czy będą ograniczani przez chorobę. Młode kobiety często martwią się, czy uda im się zajść w ciążę i urodzić dziecko.
Droga do akceptacji choroby Hashimoto nie jest łatwa, ale pomóc może samodzielne, aktywne poszukiwanie informacji o tym schorzeniu. Warto skontaktować się ze specjalistą i zadać mu wszystkie pytania, korzystać z rzetelnych źródeł wiedzy, szukać grup wsparcia, rozmawiać z innymi chorymi.
Życie z chorobą Hashimoto
Nie istnieje leczenie przyczynowe choroby Hashimoto. W przypadku stwierdzonej niedoczynności tarczycy stosuje się leczenie objawowe polegające przede wszystkim na podawaniu hormonów tarczycy. Wyrównanie gospodarki hormonalnej prowadzi do złagodzenia dolegliwości, dzięki czemu chory może normalnie funkcjonować. Hashimoto ma więc charakter przewlekły i wymaga długotrwałej opieki endokrynolgicznej. Pacjent musi regularnie przyjmować leki, wykonywać badania hormonów tarczycy oraz odbywać wizyty kontrolne u endokrynologa.
Czy są rzeczy, których nie można robić w związku z chorobą Hashimoto? Gdy objawy są nasilone, pozostanie aktywnym może być trudne, jednak właściwie leczona choroba w większości przypadków nie wpływa na długość ani jakość życia. Osoba chora może uprawiać sport, realizować swoje pasje i cele zawodowe. Wsparciem w leczeniu choroby jest stosowanie odpowiedniej diety. Nie musi być to jednak dieta eliminacyjna – to nieprawda, że dieta bezglutenowa powinna być stosowana u wszystkich chorych z chorobą Hashimoto. Warto skonsultować się z dietetykiem w celu ustalenia najlepszego sposobu żywienia.
Jak wspierać bliskich cierpiących na chorobę Hashimoto?
Hashimoto nie należy lekceważyć. Diagnoza zwykle stawiana jest na późnym etapie rozwoju choroby, gdy objawy wywołane niedoczynnością tarczycy są nasilone, a choremu trudno normalnie funkcjonować. Ważne, by w tej sytuacji otoczenie wykazywało zrozumienie i empatię. Trzeba pamiętać, że huśtawki nastrojów, drażliwość i zmęczenie są skutkami zaburzeń hormonalnych i nie wynikają ze złej woli chorego. Osoby cierpiące na chorobę Hashimoto czasami słyszą, że są leniwe, że histeryzują, a choroba jest tylko wymówką. Jeśli bliska nam osoba otrzymała diagnozę, powinniśmy spróbować dowiedzieć się czegoś o chorobie. Należy opierać się na wiarygodnych źródłach, a nie zasłyszanych opiniach. Dzięki temu zrozumiemy, z czym wiąże się choroba Hashimoto, i jak może wpływać na zachowanie. Wsparcie można okazywać na różne sposoby: poprzez rozmowę i dodawanie otuchy w trudnych momentach, towarzyszenie choremu podczas wizyt u specjalistów, przypominanie o zażywaniu leków i wykonywaniu badań. Jeśli nie wiesz, jak rozmawiać z osobą chorą, i zauważasz negatywne zmiany w waszej relacji, zawsze możesz zwrócić się po poradę do psychologa.
Polecane artykuły:
Lewotyroksyna – co to jest? Wskazania do stosowania i skutki uboczne 
Jonogram – normy i interpretacja wyników badań 
Czy przy alergii na jad pszczoły można zapobiegawczo brać adrenalinę po ukąszeniu szerszenia? 
Zatrzymanie wody w organizmie – przyczyny, objawy. O czym świadczą opuchnięte kostki i stopy? 
