Czym są przeciwciała anty-tPO?
Anty-tPO to przeciwciała charakterystyczne dla chorób autoimmunologicznych tarczycy. Przeciwciała te zwykle nie występują u zdrowych osób, a nawet jeśli występują, to ich stężenie we krwi nie jest wysokie.
Przeciwciała te są wskaźnikiem w diagnostyce chorób autoimmunologicznych tarczycy, gdyż ich obecność świadczy o rozpoczęciu reakcji odpornościowej organizmu przeciw peroksydazie – białku produkowanemu przez tarczycę. Wysokie stężenie wskazuje także na toczący się stan zapalny w obrębie gruczołu.
Badanie anty-tPO – co to jest?
Badanie anty-tPO jest jednym z elementów diagnozy w kierunku chorób zapalnych lub autoimmunologicznych tarczycy. Dzięki jego przeprowadzeniu możliwe jest określenie stężenia przeciwciał anty-tPO w surowicy krwi. Badanie to zazwyczaj stanowi kolejny etap diagnostyki, po wykonaniu badań podstawowych, takich jak stężenie TSH, FT3 i FT4. Niepokojące wyniki tych badań są podstawą do określenia stężenia przeciwciał anty-tPO.
Na czym polega badanie anty-tPO i jak przebiega?
Badanie polega na oznaczeniu przeciwciał przeciwtarczycowych, czyli anty-tPO. W tym celu pobiera się krew z żyły łokciowej, a następnie poddaje się ją analizie w laboratorium.
Badanie anty-tPO można wykonać o każdej porze dnia. Badanie nie wymaga bycia na czczo, więc nie trzeba się do niego wcześniej przygotowywać.
Anty-tPO a diagnostyka chorób tarczycy
Anty-tPO to jedno z badań w diagnostyce stanów zapalnych i autoimmunologicznych tarczycy. Dzięki wynikom lekarz może postawić rozpoznanie, a także wskazać potencjalne ryzyko zachorowania. W leczeniu chorób tarczycy badanie anty-tPO należy wykonywać regularnie, aby kontrolować skuteczność wdrożonej farmakoterapii.
Badanie anty-tPO pomaga w rozpoznaniu takich schorzeń, jak choroba Gravesa-Basedowa czy choroba Hashimoto. Choroba Hashimoto jest jednym z częstszych schorzeń tarczycy, któremu towarzyszą objawy typowe dla większości zaburzeń pracy tego gruczołu.
Jest to m.in.:
- zwiększona senność i ogólne uczucie osłabienia,
- bladość skóry i tendencja do jej przesuszania,
- opuchlizna na twarzy,
- słaba kondycja włosów i paznokci – tendencja do łamliwości i wypadania,
- problemy trawienne, szczególnie zaparcia,
- powiększenie się języka,
- zaburzenia cyklu miesiączkowego,
- problemy z pamięcią i koncentracją,
- nadwrażliwość na zimno.
Czytaj także: Samodzielne badanie tarczycy. Jak rozpoznać, że choruje tarczyca?
Oprócz tego choroba Hashimoto może nasilać spadki nastroju i stany depresyjne.
Potrzebujesz konsultacji z endokrynologiem?
Umów wizytę stacjonarną lub telekonsultację
Dowiedz się więcej: Choroba Hashimoto – objawy, dieta, leczenie
Anty-tPO – jakie są normy? Interpretacja wyników
W przypadku badania przeciwciał anty-tPO nie istnieją ustalone normy. Zakłada się, że samo występowanie tych przeciwciał w organizmie w wysokim stężeniu świadczy o chorobach i stanach zapalnych tarczycy. Stężenie przeciwciał anty-tPO jest w dużym stopniu zależne od czynników indywidualnych, takich jak wiek czy płeć.
Anty-tPO wysokie – objawy. O czym świadczy?
Wysokie stężenie anty-tPO najczęściej wskazuje na chorobę Hashimoto lub chorobę Gravesa-basedowa. Może sugerować także inne stany zapalne toczące się w obrębie gruczołu.
Jak obniżyć anty-tPO?
