REKLAMA

Tetraplegia – jakie są przyczyny paraliżu?

Aktualizacja:

04 grudnia 2024

Publikacja:

05 października 2021

Czas czytania:

3 min

Autor:

Redakcja

Tetraplegia to inaczej porażenie czterokończynowe. Oznacza to, że bezwład dotyczy wszystkich kończyn, zarówno dolnych (nóg), jak i górnych – rąk. Poza bezwładem, czyli niemożnością wykonania ruchu, obecna jest również utrata czucia. Jakie są przyczyny tetraplegii? Na ile rehabilitacja może pomóc?

Tetraplegia oznacza paraliż kończyn.

Tetraplegia – na czym polega?

Tetraplegia jest rodzajem paraliżu obejmującego wszystkie cztery kończyny. Wiąże się z utratą zdolności do wykonywania ruchu kończynami oraz brakiem czucia. Tetraplegia ma charakter nieodwracalny, jednak rehabilitacja jest niezbędna do lepszego funkcjonowania chorego i poprawy jakości jego życia.

Bezpośrednią przyczyną tetraplegii jest uszkodzenie rdzenia kręgowego w odcinku szyjnym, do którego bardzo często dochodzi podczas wypadków komunikacyjnych.

Rozległość paraliżu oraz szanse na powrót do sprawności zależą od tego, który kręg został uszkodzony. Im wyżej jest on położony, tym cięższe konsekwencje.

Tetraplegia – jakie są jej przyczyny?

Główna przyczyna tetraplegii leży w uszkodzeniach kręgu. Do sytuacji tej najczęściej prowadzą urazy kręgosłupa powstałe podczas różnych wypadków, zwykle komunikacyjnych.

Paraliż czterokończynowy może być wywołany również przez:
  • zaawansowaną postać stwardnienia rozsianego,
  • udar mózgu,
  • nowotwory rozwijające się w obrębie mózgu bądź rdzenia kręgowego.
Na rozwój tetraplegii wpływ mają także choroby wrodzone, np. zanik mięśni lub mózgowe porażenie dziecięce (rozwija się na etapie ciąży lub w okresie okołoporodowym).

Tetraplegia – jak rozpoznać? Objawy

Tetraplegia wiąże się z brakiem możliwości wykonywania ruchów wszystkimi kończynami. Jest to więc pierwszy objaw, który obserwuje się u chorych. Co jednak istotne, w niektórych sytuacjach osoby z tetraplegią mogą zachować zdolność m.in. do zginania łokcia. Wszystko zależy od tego, który kręg został uszkodzony.

Przy urazach kręgów znajdujących się wysoko, np. kręgu 3, poza całkowitym bezwładem pojawiają się również problemy z oddychaniem oraz drętwienie takich części ciała jak szyja, głowa czy ramiona.  

Schodząc niżej, do 4 kręgu, znikają problemy z drętwieniem. Przy urazach 5 kręgu chory zachowuje zdolność do zginania łokcia, może również kontrolować swoje ramiona. Przy paraliżu 6 kręgu dodatkowo osoba chora może kontrolować swoje przedramię i nadgarstek, a w urazach 7 – ramię, przedramię, nadgarstek i część dłoni.

Tetraplegia – jak wygląda rehabilitacja? Jakie są rokowania?

Tetraplegia jest schorzeniem nieodwracalnym – nie jest możliwy powrót do stanu i sprawności sprzed urazu. Kluczową rolę odgrywa jednak rehabilitacja, której celem jest zapewnienie jak najlepszego przystosowania pacjenta do nowej sytuacji i radzenia sobie na miarę swoich możliwości.

W ramach rehabilitacji prowadzone są tzw. ćwiczenia bierne, polegające na rozruszaniu stawów i zwiększeniu przepływu krwi. Dzięki temu zmniejsza się m.in. ryzyko:
  • odleżyn,
  • zastojów,
  • niszczenia tkanki chrzęstnej stawów.
Drugim istotnym elementem terapii są ćwiczenia oddechowe. Uszkodzenia w wyższych kręgach zwiększają niewydolność, dlatego ćwiczenie mięśni płuc oraz zwiększenia zdolności oddechowych mają ogromną rolę wśród pacjentów z porażeniem czterokończynowym.

Celem rehabilitacji jest również pionizacja osoby chorej i w miarę możliwości – nauka samodzielnej obsługi, m.in. w odniesieniu do czynności wydalniczych.

Tetraplegia – który lekarz?

Paraliż czterokończynowy jest schorzeniem dotyczącym układu nerwowego, dlatego wymaga konsultacji i opieki ze strony neurologa. Ze względu na konieczność rehabilitacji niezbędna jest również wizyta u fizjoterapeuty, który układa indywidualny plan leczenia dla chorego.

Pacjenci, którzy przed paraliżem byli w pełni sprawni, mają ogromne trudności z za-akceptowaniem swojej sytuacji, co może skutkować rozwojem depresji lub nerwicy. Dlatego też konieczne może być wsparcie ze strony psychologa.

Autor: Redakcja