WZW typu D – czyli wirus delta
Wirus HDV, zwany też wirusem delta (i wirusem ułomnym, bo sam nie może się namnażać) jest małym kolistym wirusem, którego drogi zakażania są podobne do tych w infekcji HBV. Wyróżnia się 3 oficjalne drogi zakażenia: pozajelitową (poprzez krew), płciową i okołoporodową. Można się więc zarazić poprzez:- używanie zakażonej igły,
- narzędzia chirurgiczne – do zakażeń dochodzi w szpitalu, podczas zabiegów ambulatoryjnych,
- zabiegi kosmetyczne,
- zabiegi stomatologiczne,
- ciąża i poród – może wówczas dojść do zakażenia dziecka,
- stosunek seksualny.
WZW typu D – objawy
Bardzo często w przypadku zakażenia wirusem HDV przebieg wirusowego zapalenia wątroby typu B staje się dużo cięższy, może też dojść do nadostrego zapalenia wątroby zagrażającego życiu pacjenta. Objawy są niespecyficzne i zaliczamy do nich:- osłabienie, zmęczenie, apatia,
- nudności, zawroty głowy,
- ból brzucha,
- ból stawów,
- ból mięśni,
- ciemne zabarwienie moczu,
- żółtaczka.
- próby wątrobowe, czyli określenie aktywności enzymów wątrobowych,
- bilirubinę – barwnik związany z aktywnością wątroby,
- morfologię krwi,
- badania na obecność przeciwciał anty-hDV (IgM lub IgG).
Wirusowe zapalenie wątroby typu D – leczenie
W przypadku zdiagnozowania WZW typu D należy w pierwszej kolejności ograniczyć transmisję wirusa – w tym celu wskazane jest zachowanie większej higieny oraz poinformowanie bliskich o chorobie. Pozostali domownicy również powinni zdiagnozować się w kierunku WZW typu D. Leczenie wirusowego zapalenia wątroby przebiega pod okiem lekarza – wymaga farmakoterapii oraz lekkostrawnej diety, odpoczynku i całkowitego wyeliminowania alkoholu z diety.Wirusowe zapalenie wątroby typu D – szczepionka anty-hBV
Przed zarażeniem się HDV chroni szczepionka anty-hBV, gdyż wirus delta ma szanse rozwoju wyłącznie w organizmach pacjentów chorych na WZW typu B.Autor: Redakcja
