Cukrzyca w podróży – o czym warto pamiętać?
Podstawową kwestią związaną z podróżami diabetyka jest posiadanie wiedzy na temat swojej choroby. Cukrzyk będący na urlopie powinien znać swój organizm na tyle, aby w nagłej sytuacji móc szybko zareagować i podjąć odpowiednie działanie.
Jeśli jest to możliwe, przed wyjazdem należy odbyć wizytę u lekarza specjalisty lub lekarza rodzinnego w celu zaopatrzenia się w receptę na brakujące leki, insuliny, paski lub zlecenie na osprzęt do pompy insulinowej. Podczas wizyty należy omówić optymalne dawki insuliny lub leków na wypadek sytuacji niepożądanych, które mogą się nam przytrafić na wakacjach. Należałoby zadbać również o to, aby przed urlopem nasza cukrzyca była wyregulowana.
Osoby podróżujące za granicę powinny zaopatrzyć się w zaświadczenie o chorobie przetłumaczone na język angielski. Takie zaświadczenie powinno zawierać informacje o tym, że chorujemy na cukrzycę. Warto zaznaczyć, jaki typ cukrzycy ma podróżujący, w jaki sposób przebiega jego leczenie, a także jakie leki przyjmuje. W zaświadczeniu warto też zamieścić informację o korzystaniu z pompy insulinowej.
Przygotowanie do wyjazdu – co powinien zabrać na wakacje diabetyk?
Zaplanowaliście wyjazd? Pakując się, pomyślcie, co będzie niezbędne do codziennego kontrolowania cukrzycy. Warto przygotować sprzęt na każdą z możliwych sytuacji, czyli hipoglikemię, hiperglikemię, awarię glukometru i awarię pompy.
Standardowy „ekwipunek diabetyka” to zazwyczaj wiele drobiazgów:
- insuliny na cały okres pobytu + dodatkowo 3 fiolki w zapasie;
- leki na cały okres pobytu + dodatkowe opakowanie na zapas;
- peny + dodatkowy na wypadek zgubienia, uszkodzenia, zniszczenia – jeśli nie posiadasz zapasowego pena, insulinę możesz podać tzw. strzykawką insulinówką, którą kupisz w każdej aptece;
- igły do pena;
- glukometr + nakłuwacz + lancety (poza granice naszego kraju warto wziąć dodatkowy glukometr jako zapasowy);
- baterie do glukometru;
- paski testowe na okres pobytu + dodatkowe opakowanie;
- paski keto diastix;
- glukagon 2 szt. z aktualną datą ważności;
- ratunek na niedocukrzenie: glukoza, saszetki z żelem 1WW, cukier w kostkach lub w saszetkach;
- gaziki odkażające;
- wszystkie inne medykamenty, które dotyczą innych chorób współistniejących oraz leki dodatkowe / przeciwbólowe, związane z zatruciami pokarmowymi lub infekcjami itp.;
- bransoletkę, identyfikator, kartę informacyjną z informacją, że jesteśmy diabetykami / ICE w telefonie.
Osoby korzystające z pompy insulinowej powinny ponadto zabrać:
- zapas wkłuć;
- zapas drenów;
- zapas pojemniczków na insulinę;
- zapas baterii do pompy;
- zapas nakrętek;
- dodatkowe peny wraz z insuliną bazalną na wypadek awarii pompy;
- telefon do serwisu pomp.
Osoby korzystające z systemów monitorowania powinny spakować:
- dodatkowy sensor;
- plaster mocujący;
- ładowarkę;
- glukometr wraz z osprzętem.
Wyjeżdżając za granicę, warto zaopatrzyć się w polisę ubezpieczeniową na wypadek leczenia lub hospitalizacji. W krajach Unii Europejskiej obowiązuje EKUZ (Europejska Karta Ubezpieczenia Zdrowotnego), która jest wydawana w oddziałach NFZ i uprawnia osobę ubezpieczoną w NFZ do bezpłatnego leczenia.
Jeśli wyjeżdżasz na zorganizowaną wycieczkę z biurem podróży, zgłoś pilotowi, że chorujesz na cukrzycę, i uzyskaj informacje o opiece lekarskiej w miejscu wypoczynku.
Cukrzyca a podróż samolotem, samochodem, autokarem
Do lotu samolotem trzeba się należycie przygotować. Obecnie na lotniskach spotykamy się ze wzmożonymi kontrolami związanymi z bezpieczeństwem podróżowania. Diabetyk powinien zawsze mieć zaświadczenie o tym, że choruje na cukrzycę i musi wnieść na pokład samolotu leki oraz sprzęt. Zaświadczenie powinno być sporządzone w co najmniej jednym języku (angielskim). Nie każdy przewoźnik sprawdza to zaświadczenie, ale warto się w nie zaopatrzyć, by spokojnie przejść odprawę lotniskową.
Do bagażu podręcznego zabieramy wszystkie leki i sprzęt. Nigdy nie wkładamy insuliny oraz pasków do bagażu rejsowego. Bagaże te bardzo często są przewożone w lukach bagażowych, gdzie panuje zbyt niska temperatura. Grozi to przemrożeniem insuliny, której bezwzględnie nie możemy wtedy używać.
W bagażu podręcznym warto również mieć coś słodkiego na wypadek hipoglikemii, najlepiej glukozę w tabletkach. Słodkie napoje czy żele mogą być problematyczne przy odprawie na lotnisku.
Jeśli podróżujemy samochodem lub autokarem, musimy zabezpieczyć insulinę przed działaniem ciepła i słońca. Nie wolno umieszczać insuliny „pod ręką” w schowku samochodowym ani na półce pod tylną szybą samochodu. Insulinę na czas podróży musimy zabezpieczyć i włożyć w przenośną torbę termiczną, termos albo etui chłodzące.
Ogólne zasady przechowywania insuliny w podróży
- Insulinę należy przechowywać w lodówce w temperaturze 2-8ºC.
- Insuliny nie wolno zamrażać ani używać w przypadku gdy uległa zamrożeniu lub zmieniła barwę czy też konsystencję.
- Insuliny, której używamy na bieżąco, nie należy przechowywać w lodówce, lecz w temperaturze pokojowej. Zawsze należy chronić ją przed słońcem.
- Otwartą insulinę można używać tylko ok. 4 tygodni.
- Należy przestrzegać dat ważności insulin i leków; nie wolno używać ich po terminie przydatności.
Aktywność fizyczna i odżywianie na wakacjach
Pobyt na urlopie jest także związany ze wzmożoną aktywnością, zmianą trybu życia i odżywiania. Dlatego częstsza kontrola glikemii jest w tym czasie niezmiernie ważna i należy do podstawowych obowiązków diabetyka. Trzeba zastanowić się również, czy nie będzie konieczna modyfikacja dawek insuliny lub leków doustnych.
Kolejnym istotnym aspektem jest nawadnianie organizmu. Latem pijmy dużo płynów, przede wszystkim wody. Przebywając w ciepłych, egzotycznych krajach, należy spożywać tylko wodę butelkowaną. Unikajmy napojów z kostkami lodu z uwagi na zagrożenie chorobami pokarmowymi. Spożywanie alkoholu podczas wakacji wymaga rozwagi – po alkoholu rośnie ryzyko niedocukrzenia.
Pamiętajmy, że urlop i wakacje nie są odpoczynkiem od cukrzycy. Ona jest z nami przez cały czas, dlatego należy traktować ją jak towarzysza podróży.
