Choroba Gravesa-Basedowa – co to jest?
Choroba Gravesa-Basedowa należy do schorzeń autoimmunologicznych – oznacza to, że w jej przebiegu organizm atakuje własne komórki.
Choroba Gravesa-Basedowa dotyczy gruczołu tarczowego. W przypadku tego schorzenia dochodzi do sytuacji, w której receptory TSH są odbierane przez organizm jako wróg. W odpowiedzi zostają wyprodukowane przeciwciała przeciwko receptorowi TSH. Przeciwciała te powodują pobudzenie tarczycy, dlatego w początkowych stadiach choroby schorzenie przypomina nadczynność tarczycy.
Schorzenie zawsze powinno być leczone, gdyż powoduje wiele uciążliwych dolegliwości, a jego zaawansowana postać może prowadzić do drętwienia mięśni, zaburzeń mowy czy większego ryzyka osteoporozy.
Może Cię zainteresować: Choroby autoimmunologiczne – rodzaje, przyczyny i objawy
Choroba Gravesa-Basedowa – przyczyny. Co wywołuje schorzenie?
Przyczyną choroby Gravesa-Basedowa są zaburzenia o podłożu immunologicznym. Wśród czynników sprzyjających wystąpieniu tych nieprawidłowości wskazuje się przede wszystkim predyspozycję genetyczną; w samym przebiegu schorzenia większą rolę odgrywają jednak czynniki środowiskowe.
Chorobie może sprzyjać także:
- stres;
- palenie tytoniu;
- nadmiar jodu w diecie (zaburza pracę tarczycy).
Choroba Gravesa-Basedowa – objawy. Jak rozpoznać schorzenie?
Choroba Gravesa-Basedowa w swojej początkowej postaci przypomina nadczynność tarczycy. Pojawiają się takie objawy, jak:
- spadek masy ciała mimo utrzymującego się apetytu;
- zwiększona drażliwość i nerwowość;
- uczucie ciepła, mniejsza tolerancja na wysokie temperatury;
- zaburzenia pracy serca, uczucie kołatania;
- spadek siły mięśniowej;
- niekontrolowane drżenie rąk;
- nadmierna potliwość;
- problemy z utrzymaniem koncentracji;
- kłopoty ze snem, a nawet bezsenność;
- wysypka skórna w postaci pokrzywki;
- pogorszenie kondycji skóry i paznokci;
- duszności;
- biegunka;
- zaburzenia miesiączkowania.
Do charakterystycznych objawów choroby należy wytrzeszcz oczu. Rzadziej występuje dermopatia tarczycowa (obrzęk przedgoleniowy) – zmiana skórna związana z wystąpieniem obrzęku w obrębie goleni.
U mężczyzn choroba Gravesa-Basedowa może powodować również zaburzenia wzwodu i rozwój ginekomastii. Niekiedy choroba wpływa na spadek libido. Schorzenie zwiększa ryzyko wystąpienia przełomu tarczycowego, które może doprowadzić do śpiączki.
Dowiedz się więcej: Przełom tarczycowy – przyczyny i objawy. Pierwsza pomoc
Choroba Gravesa-Basedowa a oczy – jak choroba wpływa na wzrok?
Choroba Gravesa-Basedowa wpływa również na wzrok. Początkowo objawy wynikają z pobudzenia całego układu nerwowego, dlatego może pojawić się m.in. nadmierne mruganie.
Schorzenie powoduje wzrost ciśnienia śródgałkowego, co prowadzi do licznych objawów, takich jak tzw. orbitopatia – wytrzeszcz oczu wynikający ze zwiększenia objętości tkanek oczodołu. Wytrzeszcz może być niesymetryczny i jednostronny. Jest jednym z głównych wskaźników choroby (na etapie wstępnej diagnozy).
Choroba Gravesa-Basedowa może także ograniczać ostrość widzenia i powodować dolegliwości takie jak ból oraz zaczerwienienie powiek czy łzawienie.
Choroba Gravesa-Basedowa – diagnoza. Jakie badania wykonać?
Podstawę w diagnostyce choroby stanowi wywiad lekarski oraz ocena widocznych objawów. Oprócz tego konieczne jest wykonanie badania pod kątem stężenia TSH oraz jego przeciwciał – anty-TSH. Do postawienia właściwego rozpoznania niezbędne jest także USG tarczycy, pozwalające na obrazową ocenę zmian chorobowych.
Choroba Gravesa-Basedowa – jak leczyć?
W leczeniu choroby Gravesa-Basedowa znaczenie ma przede wszystkim łagodzenie objawów (nie da się leczyć przyczyn choroby), do czego wykorzystuje się m.in. farmakoterapię. Zalecana może być także terapia jodem promieniotwórczym, a w niektórych przypadkach – operacja tarczycy.
Warto przeczytać: Operacja tarczycy – na czym polega? Jak długo trwa?
Czy choroba Gravesa-Basedowa jest uleczalna?
Choroba Gravesa-basedowa nie jest uleczalna, dlatego wszelkie działania medyczne mają na celu złagodzenie objawów. Pocieszeniem dla pacjentów może być fakt, że dzięki przestrzeganiu zaleceń medycznych możliwe jest całkowite wyeliminowanie objawów schorzenia. Chorzy muszą jednak pamiętać o regularnych badaniach i odpowiedniej higienie życia.
Autor: Redakcja
