Czym zwichnięcie kostki różni się od skręcenia?
Do urazów stawu skokowego najczęściej dochodzi w wyniku nieprawidłowego ułożenia stopy podczas skoku, biegu czy marszu. Zwichnięcie stawu skokowego (potocznie: zwichnięcie kostki) jest poważniejszym urazem niż jego skręcenie, które dotyczy tylko tkanek miękkich i polega na rozciągnięciu lub rozerwaniu torebki stawowej oraz więzadeł.Przy zwichnięciu końce kości tworzących staw przemieszczają się względem siebie, zmieniając swoje naturalne położenie. Dochodzi też do uszkodzenia torebki stawowej i więzadeł, a często nawet do złamania kości w obrębie stawu.
Objawy zwichniętej kostki
Do objawów zwichnięcia kostki zaliczamy:- silny ból okolicy stawu,
- powiększającą się opuchliznę (obrzęk),
- zmieniony wygląd stawu,
- ograniczenie ruchomości stawu,
- czasami: miejscowe zasinienie.
Zwichnięcie stawu skokowego – pierwsza pomoc
W zdecydowanej większości przypadków przemieszczone kości nie wracają na swoje miejsce samoistnie, dlatego ze zwichniętą kostką trzeba jak najszybciej zgłosić się do lekarza. Nie należy zwlekać ani próbować nastawiać stawu samodzielnie – może to skutkować poważnymi komplikacjami.Przed wizytą u lekarza staw powinno się unieruchomić w pozycji zastanej. Jeśli szyny do stabilizacji nie są dostępne, warto wykorzystać w tym celu przedmioty znajdujące się w otoczeniu. Okolice uszkodzonego stawu można schładzać, na przykład kostkami lodu owiniętymi ręcznikiem.
Jak leczyć zwichniętą kostkę?
Zwichnięcie stawu skokowego stwierdza się na podstawie wywiadu z pacjentem, badania fizykalnego oraz badań obrazowych, które pozwalają ocenić rodzaj i stopień uszkodzeń – zdjęcia rentgenowskiego (RTG) lub badania ultrasonograficznego (USG).Po stwierdzeniu zwichnięcia lekarz nastawia staw (czyli wykonuje zabieg repozycji – w znieczuleniu miejscowym lub ogólnym), a następnie unieruchamia kończynę za pomocą szyny gipsowej na 6–8 tygodni. W tym czasie należy unikać obciążania kończyny, najlepiej odpoczywać z uniesioną stopą. Konieczne jest również podjęcie rehabilitacji.
Powrót do pełnej sprawności może zająć kilka tygodni lub kilka miesięcy. Kontuzje stawu skokowego często nawracają, dlatego po wznowieniu aktywności tym bardziej należy pamiętać o rozgrzewce przygotowującej do wysiłku fizycznego, prawidłowej technice ćwiczeń i noszeniu odpowiedniego obuwia. W celach profilaktycznych można korzystać też ze stabilizatorów stawu skokowego (ortez). W tej kwestii warto zasięgnąć opinii specjalisty.
