Torbiele wątroby mogą być różne. Są to zmiany wypełnione płynem, wyraźnie widoczne podczas badania USG. Wyróżniamy:
- torbiel prosta wątroby,
- torbiel pourazowa (rzekoma),
- torbiel bąblowcowa,
- torbielakogruczolak,
- gruczolakorak torbielowaty,
- wielotorbielowate zwyrodnienie wątroby,
- ropień amebowy.
Torbiele mogą się zmieniać z czasem, mogą także przekształcić się w nowotwór. Na ogół są to jednak niegroźne zmiany, które wymagają jedynie kontrolnej obserwacji. Niewielkie torbiele nie dają żądnych objawów, a ryzyko powikłań również jest znikome. Inaczej jest w przypadku dużych zmian. Mogą one uciskać okoliczne narządy i powodować bóle lub uczucie rozdęcia brzucha. Istnieje także ryzyko pęknięcia torbieli i wylania się płynu do jamy otrzewnej. Pęknięcie torbieli wątroby jest stanem zagrożenia życia.
Najczęstszą zmianą w obrębie wątroby są torbiele proste. Są to zmiany łagodne, wypełnione jasnym płynem. Dotyczą około 5 proc. populacji i wykształcają się w życiu płodowym. Torbiele wypełnione krwią lub żółcią powstają na skutek urazów jamy brzusznej. Na wątrobie mogą także pojawić się torbiele pasożytnicze w wyniku zakażenia tasiemcem bąblowcowym. Bardzo często za rozwój torbieli odpowiadają geny.
Warto także wspomnieć, że niektóre zmiany rozwijają się na skutek stosowanych leków – torbielakogruczolak powstaje u dorosłych kobiet stosujących antykoncepcję hormonalną oraz u mężczyzn stosujących androgeny anaboliczne. Torbielakogruczolaki mają predyspozycje do przekształcenia się w nowotwór złośliwy.
Leczenie torbieli na wątrobie
Torbiele, które są niewielkie, nie wzbudzają podejrzeń i nie dają żadnych objawów zazwyczaj pozostawia się pod obserwacją. Leczy się duże torbiele, a możliwości leczenia są dwie:
- opróżnienie zawartości torbieli pod kontrolą USG (duże ryzyko nawrotów),
- radykalnego usunięcia operacyjnego zmiany.
Obecnie najczęściej usuwa się torbiele metodą laparoskopową, jednak leczenie dobierane jest indywidualnie. Zazwyczaj podczas operacyjnego usunięcia zmian pobierany jest wycinek do badań histopatologicznych.
W inny sposób leczy się torbiele wątroby typu pasożytniczego, czyli bąblowcowe. W większości przypadków zakażenie tasiemcem dotyczy wątroby (chociaż zdarzają się zmiany zlokalizowane w mózgu czy płucach). Objawami współwystępującymi są gorączka, przewlekłe zmęczenie oraz ból w prawej stronie brzucha. Torbiele bąblowcowe rozpoznaje się w badaniu tomografii komputerowej. Leczenie torbieli wątroby typu bąblowcowego rozpoczyna się od włączenia leków przeciwpasożytniczych, które przyjmuje się do 6 miesięcy. Następnie podaje się metodą przezskórną alkohol do wnętrza torbieli i odciąga jej zawartość. Proces powtarza się kilkakrotnie. Ostatecznością jest operacyjne usunięcie tego typu torbieli.
