Zaburzenia erekcji dotyczą nie tylko mężczyzn po 40. roku życia, ale także młodszych, dopiero rozpoczynających współżycie. Niestety panowie zazwyczaj czekają bardzo długo zanim udadzą się po poradę do lekarza, często próbują także stosować suplementy diety dostępne bez recepty, a niekoniecznie skuteczne. O zaburzeniach erekcji mówi się wtedy, kiedy mężczyzna cierpi na problem minimum pół roku.
Zaburzenia erekcji ‒ skąd się biorą?
Zaburzenia erekcji dzieli się ze względu na przyczynę ich występowania na:
- organiczne (choroba lub uszkodzenie somatyczne, wpływ leków, używek),
- psychogenne,
- mieszane (obie grupy przyczyn i czynników odgrywają rolę).
Zaburzenia erekcji mogą być nabyte lub trwające całe życie.
Jakie choroby przyczyniają się do zaburzeń erekcji?
- miażdżyca,
- nadciśnienie tętnicze,
- cukrzyca,
- zbyt wysoki cholesterol,
- choroby tarczycy,
- hiperprolaktynemia (może być polekowa lub być wynikiem zaburzeń czynności przysadki mózgowej),
- niedobór testosteronu,
- zespół metaboliczny,
- niewydolność wątroby,
- niewydolność nerek,
- przewlekła obturacyjna choroba płuc (POCHP),
- bezdech nocny,
- stwardnienie rozsiane,
- przebyty udar mózgu.
Do chorób powodujących problemy z erekcją zalicza się także depresję oraz choroby prącia (np. jego złamanie) i przebyte urazy: złamania w obrębie miednicy oraz uraz rdzenia kręgowego.
Jakie leki mogą powodować zaburzenia erekcji?
- przyjmowanie leków psychotropowych (m. in. przeciwdepresyjnych i przeciwlękowych) może zaburzać erekcję,
- stosowanie leków związanych z chorobami układu krążenia ‒ m. in. na nadciśnienie tętnicze ma wpływ na zaburzenia erekcji,
- przyjmowanie leków hormonalnych i metabolicznych (antyandrogeny, estrogeny, statyny, steroidy anaboliczne),
- inne leki, np. H2-blokery, metoklopramid, ketokonazol również mogą powodować zaburzenia erekcji.
O wszystkich przyjmowanych lekach należy powiedzieć lekarzowi podczas wizyty.
Styl życia a zaburzenia erekcji
Styl życia nie jest obojętny – ma duży wpływ na potencję. Do czynników szkodliwych i mających negatywny wpływ na erekcję zalicza się:
- siedzący styl życia,
- palenie tytoniu,
- nadmierne spożycie alkoholu,
- narkotyki (opioidy, marihuana, kokaina),
- otyłość.
Na zaburzenia erekcji wpływają także stres w pracy, przemęczenie, problemy rodzinne, brak intymności, brak prywatności, kłótnie i konflikty w związku, osłabienie libido, występujące choroby u partnerki (np. ból podczas stosunku seksualnego). Mężczyźni nie zawsze mają ochotę na seks, a wywieranie na nich presji i utarte w społeczeństwie przekonania, że wyznacznikiem męskości jest gotowość do seksu, są bardzo szkodliwe dla psychiki i często wywołujące różne problemy. Jeśli mężczyzna podejrzewa, że problemy z erekcją wynikają z zaburzeń psychicznych powinien udać się do psychiatry lub psychoterapeuty i porozmawiać o problemie.
Zaburzenia erekcji ‒ jaki lekarz?
Jeśli zaburzenia erekcji pojawia się jednorazowo i można przypisać je konkretnemu czynnikowi – np. spożyciu alkoholu, zmęczeniu lub stresowi, problem ustąpił po wyeliminowaniu przyczyn, to nie ma potrzeby leczenia. Jeśli jednak zaburzenia erekcji utrzymują się, warto udać się na konsultację. Lekarzem, do którego warto pójść są specjaliści:
- seksuolog,
- urolog,
- psychiatra,
- internista,
- kardiolog.
Zaburzenia erekcji ‒ jakie badania wykonać? Jak wygląda wizyta u lekarza?
W przypadku zaburzeń erekcji wizyta u lekarza zaczyna się od wywiadu, wykonuje się także kwestionariusz oceny życia płciowego mężczyzny (IIEF-5) oraz ocenia się twardość członka za pomocą specjalnej skali. Warto zabrać ze sobą aktualne badania krwi (morfologię, lipidogram, próby wątrobowe, wynik badania hormonów tarczycy TSH, fT3, fT4), stężenie testosteronu całkowitego i wolnego, badanie prolaktyny oraz antygenu PSA (badanie na prostatę)). Warto także wykonywać pomiary ciśnienia tętniczego, aby móc podać lekarzowi swoje wyniki.
Lekarz może także wykonać dodatkowe badania: badanie per rectum (przez odbyt), badanie dotykowe członka i jąder oraz badanie odruchów nerwowych. Lekarz może zlecić także wykonanie USG naczyń członka, jąder i miednicy.
Zaburzenia erekcji ‒ leczenie
Leczenie zaburzeń erekcji jest zależne od ich przyczyny. Wyróżnia się kilka metod leczenia: farmakologiczne doustne lub w formie zastrzyków, leczenie psychologiczne lub fizjoterapia. Do najczęściej stosowanych leków doustnych zalicza się selektywne i odwracalne inhibitory fosfodiesterazy typu 5 (PDE 5). Z kolei zastrzyki w ciała jamiste członka wykonywane są z alprostadylu (prostaglandyna E1). Istnieje też metoda chirurgiczna leczenia zaburzeń erekcji, polegająca na udrażnianiu naczyń członka. Metody farmakologiczne stosuje się tylko w niektórych przypadkach, w zależności od zdiagnozowanej przyczyny zaburzeń.
Bardzo często skutecznymi metodami leczenia zaburzeń erekcji jest fizjoterapia polegająca na ćwiczeniach mięśni dna miednicy oraz psychoterapia, jeśli zaburzenia erekcji wynikają z czynników psychologicznych.
Problem zaburzeń erekcji może nawracać, dlatego nie wolno na własną rękę przerywać terapii i należy stosować się do zaleceń lekarza.
Sprawdź i zarezerwuj e-wizytę:
Autor: Redakcja
