REKLAMA

Ropień okołomigdałkowy – przyczyny i objawy

Aktualizacja:

10 września 2021

Publikacja:

10 września 2021

Czas czytania:

4 min

Autor:

Redakcja

Ropień okołomigdałkowy jest powikłaniem miejscowym anginy objawiającym się bardzo silnym bólem promieniującym do ucha. Może się również pojawić bez współwystępującej anginy. Choroby dziąseł, przewlekłe zapalenia migdałków i palenie papierosów mogą predysponować do wystąpienia ropnia. Jeśli podejrzewamy u siebie ropień okołomigdałkowy, powinniśmy jak najszybciej udać się do specjalisty. Jakie są objawy? Jak wygląda leczenie?

Młoda kobieta dotyka bolącego gardła, ma ropień okołomigdałkowy po anginie

Czym jest ropień okołomigdałkowy?

Ropień okołomigdałkowy jest powikłaniem anginy, zwykle paciorkowcowej. Jest to zbiornik z treścią ropną zlokalizowany w okolicy migdałków między torebką otaczającą migdałek podniebienny a boczną ścianą gardła, najczęściej po jednej stronie. Ropnie obustronne są bardzo rzadkie. Takie powikłanie występuje przeważnie w przypadku złego bądź zbyt późno wdrożonego leczenia anginy. Zdarza się, że ropień występuje bez wcześniej przebytej anginy. Wówczas przyczyną są zwykle gruczoły ślinowe zlokalizowane za migdałkami.

Jak często występuje ropień okołomigdałkowy?

Ropień okołomigdałkowy stosunkowo rzadko występuje u dzieci. Najczęściej pojawia się on u młodzieży oraz u młodych dorosłych. Około 10% wszystkich ropni daje nawroty. Istnieją jednak pewne czynniki, które zwiększają szansę na powikłania po anginie w postaci ropni, są to:
  • palenie tytoniu,
  • choroby dziąseł,
  • choroby przyzębia,
  • przewlekłe zapalenie migdałków.

Przyczyny ropnia okołomigdałkowego 

Najczęstszą przyczyną ropnia jest źle leczona bądź zignorowana angina ropna, a także zapalenie migdałków. Angina ropna zazwyczaj jest wywołana przez paciorkowce ß-hemolizujące grupy A, chociaż możliwy jest udział również innych bakterii zarówno tlenowych, jak i beztlenowych. Od tego, jaka bakteria wywołała anginę, zależeć będzie leczenie ropnia okołomigdałkowego. Rzadszą przyczyną ropnia są infekcje gruczołów ślinowych, jednak nie należy tego wykluczać.

Objawy ropnia okołomigdałkowego

Najczęstsze objawy ropnia okołomigdałkowego to:
  • jednostronny, stopniowo nasilający się ból gardła,
  • szczękościsk,
  • trudności w przełykaniu.
Oprócz tych objawów możemy również zaobserwować nieprzyjemny zapach z ust, ślinotok, powiększenie węzłów chłonnych czy obrzęk. W niektórych przypadkach może również wystąpić gorączka, dreszcze i bóle głowy.

Jak rozpoznać ropień okołomigdałkowy? 

W celu dobrania odpowiedniego leczenia niezbędne jest prawidłowe rozpoznanie. Do jakiego lekarza należy się udać w przypadku ropnia? Lekarz rodzinny wystawi skierowanie do laryngologa, który oprócz zbadania chorego może się zdecydować na nakłucie zmiany, aby zobaczyć, czy zawiera ona treść ropną. Dzięki temu możliwe są również posiewy bakteriologiczne pomagające w ustaleniu, która bakteria odpowiada za powstanie ropnia.

W stanach nagłych antybiotyk jest wdrażany natychmiastowo, a posiewy wykonuje się w przypadku ropni nawracających. Jeśli ropień uciska na inne struktury w gardle, lekarz może zlecić USG bądź badanie tomografem, aby ocenić, jak duży jest ropień.

Leczenie ropnia okołomigdałkowego

Ropień okołomigdałkowy zazwyczaj znajduje się pomiędzy torebką migdałka a powięziami mięśni bocznej ściany gardła. Leczenie ropnia okołomigdałkowego polega na jak najszybszym wdrożeniu antybiotyków, które pomagają w walce z bakteriami. Niestety bardzo często sama antybiotykoterapia nie wystarcza i konieczny jest zabieg chirurgiczny. Polega on na wyciąganiu treści ropnej, na przykład za pomocą strzykawki z igłą bądź poprzez nacięcie z drenażem. Zazwyczaj zabieg wykonuje się w znieczuleniu miejscowym, chociaż możliwe jest również krótkotrwałe znieczulenie ogólne.

Ropnie okołomigdałkowe bardzo często nawracają. Z tego powodu po wyleczeniu ropnia konieczne może być usunięcie migdałków. Po zabiegach chirurgicznych wdraża się antybiotykoterapię oraz leki przeciwbólowe.

Jak zapobiegać ropniom okołomigdałkowym? 

Najlepszą profilaktyką przeciwko ropniowi okołomigdałkowemu jest jak najszybsze podjęcie leczenia w przypadku anginy oraz przestrzeganie zaleceń lekarza dotyczących przyjmowania antybiotyków. Nie należy przerywać brania antybiotyku ani pomijać dawek, ponieważ może to prowadzić do wystąpienia niebezpiecznych powikłań. Jeśli angina nawraca, warto również rozważyć tonsillektomię, czyli wycięcie migdałków podniebiennych.
 

Autor: Redakcja