REKLAMA

​Przytarczyce – hormon PTH (parathormon), choroby przytarczyc

Artykuł zweryfikowany przez specjalistę

Aktualizacja:

28 grudnia 2020

Publikacja:

28 grudnia 2020

Czas czytania:

2 min

Autor:

Redakcja

Gruczoły przytarczyczne (przytarczyce) są niewielkimi gruczołami wewnątrzwydzielniczymi, które znajdują się w przedniej części szyi. Ich funkcją jest wydzielanie parathormonu (PTH) – hormonu regulującego gospodarkę wapniowo-fosforową. Jakie są objawy zaburzeń czynności przytarczyc? Jak leczyć choroby przytarczyc?

Układ hormonalny jest siecią gruczołów rozmieszczonych w różnych częściach ciała. Cały ten system odpowiada za homeostazę, czyli wewnętrzną równowagę. Ważną częścią układu hormonalnego są przytarczyce. Jak wskazuje nazwa tych gruczołów – leżą przy tarczycy.

Przytarczyce – budowa. Jak wygląda przytarczyca?

Przytarczyce – cztery niewielkie gruczoły umiejscowione na rogach tarczycy. Produkują jeden hormon (parathormon) i przypominają niewielkie, owalne ziarenka. Mimo niewielkich rozmiarów odgrywają bardzo ważną rolę w organizmie, ponieważ regulują gospodarkę wapniowo-fosforową. Nawet niewielkie zaburzenie pracy przytarczyc może skutkować pojawieniem się zaćmy czy niewydolności serca.

Hormon przytarczyc – parathormon (PTH)

Przytarczyce wydzielają parathormon (PTH), który wraz z kalcytoniną i kalcytriolem (aktywną postacią witaminy D3) reguluje gospodarkę wapniowo-fosforową w organizmie.

Jak działa parathormon? Jego zadaniem jest regulowanie poziomu wapnia we krwi w procesie uwalniania wapnia z kości. Niedobór parathormonu może powodować tężyczkę; nadmiar hormonu przytarczyc może prowadzić do osłabienia kości, rozwoju osteopenii i osteoporozy.

Choroby przytarczyc

Niedostateczne wydzielanie hormonu PTH grozi pojawieniem się zaćmy, niewydolności serca, drętwienia kończyn czy nerwicy. Nadmiar hormonu we krwi powoduje zaś podwyższone stężenie wapnia (hiperkalcemię), która z kolei może prowadzić do zaburzeń pracy układu pokarmowego.

Nadczynność przytarczyc

Nadczynność gruczołów przytarczycznych to choroba, która wynika z nadprodukcji parathormonu. Nadczynność przytarczyc może być pierwotna (przebiega z hiperkalcemią, czyli podwyższonym poziomem wapnia) lub wtórna (w odpowiedzi na hipokalcemię, czyli za niski poziom wapnia we krwi). Przyczyną wtórnej nadczynności przytarczyc mogą być niewydolne nerki; przyczyną pierwotnego typu nadczynności mogą być m.in. gruczolaki przytarczyc.

Niedoczynność przytarczyc

Jeśli dochodzi do obniżonej czynności wewnątrzwydzielniczej przytarczyc, to można mówić o niedoczynności przytarczyc. Zaburzenie endokrynologiczne tego rodzaju może objawiać się tężyczką (skurcze i bóle mięśni), zaćmą oraz zaburzeniami jonowymi, które wynikają z zaburzeń wydzielania parathormonu.

Przytarczyce – badania

W diagnostyce chorób przytarczyc wykonywane są m.in.: RTG, scyntygrafia, badanie USG, a w niektórych przypadkach również tomografia komputerowa. Dodatkowo wykonywane są badania laboratoryjne: oznaczanie stężenia wapnia w surowicy i w moczu, fosforu w surowicy i w moczu oraz PTH. W diagnostyce nadczynności przytarczyc wykonywane są również: badanie gęstości mineralnej kości oraz fosfataza zasadowa.



Autor: jot

ikona doktor

Artykuł zweryfikowany przez specjalistę

dr n. med. Anna Ostrowska-Nieścieruk

dr n. med. Anna Ostrowska-Nieścieruk

endokrynolog

Zobacz stronę specjalisty
REKLAMA

Telekonsultacje w Świecie Zdrowia już od 89 zł

Mamy dla Ciebie:

  • konsultacje z internistą i pediatrą
  • ponad 10 dostępnych specjalizacji
  • szybki dostęp do pomocy lekarskiej