Szczepionki jednostkowe zawierają oczyszczone białka wirusowe, które dostają się do komórek prezentujących antygen, a następnie wykorzystują je do wytworzenia specyficznej odpowiedzi immunologicznej.
Szczepionki wektorowe do wywołania odpowiedzi immunologicznej przeciwko danemu wirusowi wykorzystują fragmenty innych wirusów, zmodyfikowanych w sposób minimalizujący ryzyko zakażenia. Mogą to być na przykład wirusy, które nie powodują choroby u człowieka. W szczepionkach wektorowych przeciw COVID-19 wykorzystano adenowirusy atakujące wyłącznie szympansy.
Szczepionki mRNA nie zawierają osłabionych ani zabitych wirusów, lecz replikują w ludzkich komórkach pojedyncze białka typowe dla wirusa. Reagujący na szczepionkę układ immunologiczny wytwarza odpowiedź, która uniemożliwia namnażanie się wirusa i chroni przed chorobą.
Autor: Redakcja
