U pacjentów (częściej: pacjentek) z niedoczynnością tarczycy mogą pojawiać się objawy psychiczne, takie jak:
- stany depresyjne,
- zmniejszenie zdolności do skupiania uwagi,
- zaburzenia pamięci,
- niestabilność emocjonalna,
- obniżony napęd,
- przewlekłe zmęczenie.
W przebiegu nadczynności tarczycy występują natomiast: niepokój, drażliwość, pobudzenie psychoruchowe, bezsenność.
Dolegliwości psychiczne związane z niedoczynnością i nadczynnością tarczycy przypominają objawy chorób afektywnych (w przypadku niedoczynności tarczycy przede wszystkim depresji). Niedoczynność tarczycy często wywołuje stany depresyjne, ale nie oznacza to, że depresja i niedoczynność tarczycy są tożsame. Zdarza się oczywiście, że współistnieją ze sobą, a objawy psychiczne związane z zaburzeniami pracy tarczycy nasila choroba afektywna. Jeśli u pacjenta zostanie rozpoznana niedoczynność tarczycy, konieczne będzie rozpoczęcie leczenia (podawanie hormonów tarczycy w celu uzupełnienia braków). Wyrównanie gospodarki hormonalnej powinno spowodować ustąpienie objawów psychicznych. Jeśli objawy te się utrzymają, można podejrzewać równoległe występowanie choroby afektywnej. W takiej sytuacji należy skontaktować się z psychiatrą.
Autor: Redakcja
