Czym różni się HIV od AIDS?
HIV to wirus nabytego niedoboru odporności, który mnoży się w organizmie osoby zakażonej, w konsekwencji doprowadzając do całkowitego upośledzenia układu odpornościowego. Jeśli chory nie podejmie leczenia, zakażenie wirusem HIV doprowadzi do zespołu nabytego niedoboru odporności, czyli AIDS. Zatem AIDS jest ostatnim etapem zakażenia HIV.
AIDS – co to za choroba?
AIDS jest chorobą, która rozwija się na skutek infekcji HIV. Nie dzieje się to jednak od razu. Niekiedy od momentu zakażenia wirusem HIV do wystąpienia objawów klinicznych mija 10 lat, a nawet więcej. AIDS sprawia, że organizm nie jest w stanie bronić się przed infekcjami.
Co oznacza skrót AIDS? Nazwa choroby AIDS pochodzi od pierwszych liter nazwy angielskiej: Acquired Immune Deficiency Syndrome.
Przyczyny AIDS
Bezpośrednią przyczyną AIDS jest nierozpoznane i/lub nieleczone zakażenie wirusem HIV. Wirus HIV po wniknięciu do organizmu przechodzi w stan utajenia, w którym pozostaje przez lata, a przez ten czas upośledza układ immunologiczny osoby zakażonej. Wyróżnia się dwa podstawowe rodzaje wirusa: HIV-1, który pojawia się głównie w Europie i Ameryce Północnej, a także HIV-2 rozwijający się przede wszystkim w Afryce i Azji.
Drogi zakażenia wirusem HIV
Do zakażenia HIV zwykle prowadzi brak wiedzy na temat możliwych dróg zakażenia, a także świadome ignorowanie ryzyka. Wirusem HIV można zarazić się poprzez:
- kontakt seksualny (waginalny, analny, oralny) z osobą zakażoną,
- kontakt z materiałem potencjalnie zakaźnym (sperma, preejakulat, wydzielina z pochwy) bez zabezpieczenia (prezerwatywy),
- przedostatnie się krwi zakażonej osoby do naszego krwiobiegu (np. przy użyciu igieł i strzykawek),
- zakażenie wertykalne (matka zakażona HIV może zarazić dziecko w czasie ciąży, porodu lub karmienia piersią).
Jakie są objawy AIDS?
Zakażenie HIV przez długi czas może przebiegać bezobjawowo. U niektórych zakażonych we wczesnej fazie zakażenia HIV może wystąpić ostra choroba retrowirusowa, której przebieg przypomina ten przy mononukleozie – występują: ogólne osłabienie, stan podgorączkowy, powiększone węzły chłonne. Rozwój AIDS trwa średnio 8–10 lat.
W przebiegu AIDS występują korzystne warunki do rozwoju zakażeń i nowotworów. Postępujące wyniszczenie organizmu manifestuje się także objawami ogólnoustrojowymi. Objawy AIDS to m.in.:
- kaszel,
- duszność,
- bóle głowy,
- nocne poty,
- wczesna demencja,
- dezorientacja,
- różne wysypki,
- zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych,
- grzybica w obrębie przewodu pokarmowego,
- powiększone obwodowe węzły chłonne,
- kolki jelitowe,
- ostre biegunki,
- łysienie.
Powyższe objawy powinny skłonić do wizyty u lekarza.
AIDS – diagnostyka
AIDS jest rozpoznawane na podstawie udokumentowanych badań zakażenia wirusem HIV, a także niskiej liczby limfocytów T-pomocniczych we krwi. Obecność chorób wskaźnikowych AIDS dodatkowo ułatwia postawienie diagnozy, ponieważ są one związane z brakiem odporności, a u osoby zdrowej nie doszłoby do ich rozwoju.
Zakażenie HIV można wykryć dzięki badaniom przesiewowym. Warto badać się regularnie, szczególnie gdy istnieje ryzyko zakażenia. Badanie na HIV można wykonać anonimowo w wybranych punktach diagnostycznych.
Sposoby leczenia AIDS
Leczenie AIDS sprowadza się do stosowania leków antyretrowirusowych, w tym terapii HAART. Polega ona na przyjmowaniu kombinacji co najmniej trzech leków przeciwretrowirusowych, zalecanych przez światowych ekspertów. Celem takiej formy leczenia jest poprawa stanu zdrowia chorego, odbudowa jego systemu odpornościowego, a także obniżenie zakaźności, a tym samym zmniejszenie ryzyka zakażenia innych osób.
W trakcie leczenia AIDS konieczne jest monitorowanie poziomu limfocytów T-pomocniczych i liczby kopii wirusa (wiremii). Ponadto należy skupić się na profilaktyce zakażeń drobnoustrojami i leczeniu chorób oportunistycznych.
Skutki AIDS
Dla AIDS charakterystyczne są choroby o ciężkim przebiegu (niekiedy zakażony cierpi na kilka takich schorzeń jednocześnie). Niestety pełnoobjawowe AIDS może prowadzić do śmierci. Warto jednak podkreślić, że podjęcie leczenia nawet na późnym etapie daje szansę na zatrzymanie zmian wywołanych obecnością wirusa HIV.
