Przyczyną wyprysku kontaktowego może być też silne podrażnienie skóry wywołane substancjami chemicznymi bądź bodźcami fizycznymi.
Objawy kliniczne kontaktowego zapalenia skóry
Zaskakujący może być fakt, że wyprysk kontaktowy to schorzenie o niezwykle zróżnicowanym obrazie klinicznym, który zależy między innymi od nasilenia alergii, siły działania drażniącego środka, zdolności przenikania przez skórę czy czasu ekspozycji. Sprawia to niekiedy trudności w prawidłowym rozpoznaniu choroby, zwłaszcza, że wyróżnia się dwie postaci kliniczne tego schorzenia – ostrą i przewlekłą.
W ostrym kontaktowym zapaleniu skóry dominują takie objawy jak:
- zmiany rumieniowe;
- obrzęk;
- grudki wysiękowe;
- pęcherze;
- nadżerki.
W przypadku przewlekłego kontaktowego zapalenia skóry symptomy choroby mogą utrzymywać się miesiącami i są związane głównie z regularnym kontaktem ze słabymi czynnikami drażniącymi bądź alergizującymi. Do objawów tej postaci choroby zalicza się:
- złuszczanie i pękanie naskórka;
- nadmierną suchość;
- nadżerki;
- zliszajowacenie;
- nadmierne rogowacenie.
Co wywołuje kontaktowe zapalenie skóry?
Niezależnie od mechanizmu powstawania zmian, wyróżnia się szereg czynników, które wyjątkowo często powodują wyprysk kontaktowy. Zalicza się do nich przede wszystkim:
- metale, takie jak nikiel, chrom, kobalt czy pallad;
- konserwanty, w tym parabeny czy izotiazolinony;
- substancje zapachowe;
- środki odkażające, najczęściej formaldehyd i glutaraldehyd;
- lateks;
- silne kwasy i zasady;
- substancje pochodzenia roślinnego.
Leczenie kontaktowego zapalenia skóry
Osoby z kontaktowym zapaleniem skóry zazwyczaj w pierwszej kolejności sięgają po pomoc dermatologa. Jest to specjalista, który bez problemu rozpozna charakter zmian skórnych i pomoże w uśmierzeniu objawów. Bardzo często potrzebna jest jednak dodatkowa konsultacja u lekarza alergologa, który wykluczy bądź potwierdzi alergiczne podłoże choroby.
Leczenie kontaktowego zapalenia skóry kluczowe należy rozpocząć przede wszystkim od unikania kontaktu z czynnikiem wywołującym zmiany skórne. Wspomagająco stosuje się także terapię miejscową, warto jednak pamiętać, że całkowita regeneracja uszkodzonej skóry może trwać nawet dwa miesiące. W leczeniu wyprysku kontaktowego używa się zwykle:
- miejscowych glikokortykosteroidów – redukują stan zapalny skóry;
- emolientów – odbudowują warstwę ochronną skóry i podnoszą jej poziom nawodnienia;
- antybiotyków – jedynie w przypadku nadkażenia zmian skórnych drobnoustrojami.
Diagnostyka kontaktowego zapalenia skóry
Bardzo ważnym elementem diagnostyki kontaktowego zapalenia skóry jest wywiad lekarski. Dobrze przeprowadzona rozmowa z pacjentem często umożliwia specjaliście ustalenie potencjalnego narażenia na środki drażniące bądź popularne alergeny w otoczeniu pacjenta bądź jego miejscu pracy. Wywiad pozwala również określić związek czasowy między ekspozycją na dany czynnik a pojawieniem się objawów choroby.
Złotym standardem w diagnostyce kontaktowego zapalenia skóry są obecnie testy płatkowe. Pozwalają one na wykrycie konkretnego czynnika, który wyzwala reakcję alergiczną. Test polega na przyklejeniu do skóry pleców specjalnego plastra zawierającego zestaw określonych alergenów. Po upływie 48 godzin specjalista ściąga plaster, po czym trzykrotnie kontroluje reakcję skóry – po 30 minutach, 48 godzinach oraz 7 dniach.
Autor: Redakcja
