REKLAMA

Jak przygotować dziecko do badania rezonansem lub tomografem?

Aktualizacja:

16 listopada 2020

Publikacja:

16 listopada 2020

Czas czytania:

4 min

Autor:

Redakcja

Wielu rodziców obawia się badań dzieci w tomografie komputerowym oraz w rezonansie magnetycznym. Czy badania są bezpieczne dla dzieci? Jak wyglądają takie badania? Jakie są skutki uboczne kontrastu?

Rodzaj badania – czy będzie to tomograf czy rezonans – uzależniony jest od wskazań medycznych. Dzieci, które np. doznały urazu, najczęściej badane są w tomografie komputerowym (TK). To metoda pozwalająca szybko określić rodzaj i rozległość obrażeń małego pacjenta. Dzięki badaniu TK lekarz najszybciej jak to możliwe otrzymuje pełne informacje i może podjąć decyzję o przebiegu leczenia.

Badanie w rezonansie magnetycznym (MRI) jest bardziej uciążliwe dla dziecka, które w trakcie procedury musi pozostawać w bezruchu. Badanie MRI trwa dłużej niż w TK i jest głośne ze względu na dźwięki, które wydaje urządzenie. Badanie to jest jednak w pełni bezpieczne.

Badanie w rezonansie magnetycznym

Rezonans magnetyczny (MR i MRI) wykorzystuje pole magnetyczne oraz fale radiowe. Pacjent leży na specjalnym łóżku w aparacie. Badanie MRI jest nieinwazyjne i nieszkodliwe. Pole magnetyczne oznacza, że nie można mieć przy sobie żadnych metalowych rzeczy, ponieważ zakłócają pracę urządzenia.

Jak długo trwa badanie w MRI? Od 15 do 60 minut – w zależności od badanej okolicy ciała. Zazwyczaj nie robi się przerw w trakcie badania. Ważne jest, żeby dziecko pozostawało w nieruchomej pozycji. To pozwoli na szybkie i sprawne przeprowadzenie badania, bez powtórek.

Badanie w RMI przeprowadza technik elektroradiologii. Pracuje przy komputerze w pomieszczeniu obok urządzenia. Pacjent słyszy go, ponieważ komunikuje się poprzez interkom. Pomiędzy salami jest szyba, przez którą przez cały czas widzi, co dzieje się w środku. W trakcie badania pacjent zawsze trzyma w dłoni przycisk, za pomocą którego może zaalarmować technika, że np. się boi lub źle się poczuło.

Badanie w MRI jest bezbolesne i bezpieczne. Ważne, żeby dziecko leżało nieruchomo. Rodzice mogą towarzyszyć dziecku podczas badania, aby pomóc mu być spokojnym. Hałas emitowany przez rezonans jest bezpieczny dla słuchu dziecka. Dźwięk może jednak niepokoić pacjenta, dlatego otrzymuje on zatyczki do uszu lub słuchawki. Rodzice, którzy chcą towarzyszyć dziecku podczas badania, również otrzymują zatyczki.

Przed badaniem dziecka w rezonansie magnetycznym

  • Obsługa poprosi rodziców o wypełnienie ankiety, w której będą między innymi pytania o to, czy dziecko ma implanty metalowe, aparat słuchowy, aparat na zęby, tatuaże, czy przebyło zabiegi operacyjne, czy ma klaustrofobię.
  • Rodzice zostaną poproszeni o wyrażenie zgody na wykonanie badania i ewentualne podanie kontrastu.

Badanie w tomografie komputerowym

Tomografia komputerowa (TK) to badanie, które wykorzystuje promieniowanie RTG. Nie powinno być wykonywane bezzasadnie. O konieczności wykonania TK decyduje lekarz prowadzący. Badanie TK zawsze wymaga skierowania do lekarza.

Przed badaniem TK

  • Obsługa poprosi rodziców o wypełnienie ankiety.
  • Rodzice zostaną poproszeni o wyrażenie zgody na wykonanie badania i ewentualne podanie kontrastu.

Jak przebiega badanie w tomografie komputerowym?

Badanie w TK jest bezbolesne. Mały pacjent leży na specjalnym ruchomym łóżku, które jest wsuwane do okrągłego otworu tą częścią ciała, która jest badana, np. głową. Wewnątrz aparatu lampa rentgenowska wykonuje serie zdjęć, które pokazują obraz wnętrza ciała. Ponieważ pacjent musi leżeć nieruchomo w czasie badania, małym dzieciom i niemowlętom podawane jest znieczulenie.

Badanie TK trwa od kilku do kilkunastu minut. Opiekę nad pacjentem w trakcie badania sprawuje technik elektroradiologii.

Dziecko zazwyczaj może wrócić do domu od razu po badaniu. Jeśli zastosowano środki uspokajające lub znieczulające, mały pacjent pozostaje pod opieką do pełnego wybudzenia. Jeśli podany był kontrast, dziecko pozostaje pod obserwacją przez kilkanaście minut po badaniu.

Kontrast w badaniu TK

Dzieciom, podobnie jak dorosłym, w niektórych uzasadnionych przypadkach podawany jest kontrast. Dawki nie są duże, a dzieci lepiej niż dorośli znoszą podanie środka kontrastowego. Środek kontrastowy to płyn, który podawany jest przez założony wcześniej do żyły wenflon. Konstrast powoduje, że obraz jest wyraźniejszy – lekarz może dzięki temu łatwiej dostrzec ewentualne zmiany wewnątrz ciała dziecka i postawić pewniejszą diagnozę.

Po podaniu kontrastu można czasem czuć ciepło lub parcie na mocz, jest to zupełnie normalne. Skutki uboczne kontrastu występują rzadko. Mogą to być wymioty, wysypka, duszność czy ogólne złe samopoczucie. Zawsze należy o tym powiadomić lekarza, nawet jeśli pojawią się one, gdy dziecko wróci już do domu.



Autor: IH