Obniżenie przeciwciał anty-tPO wiąże się z przyjmowaniem odpowiednich leków na stan zapalny tarczycy. Najczęściej są to leki hormonalne, mające za zadanie wyrównać zaburzoną pracę wydzielniczą gruczołu. Głównym celem leczenia jest unormowanie stężenia hormonów. Należy pamiętać również o tym, że wszystkie choroby tarczycy są nieuleczalne, a wszelkie medyczne działania mają na celu złagodzenie przebiegu choroby i ograniczenie występowania jej objawów.
Wsparciem w złagodzeniu stanu zapalnego tarczycy może być także odpowiednia ilość selenu w diecie. Warto mieć jednak na uwadze, że jest to jedynie działanie pomocnicze, które nie może zastąpić metod farmaceutycznych.
Anty-tG i anty-tPO – jaka jest różnica?
Anty-tG to przeciwciała wytworzone przeciwko tyreoglobulinie – białku produkowanemu przez komórki pęcherzykowe tarczycy. Ich obecność świadczy o chorobach autoimmunologicznych tarczycy, gdyż tylko w tej sytuacji są one produkowane. W związku z tym różnica między anty-tG a anty-tPO polega na oznaczeniu innego rodzaju białka. Oba badania wykonuje się m.in. w diagnostyce Hashimoto – z tą różnicą, że wysokie stężenie anty-tG może wskazywać także na raka tarczycy.
Wysokie anty-tPO a zajście w ciążę – czy jest możliwe?
Tarczyca ze względu na wydzielanie hormonów jest niezbędna do zachowania równowagi gospodarki hormonalnej organizmu. Wszelkie nieprawidłowości w jej obrębie mogą powodować kłopoty z prawidłowym funkcjonowaniem innych hormonów. Wysokie anty-tPO świadczy o chorobach tarczycy, takich jak np. Hashimoto, co nie pozostaje bez znaczenia dla hormonów płciowych.
Niestety osoby zmagające się z chorobami tarczycy mogą mieć trudności z poczęciem potomstwa. Dotyczy to zarówno mężczyzn, jak i kobiet.
Hashimoto u kobiet oprócz trudności z zajściem w ciążę niesie ryzyko nieprawidłowego przebiegu ciąży. Przyszłe mamy zmagające się z zaburzeniami tego gruczołu są narażone m.in. na poronienie. Oprócz tego wysokie anty-tPO w ciąży może wpłynąć na późniejszy rozwój dziecka.
Sprawdź: Hashimoto a ciąża – jak zaburzenia tarczycy wpływają na płodność?
Wysokie stężenie anty-tPO a zajście w ciążę – opieka medyczna
Zajście w ciążę w przypadku wysokiego stężenia anty-tPO jest możliwe, jednak wymaga bardzo uważnej opieki medycznej. Przyszła mama powinna przyjmować zaleconą i nieco zmodyfikowaną dawkę hormonów tarczycowych (w ciąży wzrasta zapotrzebowanie). Musi być też pod stałą opieką lekarza i regularnie wykonywać badania. Niestety nawet pomimo najlepszych starań i dopasowanej metody leczenia ciąża w przypadku ogólnych zaburzeń endokrynologicznych wiąże się z ryzykiem śmierci płodu i poronienia. Chora tarczyca może być także przeszkodą w zajściu w ciążę, dlatego starając się bezskutecznie o dziecko, warto poddać się badaniom również w tym kierunku.
Badanie anty-tPO – cena. Czy jest refundowane?
Badanie anty-tPO należy do diagnostyki pogłębiającej. Oznacza to, że badanie jest refundowane przez Narodowy Fundusz Zdrowia (NFZ), ale może na nie skierować tylko lekarz specjalista, np. endokrynolog lub ginekolog. Lekarz rodzinny może wystawić skierowanie wyłącznie na podstawowe badanie w kierunku chorób tarczycy, czyli oznaczenie stężenia TSH.
Badanie anty-tPO można wykonać również prywatnie. Ceny wahają się w granicach od 30 zł do 55 zł, w zależności od danej placówki. Badanie wiąże się z koniecznością przeanalizowania próbki krwi i oznaczenia stężenia przeciwciał anty-tPO, więc na wyniki zwykle czeka się ok. 1–2 dni.
Polecamy artykuł: Układ hormonalny – jak działa? Rodzaje hormonów
