Kolor kupy niemowlaka – o czym świadczy zielona, żółta lub czarna kupka dziecka?

Młoda mama, tuż po porodzie, jeszcze w szpitalu, zmierzy się ze smółką – jest to pierwsza kupka dziecka na tym świecie. Ma kolor czarny lub ciemnozielony, jest gęsta i lepka. I w zupełności normalna – tak właśnie powinna wyglądać pierwsza kupka niemowlęcia. Smółka powstaje z wód płodowych, mazi płodowej oraz fragmentów nabłonka. Powinna ujrzeć światło dziennie w pierwszej lub drugiej dobie życia dziecka. Potem, przez około 5-6 dni, dziecko będzie wydalać tzw. stolce przejściowe, czyli kupki, które na początku będą ciemnozielone, a potem coraz bardziej żółte.

Prawidłowy kolor kupy dziecka

Kupka dziecka karmionego wyłącznie mlekiem powinna mieć kolor ciemnożółty, a konsystencję lekko ściętej jajecznicy. Zapach jest delikatny, pachnie strawionym mlekiem.

Obserwacja stolca jest bardzo ważna – zazwyczaj przy zmianie pieluszki mama widzi, kiedy kupka jest inna. Różnić się może nie tylko kolorem, ale także konsystencją czy zapachem.

Zielona kupka dziecka

Zielona kupka uznawana jest za normalną. Czasem kupka utlenia się po kontakcie z powietrzem i przybiera kolor lekko zielonkawy. Czasem winna jest dieta mamy, jednak jednorazowa zielona kupka mieści się w normie. Jeśli natomiast kolor kupki zmienia się na stałe, warto problem skonsultować z pediatrą i uważnie zapisywać, co zjadła mama.

Bardzo często zielona kupka dziecka pojawia się w czasie ząbkowania. Wtedy też możemy obserwować nieco większe ilości śluzu w kale.

Ciemnozielona kupa występuje u dzieci karmionych mieszankami aminokwasowymi.

Czarna kupka dziecka

Czarna kupka dziecka jest powodem do konsultacji z lekarzem. W pierwszej kolejności należy wykluczyć zabarwienie pokarmu (np. borówki, jagody, buraki) oraz przyjmowane preparaty żelaza. Jeśli mama ma anemię, może suplementować żelazo, jednak zawsze po konsultacji z lekarzem, aby nie zaszkodzić dziecku.

Czarny kolor stolca oznaczać może krwawienie w przewodzie pokarmowym. Mogą je powodować wady anatomiczne, zapalenie jelit, ciało obce, a także alergie pokarmowe. Warto przyjrzeć się jej uważnie, zwrócić uwagę na konsystencję, być może będzie ze śluzem lub da się zauważyć świeżą krew. Wszystko należy przekazać lekarzowi.

Biała kupka dziecka

Biała kupka dziecka oznaczać może problemy z wątrobą albo drogami żółciowymi. Od razu skonsultuj się z lekarzem.

Czerwona kupka dziecka

O czerwonej kupce dziecka decyduje zazwyczaj spożywane czerwone pożywienie (np. buraki, pomidor). Rzadziej jest to objaw krwawienia z dolnego odcinka przewodu pokarmowego (np. z odbytu).

Śluz w kale u dziecka

Niewielkie ilości śluzu w kupce u dziecka są w zupełności normalne. Śluz znajduje się w jelitach i ułatwia przemieszczanie się masom kałowym. Niewielkie ilości śluzu w prawidłowym kale (tj. oddawanym ze zwykłą częstotliwością i bez innych patologicznych domieszek, np. krwi) są więc normalne.

Rodzice często obserwują zwiększone jego ilości przy kupce po wprowadzeniu nowych pokarmów do diety. Zazwyczaj śluzu nie widać gołym okiem. Kiedy jednak go zaobserwujemy, warto sprawdzać kolejne kupki – duże ilości śluzu mogą świadczyć np. o infekcji rotawirusowej w organizmie dziecka (wtedy pojawiają się rzadkie stolce). Spore ilości śluzu w kale mogą też być pierwszym objawem alergii pokarmowej.

Zatwardzenie u dziecka

Zaparcia najczęściej pojawiają się u dzieci między 2. a 4. rokiem życia. W literaturze medycznej za zaparcie uznawane jest oddawanie mniej niż 3 stolców tygodniowo. Warto tutaj od razu zaznaczyć, że ta definicja nie dotyczy niemowląt – za normę wypróżniania u niemowląt uznaje się od 1 kupki na 10 dni do kilku kupek na dobę (rytm wypróżnień jest bardzo zmienny).

Podstawą leczenia zaparć u dzieci powyżej 2. roku życia jest modyfikacja diety – zwiększenie ilości świeżych warzyw i owoców zawierających błonnik w diecie dziecka – oraz trening wypróżnień.

Rzadka kupka, biegunka

Rzadka kupka nie oznacza od razu biegunki, ale jeśli zwiększa się ilość, objętość i płynność stolców, może to świadczyć o biegunce. Biegunka spowodowana wirusem jest najczęstszą przyczyną hospitalizacji małych dzieci – ich organizm bardzo szybko się odwadnia. W przypadku biegunki niezbędna jest konsultacja z lekarzem, obfite pojenie dziecka oraz wprowadzenie elektrolitów.