I – planowe, kiedy w trakcie ciąży okazuje się, że poród naturalny jest niemożliwy, utrudniony lub niebezpieczny. Do tego typu wskazań zaliczamy nieprawidłowe położenie płodu, wady anatomiczne miednicy, dużą wagę dziecka, cienką bliznę macicy po wcześniejszym cięciu cesarskim (grozi pęknięciem w trakcie porodu naturalnego). Wskazania pozapołożnicze: neurologiczne, okulistyczne, ortopedyczne, hematologiczne, kardiologiczne, psychiatryczne.
II – pilne, czyli potencjalnie zagrażające życiu oraz zdrowiu matki i płodu. Do tego typu wskazań zaliczamy nieprawidłowe ułożenie główki, nieprawidłowe położenie płodu przy trwającej czynności skurczowej, dystocję szyjkową, ciężki stan przedrzucawkowy, przedwczesny poród.
III – naglące, kiedy występują powtarzające się zaburzenia, w każdej chwili stwarzające ryzyko śmierci matki lub dziecka: powtarzająca się bradykardia, deceleracje późne lub zmienne przy nieefektywnej czynności skurczowej.
IV – nagłe, kiedy zaburzenia zagrażające śmiercią występują w sposób ciągły, a cesarskie cięcie należy wykonać natychmiast, bez czekania na wyniki badań: wypadnięcie pępowiny, podejrzenie krwotoku wewnętrznego spowodowanego pęknięciem macicy, przedwczesne oddzielenie łożyska.
Autor: Redakcja
