Zaparcia to bardzo częsty problem, za który w dużej mierze odpowiada niewłaściwa dieta, brak aktywności fizycznej i zbyt mała podaż płynów. Najczęściej problem wyeliminuje zmiana trybu życia, a zwłaszcza modyfikacja diety.
Dieta na zaparcia
W pierwszej kolejności należy zadbać o wprowadzenie do diety pokarmów zawierających duże ilości błonnika. Przykładowo:
- jasne pieczywo należy zamienić na ciemne, z pełnego ziarna,
- do obiadu zamiast makaronów wprowadzić różne odmiany kaszy, brązowy ryż,
- na śniadanie można jeść płatki owsiane lub jaglane ze świeżymi owocami,
- dużo błonnika zawierają suszone owoce: śliwki, morele, rodzynki,
- korzystnie na układ pokarmowy działają siemię lniane i otręby,
- błonnik znajdziemy także w warzywach strączkowych.
Błonnik zawarty w diecie wypełnia jelita dając uczucie sytości, a jednocześnie ułatwia wypróżnianie. Przy diecie bogatej w błonnik ważne jest picie dużej ilości płynów, zaleca się od 2 do 3 litrów wody dziennie.
Przy zaparciach pomogą także produkty mleczne i kiszonki. Kefiry, maślanki oraz kiszonki zawierają naturalne bakterie, które stymulują proces trawienia. Perystaltykę jelit wzmaga także szklanka ciepłej wody (może być z cytryną) wypita na czczo rano.
Przy zaparciach należy pamiętać o odpowiedniej ilości ruchu, który poprawi funkcjonowanie jelit.
Czytaj także: Lewatywa – co to jest i dla kogo jest wskazana?
Zioła na zaparcia
W aptekach są dostępne ziołowe preparaty na zaparcia. Najczęściej w ich składzie znajdziemy liście senesu, korzenie kruszyny, kłącze rzewienia i korzeń szakłaku amerykańskiego. Należy jednak pamiętać, że nie wszystkie są suplementami diety!
Preparaty ziołowe muszą być stosowane doraźnie, jeśli stosujemy je ciągle może dojść do zaparć nawykowych, bowiem rozleniwiamy swoje jelita!
Leki na zaparcia
Pęczniejące leki przeczyszczające
Są to naturalne śluzy roślinne zaliczane do rozpuszczalnej frakcji błonnika. Powodują one pęcznienie mas kałowych w jelitach pod wpływem wody. Są stosunkowo łagodne, nie powodują skurczów jelit, a pobudzają ich perystaltykę.
Osmotyczne leki przeczyszczające
Ich zadaniem jest zatrzymanie wody w jelitach, przez co masy kałowe zwiększają swoją objętość. Zaliczamy do nich:
- laktulozę – zaczyna ona fermentować w jelicie grubym, a wytworzone przez nią kwasy octowy i mlekowy działają przeczyszczająco,
- sól gorzką – czyli siarczan magnezu, zatrzymuje wodę w jelitach i ułatwia wypróżnianie,
- makrogole – również zatrzymują wodę w jelitach.
Działanie osmotycznych większości leków przeczyszczających zaczyna się po 24 – 48 godzinach.
Leki zmiękczające
Ich zadaniem jest zmiękczenie mas kałowych, przez co ułatwiają ich przemieszczanie.
- czopki glicerynowe – działają miejscowo, drażniąco, pobudzają jelita do pracy, ułatwiają wypróżnienie,
- parafina ciekła – nie wchłania się z przewodu pokarmowego tylko trafia prosto do jelit, gdzie pokrywa kał i śluzówkę jelit cienką warstwą, co ułatwia przemieszczanie się mas kałowych,
- dokuzan sodowy – ułatwia wnikanie wody oraz tłuszczu w głąb mas kałowych, co zmienia konsystencję kału w kierunku bardziej płynnej.
