Objawy krótkotrwałych nawracających zaburzeń depresyjnych
Objawy depresyjne w krótkotrwałych nawracających zaburzeniach depresyjnych są takie same jak w epizodzie depresyjnym. Jedyna różnica polega na tym, że trwają one krótko i kończą się samoistnie. Objawy, które mogą wystąpić, to:
- obniżenie nastroju,
- zmniejszenie lub brak odczuwania przyjemności (anhedonia),
- osłabienie lub brak zainteresowań (apatia),
- brak siły i energii (anergia).
Inne objawy depresji to osłabienie koncentracji uwagi, nadmierne poczucie winy, obniżenie samooceny, myśli samobójcze, zwiększenie lub zmniejszenie aktywności, jakiekolwiek zaburzenia snu oraz zaburzenia apetytu, zazwyczaj ze zmniejszeniem masy ciała. Objawom może towarzyszyć również lęk uogólniony, obecny przez cały dzień od rana do wieczora.
Krótkotrwałe nawracające zaburzenia depresyjne a PMDD
U kobiet w okresie rozrodczym warunkiem rozpoznania krótkotrwałych nawracających zaburzeń depresyjnych jest występowanie ich bez związku czasowego ze zmianami samopoczucia spowodowanymi krwawieniem miesięcznym. Szczególnie chodzi tutaj o dysforyczny zespół przedmiesiączkowy (PMDD), który jest bardzo nasiloną formą zespołu napięcia przedmiesiączkowego i który występuje u 5–8% kobiet. Dysforyczny zespół przedmiesiączkowy utrzymuje się zwykle przez całą fazę lutealną cyklu miesiączkowego, czyli przez drugą połowę cyklu. Jego objawy znacznie upośledzają zdolność codziennego funkcjonowania i wymagają specyficznego leczenia.
Objawy dysforycznego zespołu przedmiesiączkowego
Najważniejszymi objawami PMDD są:
- drażliwość,
- smutek,
- napięcie,
- chwiejność nastroju,
- płaczliwość.
Oprócz jednego objawu z tej listy dodatkowo mogą występować:
- zaburzenia koncentracji uwagi,
- brak siły i energii,
- zmniejszenie codziennych zainteresowań,
- zmniejszona towarzyskość i rozmowność,
- zmniejszenie apetytu,
- zaburzenia snu.
Dysforyczny zespół przedmiesiączkowy rozpoznaje się, jeżeli objawy utrzymują się co najmniej przez dwa kolejne cykle. Jak widać, objawy te są bardzo zbliżone do objawów depresji, dlatego tak ważne jest, żeby odróżnić te dwa schorzenia.
Leczenie krótkotrwałych zaburzeń depresyjnych
W leczeniu krótkotrwałych zaburzeń depresyjnych próbuje się stosować leki z grupy inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny, na przykład fluoksetynę. Leki należy stosować przez dłuższy czas, czekając, aż nastrój się ustabilizuje. Takie leczenie musi być prowadzone we współpracy z lekarzem psychiatrą.
Polecane artykuły:
