Priapizm – co to takiego?
Priapizm to stan patologiczny, w którym dochodzi do wypełnienia krwią ciał jamistych, podczas gdy ciało gąbczaste pozostaje wiotkie. Innymi słowy, jest to długotrwała erekcja (trwająca ponad 4 godziny) niezwiązana z żadnym bodźcem seksualnym. Do najczęstszych przyczyn takiego stanu zalicza się niemożność odpływu krwi do żył (priapizm niedokrwienny). Zazwyczaj ten stan ustępuje samoistnie, jednak w sytuacji, gdy ból i wzwód utrzymują się ponad 4 godziny, należy skorzystać z pomocy specjalisty.Objawy priapizmu
Długotrwały wzwód członka, niewywołany stymulacją seksualną i sprawiający ból, to charakterystyczny objaw priapizmu. Można wyróżnić trzy postacie tej dolegliwości, zależne od stopnia pogłębienia symptomów:- priapizm o małym przepływie (95% przypadków) – upośledzenie drożności naczyń żylnych oraz wielogodzinne niedokrwienie przyczyniają się do zaburzeń mechanizmu wzwodu;
- priapizm o dużym przepływie – łagodna postać tej przypadłości, dochodzi do niej poprzez wzmożony napływ krwi do ciał jamistych;
- priapizm nawracający – najczęściej dotyka osoby z anemią, cechuje go wiotczenie ciał jamistych pomiędzy okresami trwania wzwodu.
Priapizm – przyczyny
Do powstania priapizmu przyczynia się wiele czynników, także choroby. Długotrwały wzwód może być wywołany nadmierną aktywnością fizyczną oraz uzależnieniem od alkoholu lub narkotyków. Do czynników ryzyka zalicza się m.in.:- anemię sierpowatą;
- nowotwory pęcherza, stercza oraz układu krwiotwórczego, np. białaczkę;
- zapalenie cewki moczowej;
- choroby zakrzepowe;
- żywienie pozajelitowe;
- zwężenie kanału kręgowego;
- nadmierną aktywność seksualną;
- alkoholizm;
- narkomanię.
Diagnozowanie priapizmu
Lekarz identyfikuje priapizm w sytuacji, gdy wzwód nie ustępuje po 4 godzinach, sprawia ból i nie wywołało go podniecenie seksualne. Po rozpoznaniu specjalista zbiera wywiad dotyczący okoliczności wystąpienia i czasu trwania wzwodu, a także przyjmowanych leków i rozpoznanych dotychczas chorób. Lekarz może zapytać również o ewentualne ukąszenia zwierząt.Następny etap wizyty polega na zbadaniu członka, moszny, krocza, pachwiny i brzucha. Jeśli to nie wystarczy, zleca się wykonanie innych badań, np. gazometrii, morfologii, parametrów krzepnięcia krwi oraz testów toksykologicznych na obecność substancji psychoaktywnych.
Priapizm – leczenie
W przypadku powstania priapizmu niedokrwiennego (najczęstszej odmiany) należy niezwłocznie opróżnić ciała jamiste z krwi za pomocą strzykawki. Najpierw lekarz znieczula członek, a następnie wkłuwa cienką igłę do ciał jamistych, aby odciągnąć krew. Później przepłukuje się ciała jamiste solą fizjologiczną (roztworem NaCl). Specjalista powtarza tę czynność do momentu ustania bólu i wzwodu.Czy priapizm występuje u kobiet?
Kobieca łechtaczka stanowi narząd podobny w budowie do męskiego prącia. Składa się ona z ciał jamistych, żołędzi i jest umiejscowiona w okolicy spoidła przedniego warg sromowych mniejszych. Warto pamiętać, że wzwód łechtaczki nie zależy od woli kobiety i może prowadzić do priapizmu zazwyczaj o typie niedokrwiennym, który występuje w przypadku zaburzenia żylnego odpływu krwi. Niestety taki stan wywołuje ból oraz duży obrzęk łechtaczki. Przyczynami priapizmu u kobiet są przede wszystkim:- choroby hematologiczne;
- nowotwory;
- stosowanie leków (głównie antydepresyjnych i przeciwpsychotycznych).
Priapizm u dzieci
Priapizm u dzieci występuje dosyć rzadko, jednak w literaturze można spotkać się z opisem priapizmu nawet u noworodków. Priapizm niedokrwienny stanowi najczęstszą postać i wymaga natychmiastowej konsultacji lekarskiej, ponieważ taki stan może przyczynić się do następczej dysfunkcji erekcji, włóknienia ciał jamistych oraz zniekształcenia prącia. Należy mieć na uwadze fakt, że erekcje u dzieci są zjawiskiem normalnym, o charakterze odruchowym – najczęściej dochodzi do nich podczas zmiany pieluchy, kąpieli lub cewnikowania pęcherza.Autor: Redakcja
