Łokieć golfisty przyczyny
Łokieć golfisty, czyli zapalenie nadkłykcia przyśrodkowego kości ramiennej występuje najczęściej powyżej 35 r. ż. Przyczyną zazwyczaj jest uprawiany sport lub praca fizyczna wymagająca powtarzalnych ruchów, które nadwyrężają nadgarstki i palce i prowadzą do mikrourazów. W przypadku sportowców do łokcia golfisty może prowadzić:
- zbyt słaba rozgrzewka,
- podnoszenie ciężarów niewłaściwą metodą w przypadku treningu siłowego,
- zbyt ciężka lub zbyt mała rakieta do tenisa, squasha lub badmintona,
- zła technika rzutów.
W niektórych przypadkach nawet takie czynności jak malowania, rąbanie drewna czy grabienie mogą prowadzić do łokcia golfisty, jeśli powtarzamy je przez wiele dni powyżej godziny dziennie.
Łokieć golfisty – objawy
Podstawowym objawem oprócz bólu po przyśrodkowej stronie łokcia, jest ograniczenie ruchomości stawu, a także czucia i siły. Ból nasila się podczas wykonywania czynności daną ręką i może promieniować w dół aż do czwartego i piątego palca u dłoni. Na początku ból pojawia się na początku treningu i w miarę rozgrzewki zanika, niestety wraz z postępem choroby może uniemożliwiać wykonywanie jakichkolwiek czynności.
Oprócz bólu objawy łokcia golfisty to także znaczne osłabienie dłoni i palców, sztywność, a także uczucie mrowienia i drętwienia. Jeśli zimne okłady oraz oszczędzanie ręki nie przynoszą efektów, należy zgłosić się do lekarza. Jeśli jednak łokieć jest gorący, nie należy czekać z wizytą, ponieważ może to świadczyć o toczącym się w organizmie stanie zapalnym.
Łokieć golfisty a tenisisty
Oba schorzenia dosyć łatwo ze sobą pomylić. Łokieć golfisty to zapalenie przyczepów mięśni położonych po wewnętrznej stronie łokcia. Z kolei w przypadku łokcia tenisisty mamy do czynienia z enetezopatią przyczepu ścięgien prostowników nadgarstka do nadkłykcia bocznego kości ramiennej. Są one zlokalizowane po zewnętrznej stronie łokcia.
W przypadku łokcia golfisty ból objawia się po wewnętrznej, przyśrodkowej stronie łokcia i promieniuje po dolnej części przedramienia, z kolei objawy łokcia tenisisty to ból w okolicy bocznej i zewnętrznej łokcia, który może promieniować w dół po górnej części przedramienia.
Łokieć golfisty – leczenie
Lekarz pierwszego kontaktu zazwyczaj zaleca leczenie przeciwbólowe miejscowe, zimne okłady, odpoczynek oraz wizytę u fizjoterapeuty. Konieczne mogą być ćwiczenia na łokieć golfisty. Jeśli to nie pomaga i dolegliwości się nasilają może być konieczna wizyta u lekarza medycy sportowej bądź chirurga lub ortopedy, którzy specjalizują się w zaburzeniach układu mięśniowo-szkieletowego.
Rozpoznanie opiera się o badanie fizykalne, a także USG lub w niektórych przypadkach rezonans magnetyczny, które pomagają w dokładnej diagnozie. Z kolei badanie rentgenowskie pozwala na zobaczenie struktury kostnej oraz ewentualnych zwapnień w ścięgnach i więzadłach.
Początkowo stosuje się maść na łokieć golfisty, czyli miejscowe środki przeciwbólowe i przeciwzapalne, a także okłady z lodu. Jeśli ból się nasila może być konieczne wykonanie zastrzyku z kortykosteroidów. Jednocześnie niezwykle dużą rolę odgrywa fizjoterapia. Jeśli leczenie nie przynosi skutku wykonuje się zabieg chirurgiczny polegający na obniżeniu przyczepu zginaczy nadgarstka, usunięciu tkanek objętych stanem zapalnym i ponownym doszyciu ścięgien do kości. Następnie stosowana jest orteza na łokieć golfisty w celu unieruchomienia stawu przez około 2 tygodnie, a następnie lekarz zaleca rehabilitację. Powrót do wybranej dyscypliny sportowej możliwy jest po około 4 miesiącach.
Ćwiczenia na łokieć golfisty
Ćwiczenia na łokieć golfisty obejmują fizjoterapię oraz fizykoterapię, czyli takie zabiegi jak diatermia krótkofalowa, jonoforeza, czy ultradźwięki. Stosuje się również terapię manualną, masaż poprzeczny oraz kinesiotaping. W przypadku zabiegu chirurgicznego rehabilitacja łokcia golfisty może potrwać nawet 20 tygodni. Rehabilitację rozpoczyna się około 3 tygodnie po zabiegu. Po około miesiącu ćwiczeń możliwy jest powrót do wykonywania podstawowych, codziennych czynności oraz prowadzenia pojazdu.
Łokieć golfisty – taping
Kinesiotaping to metoda, która polega na naklejaniu specjalnych plastrów, które pomagają organizmowi w powrocie do sprawności. Taping działa na receptory powierzchowne skóry oraz ciałka Ruffiniego, dzięki czemu zmniejsza się stan zapalny oraz usunięte zostają zastoje limfatyczne. Ta metoda fizjoterapii wspomaga również kontrolę motoryczną, uśmierza ból oraz zapobiega dalszym urazom.
Autor: Redakcja
