RDW (ang. Red Cell Distribution Width) jest jednym z parametrów oznaczanych podczas morfologii krwi. Test RDW wykonuje się w celu oznaczenia objętości czerwonych krwinek i wychwycenia ewentualnych odchyleń od normy. Czerwone krwinki (erytrocyty) różnią się wielkością, a parametr RDW pokazuje zakres rozpiętości ich objętości.
Kiedy wykonać test RDW?
RDW bada się, kiedy istnieje podejrzenie anemii. Wskazania do wykonania badania RDW to:
- zmęczenie,
- ospałość,
- zawroty głowy,
- omdlenia,
- bladość skóry,
- przyspieszone bicie serca,
- duszności,
- zaburzenia jelitowe,
- spadek libido,
- drętwienie kończyn,
- obniżony nastrój.
RDW morfologia
Badanie RDW wchodzi w skład podstawowej morfologii krwi, przygotowanie do niego jest standardowe i wymaga od pacjenta:
- bycia na czczo,
- unikania aktywności fizycznej w dniu badania i ograniczenia intensywnego wysiłku na trzy dni przed badaniem,
- niepalenia papierosów w dniu badania,
- unikania spożycia alkoholu na kilka dni przed badaniem.
Krew najczęściej pobierana jest z żyły łokciowej. Morfologię należy wykonywać raz w roku.
RDW–CV i RDW–SD
RDW–CV i RDW–SD to dwa wskaźniki różniące się jedynie sposobem opisu:
- RDW-cV – współczynnik zmienności podawany w procentach,
- RDW-sD – odchylenie standardowe podawane w femtolitrach.
RDW norma
Normy RDW mogą być różne w zależności od laboratorium i zastosowanych odczynników. Dokonując interpretacji wyników RDW należy wziąć pod uwagę także inne wskaźniki czerwonokrwinkowe. Szacunkowe normy RDW to:
- RDW-cV: 11,5–14,5 proc.,
- RDW-sD: 36–47 fl.
Wiek i płeć nie mają wpływu na wynik RDW.
Podwyższone RDW
W jakich przypadkach RDW może być za wysokie? Podwyższone RDW może oznaczać:
- niedokrwistość związaną z niedoborem żelaza,
- niedokrwistość megaloblastyczną w wyniku niedoborów witaminy B12 lub kwasu foliowego,
- niedokrwistość hemolityczną – w wyniku nieprawidłowego rozpadu czerwonych krwinek (hemolizy),
- niedokrwistość tarczowatokrwinkową (inaczej niedokrwistość śródziemnomorska, czyli talasemia – rzadko występująca w Polsce choroba genetyczna),
- niedawno przebytą transfuzję krwi,
- przewlekły stan zapalny,
- przerzuty nowotworowe do szpiku kostnego,
- krwawienia żylaków przełyku,
- krwawienia z kanału rodnego.
Jeżeli wskaźnik RDW wynosi powyżej 15 proc., to mówimy o anizocytozie.
Niskie RDW
Niskie RDW może występować w przebiegu:
- anemii makrocytarnej, która charakteryzuje się produkowaniem przez organizm niewielkiej ilości erytrocytów, które odznaczają się jednak dużą objętością (różnice w ich objętości są niewielkie – stąd niskie RDW),
- anemii mikrocytarnej – produkowane przez organizm czerwone krwinki są małe,
- białaczki,
- niewydolności szpiku.
Nieznacznie obniżone RDW nie powinno budzić niepokoju. Przypomnijmy jednak, że interpretacja wyników RDW powinna się odbywać w szerszym kontekście, w zestawieniu z wynikami innych parametrów czerwonokrwinkowych.
RDW w ciąży
Wyniki RDW w ciąży najczęściej wykraczają poza granice normy, co ma związek m.in. z regularnym przyjmowaniem przez ciężarne kwasu foliowego i witaminy B12. W przypadku pacjentki w ciąży, wynik RDW również nie powinien być interpretowany w oderwaniu od pozostałych wskaźników krwi. Ocena stanu zdrowia każdego pacjenta powinna się odbywać po przeanalizowaniu wyników pełnej morfologii.
